Διαστάσεις Ένας διαιτητής για την Eυρώπη

Ο ένας είναι υπερβολικά φεντεραλιστής, ο άλλος έχασε τις εκλογές, ο τρίτος
είναι αριστερός, ο τέταρτος δεξιός και ο πέμπτος δεν θέλει. Κι όμως, υπάρχει ο
ιδανικός υποψήφιος για την ηγεσία της Ευρώπης.

Πιερλουίτζι Κολίνα: ένας διαιτητής στις διαμάχες που δηλητηριάζουν την Ευρώπη

Με την επανένωση της Γερμανίας συγκρίνει την ενοποίηση της Ευρώπης ο Γερμανός
υπουργός Εξωτερικών Γιόσκα Φίσερ. Όπως λέει σε συνέντευξή του στους
Φαϊνάνσιαλ Τάιμς, η κατάρρευση της κομμουνιστικής Ρωσίας προκάλεσε
πολιτικό και πολιτιστικό σοκ στην Ανατολική Ευρώπη, γεγονός που εξηγεί σε
μεγάλο βαθμό τη δύσπιστη συμπεριφορά αυτών των λαών απέναντι στην Ευρώπη. Να
δείξουμε κατανόηση, λοιπόν. Να κάνουμε υπομονή. Και να καταβάλουμε κάθε δυνατή
προσπάθεια για να πετύχει αυτή η Σύνοδος Κορυφής στις Βρυξέλλες. Σε αντίθετη
περίπτωση, οι ευρωσκεπτικιστές θα ενισχυθούν ακόμη περισσότερο και οι
συνέπειες για την Ευρώπη θα είναι δραματικές.

Σύμφωνα με τον ηγέτη των Γερμανών Πρασίνων, η πρώτη προτεραιότητα σήμερα είναι
να ανοικοδομηθεί η Δύση, η οποία υπέστη κλυδωνισμούς λόγω της εξαφάνισης του
σοβιετικού εχθρού, της διαφορετικής πολιτικής κουλτούρας των Ευρωπαίων και των
Αμερικανών και – βεβαίως – του πολέμου στο Ιράκ. H διεθνής τάξη του Φίσερ
είναι τριπολική: στο ένα άκρο βρίσκονται οι πανίσχυρες Ηνωμένες Πολιτείες, στο
άλλο άκρο οι διατλαντικές σχέσεις και στο κέντρο τα Ηνωμένα Έθνη. Εάν τα τρία
αυτά στοιχεία συναντηθούν, τότε θα καταστεί δυνατό να δαμαστεί η
παγκοσμιοποίηση. Αντίθετα, η ηγεμονία δεν μπορεί να επιτύχει αυτόν τον στόχο.
H γεωγραφική κλίμακα είναι υπερβολικά μεγάλη, υπάρχουν πάρα πολλά κράτη και η
αντίσταση είναι υπερβολικά ισχυρή.

Οι φιλόδοξοι στόχοι θέλουν όμως και οραματιστές πολιτικούς. Πώς να οικοδομηθεί
μια νέα τάξη πραγμάτων όταν η Ευρώπη δεν μπορεί να συμφωνήσει στο πρόσωπο που
θα διαδεχθεί τον – μάλλον αποτυχημένο – Ρομάνο Πρόντι στην ηγεσία της
Κομισιόν; Τα ονόματα δίνουν και παίρνουν, τα παζάρια είναι σκληρά, οι
σκοπιμότητες είναι πολύ ισχυρότερες από το κοινό συμφέρον. Μπροστά στο
διαφαινόμενο αδιέξοδο, ο Ντέηβιντ ΜακΚάι της Γκάρντιαν έρχεται να
διατυπώσει μια ρηξικέλευθη πρόταση. Το περασμένο Σάββατο, γράφει, απολαύσαμε
όλοι στις τηλεοράσεις μας έναν από τους πιο αγαπητούς ανθρώπους όχι

μόνο στην Ευρώπη, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο. Έναν άνθρωπο που συγκεντρώνει
σχεδόν όλες τις ικανότητες που χρειάζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση. Έναν επαγγελματία
που καταφέρνει, με την πυγμή και με το χαμόγελο, να διοικήσει μια ομάδα από
βίαια, απείθαρχα και ξεροκέφαλα άτομα, τα οποία κατά περίεργο τρόπο τον
σέβονται και τον υπακούουν.

Δεν είναι πολιτικός. Δεν είναι διπλωμάτης. Είναι όμως πιο χαρισματικός από
διάφορους Πρόντι και Σαντέρ, για να μη μιλήσουμε για τον Φέρχοφστατ και τον
Γιούνκερ. Είναι ενωτικός, αποτελεσματικός και συνεπαίρνει το πλήθος. Αλήθεια:
γνωρίζει κανείς κάποιον καταλληλότερο υποψήφιο για την ηγεσία αυτής της
δύσμοιρης της Ευρώπης από τον διαιτητή του πρόσφατου αγώνα της Ελλάδας με την
Πορτογαλία, τον υπέροχο Πιερλουίτζι Κολίνα;