ΣE ΠPΩTO ENIKO Πού να βρεθεί το πάθος!

Δεν ξεσηκώνονται, χρυσέ μου, δεν ξεσηκώνονται με τίποτε τα πάθη φέτος. Ούτε
και πέρυσι ξεσηκώνονταν ιδιαίτερα, για να πούμε την αλήθεια. Κάθε χρόνο
γίνεται πιο δύσκολο να οργιστούμε, να παθιαστούμε και να δοθούμε – για τι,
αλήθεια; Οι ζέστες έχουν σφίξει, πολλοί δεν θα πάρουμε άδειες λόγω Ολυμπιακών,
ήδη αναλογιζόμαστε τι θα απογίνουμε μετά τον Σεπτέμβριο χωρίς αυτό το όραμα να
μας απειλεί και να μας γεμίζει ελπίδα, και η εθνική υπερηφάνεια που νιώσαμε
βλέποντας την «Τροία» έχει εξανεμιστεί αναμένοντας το εκκαθαριστικό της
Εφορίας. Ακόμα και αυτοί που κάποτε, ίσως και πέρυσι, αγαπούσαμε να μισούμε ή
να υποστηρίζουμε, έχουν ξεθωριάσει. Είναι «Last Year’s Man» κατά τον Λέοναρντ
Κοέν, «last year» σκέτο σύμφωνα με το αφοριστικό σύνθημα των καιρών, για ό,τι
πλέον δεν παράγει ούτε καταναλώνει.

Γιατί θέλετε λοιπόν τώρα να μας προκαλέσετε πολιτικά και ιδεολογικά πάθη;
Τηλεοπτικές διαφημίσεις τραπεζών σχεδόν μας εκλιπαρούν να πάρουμε δάνεια, την
ώρα που οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας συναγωνίζονται ποια θα μας πρωτοπάρει
τη ζωή στα χέρια της και θα μας εκτοξεύσει στο μέλλον και την ευδαιμονία. Εάν
δε αγοράζουμε τα προϊόντα των εταιρειών-χορηγών των Ολυμπιακών θα σώσουμε τις
ψυχές μας και την πατρίδα. Εσείς, γιατί μας ζητάτε να καρδιοχτυπήσουμε και να
μας ανέβει πάλι η πίεση;

Συχνά, μιλώντας για πολιτική, οι πεφωτισμένοι μνημονεύουν ρήσεις του Τσώρτσιλ,
αλλά τις περισσότερες φορές ούτε οι εποχές είναι τόσο ηρωικές ούτε οι άνθρωποι
τόσο ευφυείς.

Ίσως να ανήκει περισσότερο στον χορό των επίδοξων πολιτικών σωτήρων και
τηλεοπτικών τιμητών της καθημερινότητάς μας αυτό που κάποτε έλεγε ο Γουίλι
Γουάιτλο, βουλευτής των Τόρηδων, για τον τότε Εργατικό πρωθυπουργό της
Βρετανίας Χάρολντ Γουίλσον: «Είναι επικίνδυνος. Όπου πάει προξενεί απάθεια».
Μα, αγάπες μου, το πάθος για σας είναι τόσο last year…