Tραγωδία στις φλόγες

«Δεν έμεινε τίποτα. Όλη η ρεματιά με τα δεκάδες πεύκα που μας χάριζαν
δροσιά κάηκε, καταστράφηκε». Όσοι κάτοικοι των Θρακομακεδόνων ήταν σε θέση
χθες το απόγευμα μετά τη φωτιά να κάνουν μία βόλτα στην κοινότητα δεν πίστευαν
στα μάτια τους: To μέγεθος της καταστροφής ήταν τεράστιο.

Σοβαρές ζημιές σε τουλάχιστον 15 σπίτια προκάλεσε η χθεσινή πυρκαγιά που ξέσπασε στην Πάρνηθα. H αντίδραση της Πυροσβεστικής, παρά την προειδοποίηση, δεν ήταν άμεση

Μέσα σε λίγα λεπτά η φωτιά που άρχισε από τη βόρεια πλευρά της κοινότητας
κατέβηκε προς την καρδιά του οικισμού και άρχισε να καίει σπίτια, κήπους,
δάσος, οικόπεδα έως χαμηλά στα σύνορα του οικισμού με το Μενίδι και πολύ κοντά
στο δημοσιογραφικό χωριό της Αμυγδαλέζας.

Ο απολογισμός της πρώτης μεγάλης φωτιάς φέτος στην Αττική ήταν τραγικός. Ένας
75χρονος συνταξιούχος τραπεζικός, ο Νικόλαος Αλ. Φουρτούνας, βρήκε τραγικό
θάνατο στις φλόγες, σε απόσταση λίγων μέτρων από το σπίτι του, στην οδό Φιλίας
των Λαών. Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, ο άτυχος άνδρας είχε προσπαθήσει
να απομακρυνθεί από το σπίτι του, όταν οι φλόγες πλησίασαν απειλητικά, αλλά
μερικά μέτρα μακρύτερα δεν άντεξε. Ο θάνατός του, όπως εκτιμάται, οφείλεται σε
ασφυξία από την εισπνοή των καπνών.

Στο βορειοδυτικό κομμάτι των Θρακομακεδόνων μόνο η άσφαλτος ανάμεσα στα σπίτια
είχε… γλιτώσει από τις φλόγες! Μάλιστα, πολλοί από τους κατοίκους την ώρα
της φωτιάς έλειπαν από τα σπίτια τους κι όταν επέστρεφαν αργά το απόγευμα
προσπαθούσαν με κάθε μέσο να σβήσουν μικρές ή μεγαλύτερες εστίες. Άλλοι
εκλιπαρούσαν οδηγούς υδροφόρων και πυροσβεστικών «να ρίξουν λίγο νερό» στο
σπίτι τους.

«Χόρτα και σκουπίδια»

«Τη στιγμή που ξέσπασε η πυρκαγιά βρισκόμουν στο σπίτι μου. Είδα φλόγες στο
ύψωμα προς την Πάρνηθα και πολύ γρήγορα άρχισαν να κατεβαίνουν προς τα κάτω.
Φυσούσε μανιασμένα και η φωτιά άλλαζε συνεχώς πορεία. Έκαιγε ένα σπίτι,
σταματούσε στο διπλανό και συνέχιζε στο επόμενο…», λέει η κάτοικος της
περιοχής κ. Δώρα Τσαούσογλου που βοηθούσε στην κατάσβεση πυροσβέστες και
γείτονές της. Δεν ήταν όμως μόνοι οι δυνατοί άνεμοι που βοήθησαν τη γρήγορη
επέκταση της φωτιάς. H ίδια προσθέτει ότι πάρα πολλά σπίτια που ήταν
ακατοίκητα από τον σεισμό του 1999 ήταν γεμάτα χόρτα και σκουπίδια. Κάποιοι
κάτοικοι έκαναν παράπονα για ανεπαρκή καθαρισμό του δάσους από τις
πευκοβελόνες και την πυκνή βλάστηση από τη δασική υπηρεσία. «Δεν έχουμε
παράπονο από την Πυροσβεστική αλλά από το δασαρχείο», έλεγε η κάτοικος κ. Αύρα
Γιαβρή, το σπίτι της οποία υπέστη σοβαρές υλικές ζημιές από τη φωτιά. Σε
αρκετά σημεία πάντως, ακόμα κι εκεί όπου υπήρχε άσφαλτος, οι ίδιοι οι κάτοικοι
δεν είχαν καθαρίσει τις πευκοβελόνες που υπήρχαν περιμετρικά των σπιτιών τους.

Κομμένο ρεύμα

Αν και τα πυροσβεστικά οχήματα δεν συνάντησαν δυσκολίες να προσεγγίσουν τη
φωτιά, αφού ήταν μέσα σε οικισμό με άσφαλτο ή χωματόδρομο, δεν μπορούσαν να
γεμίσουν νερό από τα ψηλότερα σημεία – όπου υπήρχε και μεγαλύτερο πρόβλημα. Κι
αυτό διότι το ρεύμα είχε κοπεί και δεν μπορούσε να αντληθεί νερό από τους
κρουνούς.

«Τέτοια καταστροφή δεν την είχαμε ξαναζήσει στους Θρακομακεδόνες. Κάνουμε τους
πυροσβέστες και με μάνικες προσπαθούμε να σώσουμε το σπίτι μας», είπε στα
«NEA» ο κ. Ιωάννης Πάσχος, που είχε τραυματιστεί στο πρόσωπο και στα χέρια ενώ
προσπαθούσε να βοηθήσει στην κατάσβεση της πυρκαγιάς. Εξαντλημένος από τους
πυκνούς καπνούς συνέχιζε τις προσπάθειες καταβρέχοντας την αυλή για να
προστατεύσει το σπίτι του. «Αν δεν ήμουν εγώ και η γυναίκα μου να φθάσουμε
έγκαιρα στο σπίτι, θα είχε καεί. Αν και βρισκόμαστε στην καρδιά των
Θρακομακεδόνων, στο κύριο μέτωπο, η Πυροσβεστική άργησε να έρθει για βοήθεια
και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά έχουμε και συχνές διακοπές νερού».