Yποκύπτοντας στην εισπρακτική λογική

Θησαυρό επιχειρημάτων κατά των φορολογικών ρυθμίσεων για τους μικρομεσαίους
που εξήγγειλε την Πέμπτη η κυβέρνηση θα μπορούσε να βρει κανείς στις δηλώσεις
των ίδιων των στελεχών της, κατά τη θητεία τους στην αντιπολίτευση.

Μύδρους είχαν εξαπολύσει τότε ο κ. Αλογοσκούφης, ο κ. Ρεγκούζας και άλλοι κατά
της εισπρακτικής λογικής αυτών των ρυθμίσεων. Χαράτσι και φοροεπιδρομές είχαν
χαρακτηρίσει τις ανάλογες πρωτοβουλίες των κ.κ. Χριστοδουλάκη και Φωτιάδη,
αφήνοντας βεβαίως να εννοηθεί ότι οι ίδιοι ποτέ δεν θα κατέφευγαν σε τέτοιες
πρακτικές.

Πλην όμως, άλλο η αντιπολίτευση και άλλο η κυβέρνηση. Όταν οι ανάγκες του
προϋπολογισμού πιέζουν, ο χαρακτηρισμός ενός μέτρου ως «εισπρακτικού» παύει
πλέον να είναι απαξιωτικός. Οι αρχές παραμερίζονται πολύ εύκολα, όταν
προσδοκάς να εισπράξεις 3 δισ. ευρώ και να καλύψεις έτσι ένα μέρος του
δημοσιονομικού σου ελλείμματος, εύκολα και χωρίς επώδυνες διαρθρωτικές
αλλαγές.

Δικαίωση φοροφυγάδων

Στην πραγματικότητα, μάλιστα, το μέτρο δεν είναι ούτε καν δυσάρεστο για μία
μεγάλη μερίδα επιχειρηματιών, που έχουν πολλά να κρύψουν από την Εφορία και
προτιμούν να κλείσουν τις εκκρεμότητές τους, χωρίς ελέγχους, καταβάλλοντας ένα
«λογικό» ποσόν. Αυτοί που θα την πληρώσουν, για άλλη μία φορά, θα είναι οι
συνεπείς φορολογικά επιχειρηματίες, οι οποίοι θα κληθούν να ξαναπληρώσουν, για
να αποφύγουν τον κίνδυνο επιθετικών ελέγχων στο μέλλον. Με άλλα λόγια,
περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, το μέτρο είναι φορολογικά άδικο και
επιβεβαιώνει τη θεωρία ότι στην Ελλάδα δεν έχει κανένα νόημα να είσαι συνεπής
φορολογούμενος, αφού στο τέλος θα δικαιωθούν οι φοροφυγάδες.

Το ίδιο ισχύει και για το μέτρο που αφορά τη ρύθμιση για τα ληξιπρόθεσμα χρέη.
Οι ελαφρύνσεις που προβλέπονται είναι πιο γενναιόδωρες από τις προηγούμενες,
με αποτέλεσμα να αποδεικνύεται ότι όσο περισσότερο καθυστερεί κανείς να
εξοφλήσει τα χρέη του τόσο βελτιώνεται η θέση του. Αν αυτές είναι οι νέες
αρχές που θέλει να εμπνεύσει η κυβέρνηση για τη φορολογία και το κράτος
δικαίου, τότε με τα μέτρα της Πέμπτης πέτυχε τον στόχο της.

Και στις ιδιωτικοποιήσεις

Πολύ φοβούμαστε, μάλιστα, ότι στην ίδια παγίδα, της υιοθέτησης πολιτικών που
στο παρελθόν κατέκρινε και χαρακτήριζε ως «εισπρακτικές», θα πέσει και στον
τομέα των ιδιωτικοποιήσεων. Μόλις την Τρίτη ο κ. Αλογοσκούφης επαναλάμβανε ότι
η κυβέρνηση δεν θα κάνει ιδιωτικοποιήσεις για να μαζέψει λεφτά, όπως έκανε η
προηγούμενη κυβέρνηση, αλλά για να προωθήσει την ανταγωνιστικότητα της
οικονομίας. Απ’ ό,τι πληροφορούμαστε, όμως, το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων που
επεξεργάζεται δεν απέχει σημαντικά από τον σχεδιασμό της προηγούμενης
κυβέρνησης και, πάντως, σίγουρα φιλοδοξεί να γεμίσει το δημόσιο ταμείο και να
μειώσει το δημόσιο χρέος. Γιατί, καλό είναι να θέλει κανείς να φέρει στην
Ελλάδα μεγάλους ξένους επενδυτές που να αξιοποιήσουν και να αναδείξουν την
ελληνική παραγωγική δραστηριότητα, αλλά όταν δεν τους βρίσκει, θα καταφύγει
υποχρεωτικά σε δοκιμασμένες λύσεις.

Κατανοητή, βέβαια, η δυσκολία που έχει η νέα κυβέρνηση με τον προϋπολογισμό,
την οποία μάλιστα η ίδια έκανε μεγαλύτερη μετά την απογραφή της. Όταν, όμως,
συμβιβάζεται από την αρχή της θητείας της, τι μπορεί να περιμένει κανείς για
τη συνέχεια;