6 μέρες

1. Από ‘δώ για τις κάλπες, παρακαλούμε… Οι μεγαλύτερες εκλογές που
έγιναν ποτέ στην Ιστορία ξεκίνησαν την Πέμπτη και ολοκληρώνονται αύριο, με τη
συμμετοχή και της Ελλάδας. Μόνο που, από τους 350 εκατομμύρια πολίτες της
διευρυμένης Ευρώπης με δικαίωμα ψήφου, αναμένεται να ψηφίσουν περίπου οι
μισοί. Και για «δαγκωτό» ούτε λόγος. Άντε, να το ρίξουν στο Euro 2004.

2. Με τους Πορτογάλους διασταυρώνουν τα ξίφη τους σήμερα στο Πόρτου οι
διεθνείς μας, εγκαινιάζοντας έτσι το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου. Πάντως,
το σύνθημα πάνω στο «εθνικό» πούλμαν είναι κάπως προκλητικό. «H αρχαία Ελλάδα
είχε 12 θεούς – η σύγχρονη έχει μόνο 11»; Και καλά όσο ο Μακαριώτατος
διαφιλονικούσε με τον Παναγιώτατο. Τώρα που έχει πάλι ελεύθερο χρόνο, δεν
ανησυχούν;

3. H εβδομάδα ξεκίνησε (από τη Νορμανδία) και έκλεισε (με την κηδεία του
Ρήγκαν) σε κλίμα συγκίνησης για τον Μπους. Στο ενδιάμεσο, όμως, ήταν ο
ενθουσιασμός προσωποποιημένος. Μετά την ομόφωνη υιοθέτηση του ψηφίσματος για
το Ιράκ, μόνο η αντίθεση της Γαλλίας στην αποστολή ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων τον
«συννεφιάζει» λίγο. Αλλά η φράση «αντίθεση της Γαλλίας» ακούγεται πλέον σαν
ανέκδοτο.

4. Το λαϊκό ξέσπασμα οδύνης που συνόδευσε στις ΗΠΑ τον θάνατο του 40ού κατά
σειρά προέδρου, Ρόναλντ Ρήγκαν, ήταν η χαρά του κοινωνιολόγου. Φταίει το Ιράκ
και όλα τα συμπαρομαρτούντα, εξήγησαν οι ειδικοί. Όταν κοιτάς την κυβέρνηση
Ρήγκαν μέσα από το παραμορφωτικό γυαλί της σύγχρονης πολιτικής κατάστασης,
νιώθεις μια νοσταλγία. Επιπλέον, ο Αμερικανός χρειάζεται τον ήρωά του.

5. «Με ανυπομονησία» περιμένει την εφαρμογή του σχεδίου Σαρόν για μονομερή
αποχώρηση από τη Γάζα η G8. Προφανώς δεν διαβάζουν ισραηλινές εφημερίδες.
Ειδάλλως, θα ήξεραν πως μοναδικός απώτερος στόχος του Ισραηλινού πρωθυπουργού
είναι να ξεφορτωθεί τη διεθνή κοινότητα (και την τρελή απαίτηση για ένα
βιώσιμο παλαιστινιακό κράτος) για τα επόμενα πενήντα χρόνια – το δήλωσε ο
ίδιος σε υπουργό του.

6. Δύο βήματα εγγύτερα στο όνειρο της ευρωπαϊκής ένταξης έκανε την Τετάρτη η
Τουρκία, απελευθερώνοντας την Κούρδισσα πρώην βουλευτή Λεϊλά Ζανά και
εγκαινιάζοντας τα πρώτα κρατικά τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά προγράμματα στην
κουρδική γλώσσα. Στο Ντιγιαρμπακίρ, και όχι μόνο, το ρίξανε στον χορό για να
το γιορτάσουν. Αρκεί να μη γίνουν πάλι δύο βήματα μπρος και τρία πίσω.