Kαι τώρα Σημίτης… εσωτερικού

Όποιος αναζητήσει τούτες τις ημέρες τον Κώστα Σημίτη στο γραφείο του, θα
λάβει την απάντηση ότι ο πρώην πρωθυπουργός όχι μόνον είναι εκτός Αθηνών, αλλά
το προσεχές διάστημα θα βρίσκεται στην Αθήνα μόνο για μία ημέρα. Σημαίνει αυτό
ότι ο κ. Σημίτης… μονάζει; Το αντίθετο, βεβαιώνουν όσοι τον γνωρίζουν ­
παρότι η ευρωπαϊκή του προοπτική «βούλιαξε» κάπως πρόωρα.

Με την πόρτα της Ευρώπης κλειστή, ο πρώην πρωθυπουργός προβαίνει σε
διακριτικές – αλλά χαρακτηριστικές – κινήσεις. Κατ’ αρχήν, εδώ και καιρό έχει
επεκτείνει το γραφείο του στην οδό Αναγνωστοπούλου, όπου με τη διαμεσολάβηση
τόσο της κ. Πλευράκη όσο και του Νίκου Θέμελη, έχει δει πλήθος κόσμου. Σε
αυτούς που συναντά δεν περιλαμβάνονται μονάχα «πικραμένα» στελέχη του ΠΑΣΟΚ,
αλλά και άνθρωποι ειδικοί σε συγκεκριμένους τομείς, τους οποίους προσκαλεί ο
ίδιος προκειμένου να έχει ακριβή εικόνα για τα συμβαίνοντα στην Ελλάδα. Για
παράδειγμα, έχει τακτικές συναντήσεις με οικονομολόγους, σε μια προσπάθεια να
δει πού πηγαίνει η οικονομία και ποια μπορεί να είναι η καλύτερη αντιπολίτευση
προς τον κ. Καραμανλή.

Παράλληλα, ο Κώστας Σημίτης – μαζί με τη σύζυγό του – περιδιαβαίνουν την
Ελλάδα. Αυτό είναι μια άριστη ευκαιρία για ολιγοήμερες διακοπές, αλλά την ίδια
στιγμή δίνει στον πρώην πρωθυπουργό τη δυνατότητα αποκατάστασης της επαφής του
με τη βάση του ΠΑΣΟΚ – και μάλιστα χωρίς διαμεσολαβητές. Εκπέμπει έτσι ένα
μήνυμα ότι «είμαι εδώ» και φυσικά «δεν είμαι συνταξιούχος». Δεν είναι τυχαίο
ότι κατά την επίσκεψή του στα Γρεβενά, μόλις προχθές, εκφώνησε και ομιλία,
παρότι δεν ήταν μέσα στον αρχικό του σχεδιασμό. Κάτι που δεν πρόκειται να
μεταβάλει ο Κώστας Σημίτης είναι μια συνήθεια 25 ετών τουλάχιστον – θα πάει
στη Σίφνο, όπως πάντα, στις αρχές Αυγούστου, και εκεί αναμένεται να πάρει και
τις πρώτες του αποφάσεις για το ποιος θα είναι ο νέος του ρόλος, ο οποίος
βέβαια θα έχει πλέον να κάνει με το εσωτερικό της χώρας. H Σίφνος, άλλωστε,
συχνά υπήρξε καταλύτης για αποφάσεις του κ. Σημίτη, τόσο επί της πρωθυπουργίας
του όσο και νωρίτερα. Πάντως, όπως έχουν τα πράγματα, οι επιλογές που έχει
μπροστά του ο πρώην πρωθυπουργός είναι συγκεκριμένες:

1. H Προεδρία της Δημοκρατίας. Πρόκειται για τη λιγότερο πιθανή εκδοχή,
καθώς όπως λένε οι φίλοι του πρώην πρωθυπουργού «ο Κώστας είναι πολιτικό ζώο»
και ως εκ τούτου δεν μπορεί να χωρέσει εύκολα σε πρωτόκολλα και τελετουργικά.
Σύμφωνα με πληροφορίες, εξάλλου, στην προοπτική αυτή αντιδρά και η σύζυγός του
Δάφνη, ενώ και ο κ. K. Καραμανλής δύσκολα θα μπορούσε να τον προτείνει καθώς
οι δύο άνδρες είχαν συγκρουστεί σκληρά στο παρελθόν με προσωπικές αιχμές.
Ωστόσο, όλα τα ενδεχόμενα πρέπει να μείνουν ανοικτά, ιδίως εάν οι πολιτικές
συνθήκες είναι τέτοιες που την άνοιξη η N.Δ. να θέλει πάση θυσία να αποφύγει
πρόωρες εκλογές.

2. Ένας ρόλος στο ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν ότι ο κ.
Σημίτης παίζει σταθεροποιητικό ρόλο στο Κίνημα και, άρα, στηρίζοντας τον
Γιώργο Παπανδρέου μπορούν να αποφευχθούν αναταράξεις. Ο ίδιος ο πρώην
πρωθυπουργός, όμως, απεχθάνεται την ιδέα να μετατραπεί σε κάτι που θα
προσομοιάζει με «Νέστορα» της παράταξης. Από την άλλη πλευρά, οι σχέσεις του
με τον κ. Παπανδρέου στηρίζονται σε ευαίσθητες ισορροπίες – ο πρώην πρόεδρος
επιμένει να στηρίζει δημόσια τον νυν, ο δε νυν καλύπτει την πολιτική τού
προκατόχου του. Ωστόσο, υπάρχουν και σαφείς σκιές. Ο Γιώργος Παπανδρέου έχει
περίπου αποκλείσει όσους εθεωρούντο «σημιτικοί», ενώ το περιβάλλον του νέου
προέδρου επιρρίπτει ευθύνες στον πρώην πρωθυπουργό για μια σειρά ζητημάτων.
Για το τελευταίο αυτό στοιχείο, ο κ. Σημίτης έχει πει σε συνεργάτες του ότι
δεν θα ανεχθεί για πολύ ακόμη να παίζει τον αποδιοπομπαίο τράγο.

Με τα παραπάνω δεδομένα, όπως λέει ο πρώην πρωθυπουργός, αυτό που χρειάζεται
είναι κατ’ αρχήν η διαμόρφωση ενός συγκροτημένου αντιπολιτευτικού λόγου και
κατά πάσα πιθανότητα αυτό θα είναι το πρώτο βήμα τού κ. Σημίτη: να
αντιπαρατεθεί, εξ ονόματος της εκσυγχρονιστικής Αριστεράς, στο έργο του Κώστα
Καραμανλή.

Τέλος, κάποιοι φανατικοί «σημιτοφύλακες» δεν αποκλείουν ο πρώην πρωθυπουργός
να παίξει τον ρόλο του… νονού. Δηλαδή, στην περίπτωση που διαπιστωθεί ότι ο
κ. Παπανδρέου δεν μπορεί να πάει την παράταξη μπροστά, να είναι αυτός που θα
προωθήσει με ήρεμη μέθοδο τη νέα διαδοχή.

3. Ένας ρόλος στην Ευρώπη. H υπόθεση της Επιτροπής Σοφών δεν προχώρησε
στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Παρ’ όλα αυτά ο κ. Σημίτης δεν κρύβει το διαρκές
ενδιαφέρον του για ό,τι συμβαίνει στην Ένωση. Ενδέχεται, λοιπόν, να
ακολουθήσει το παράδειγμα του Ζακ Ντελόρ, που έχει συστήσει ένα από τα πλέον
γνωστά think tank της Ευρώπης, το Notre Europe, με έδρα το Παρίσι. «Έμβρυο»
για κάτι τέτοιο θα μπορούσε να είναι ο συσταθείς από τον ίδιο ΟΠΕΚ, ο οποίος
έχει και το πλεονέκτημα του «διττού ρόλου» – και ζύμωσης, αλλά και παρέμβασης.

Εάν ο κ. Σημίτης αποφασίσει τελικώς ότι δεν τον ενδιαφέρουν τα ελληνικά
δρώμενα, μπορεί να δραστηριοποιηθεί στην Ευρώπη ατύπως. Άλλωστε, οι δύο πιο
στενοί του άνθρωποι – ο αδελφός του Σπύρος και ο καθηγητής Χρήστος Ροζάκης –
βρίσκονται αμφότεροι εγκατεστημένοι στο εξωτερικό.

Πάντως, δεν είναι λίγοι αυτοί που νιώθουν άβολα με την «επιστροφή» Σημίτη.
Μεταξύ αυτών και ο Πρωθυπουργός, που ήθελε τον Κώστα Σημίτη στην Ευρώπη για να
αποφύγει τη συσπείρωση που μπορεί να επιφέρει στο κόμμα της αξιωματικής
αντιπολίτευσης. Και αυτοί, όμως, όπως και οι υπόλοιποι, θα πρέπει να κάνουν
υπομονή για να δουν τι ρόλο θα αποφασίσει για τον εαυτό του ο πρώην
πρωθυπουργός. Και όπως είναι γνωστό, ο Κώστας Σημίτης δεν παίρνει αποφάσεις εν
θερμώ.