H πραγματική οικονομία ζητεί λύσεις

Πριν από περίπου έναν χρόνο, όταν η προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ
κλυδωνιζόταν ήδη επικίνδυνα και όλα έδειχναν ότι θα έχανε στην επικείμενη
εκλογική αναμέτρηση, δύο ήταν τα προβλήματα για τα οποία δεχόταν τα
περισσότερα πυρά: η ακρίβεια και η ανεργία.

H κριτική ήταν δικαιολογημένη, αφού πράγματι οι πολίτες ένιωθαν ότι τα
προβλήματα αυτά της καθημερινότητάς τους δεν είχαν αντιμετωπιστεί
ικανοποιητικά. H κυβέρνηση εκείνη, που είχε έρθει στην εξουσία με ισχυρό χαρτί
της την οικονομική πολιτική, δεν μπόρεσε να κρατήσει αυτό το χαρτί μέχρι το
τέλος. Όχι γιατί οι πολίτες ήταν δυσαρεστημένοι με τη δημοσιονομική
διαχείριση, ή τους απασχολούσε αν υπάρχουν κρυφά ελλείμματα και πόσο μεγάλη
είναι η «άσπρη τρύπα» του προϋπολογισμού, αλλά επειδή οι άνεργοι της
οικογένειάς τους δεν μπορούσαν να βρουν δουλειά και έβλεπαν την ιλιγγιώδη
άνοδο των τιμών που προκάλεσε το ευρώ να συνεχίζεται ανεξέλεγκτη.

Τα ίδια προβλήματα

Σήμερα, έναν χρόνο μετά, τα ίδια προβλήματα απασχολούν τον κόσμο. Με τρεις
μόνο μήνες στο τιμόνι της εξουσίας, η κυβέρνηση δεν έχει, βεβαίως, εισπράξει
ακόμη την ανάλογη δυσαρέσκεια. Προς το παρόν, υπάρχει ανοχή και ίσως και
ελπίδες ότι αργότερα μπορεί να δοθεί λύση. Το ερώτημα, όμως, είναι όχι πότε θα
αντιμετωπιστούν τα προβλήματα αυτά – που σίγουρα χρειάζονται χρόνο – αλλά πότε
θα μπουν έστω στην ατζέντα της οικονομικής πολιτικής, που προς το παρόν
κυριαρχείται αποκλειστικά από τη δημοσιονομική απογραφή.

H ανεργία και η ακρίβεια

Τόσο η ανεργία όσο και η ακρίβεια ετοιμάζονται να δείξουν τα δόντια τους τούς
αμέσως επόμενους μήνες. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες, που συγκρατούν προς το παρόν το
μέγεθος της ανεργίας, θα τελειώσουν τον Σεπτέμβριο και τότε υπολογίζεται ότι
περίπου 60.000 εργαζόμενοι θα βρεθούν «στον αέρα», ψάχνοντας για δουλειά. Τι
θα κάνει τότε η κυβέρνηση; Οι προσλήψεις στο Δημόσιο πρέπει να αποκλειστούν,
λόγω των ασφυκτικών περιθωρίων του προϋπολογισμού. Με ποια μέτρα θα
κινητοποιηθεί ο ιδιωτικός τομέας για να κάνει προσλήψεις;

Όσο για την ακρίβεια, αν σήμερα αισθανόμαστε ότι η κερδοσκοπία οργιάζει χωρίς
αντίπαλο, κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων προβλέπεται να δούμε θαύματα
σε συγκεκριμένα είδη και υπηρεσίες. Ποιος μηχανισμός, άραγε, θα είναι σε θέση
να αντιμετωπίσει αυτά τα γενικευμένα φαινόμενα τότε, όταν δεν μπορεί σήμερα να
ελέγξει τα μεμονωμένα φαινόμενα στον τομέα των καυσίμων;

H προηγούμενη κυβέρνηση έκανε το λάθος να υποβαθμίσει τη σημασία της
πραγματικής οικονομίας, αυτής που αφορά την καθημερινότητα των πολιτών,
πιστεύοντας ότι θα μπορούσε να συνεχίσει να εισπράττει εύσημα για την ένταξη
στην ΟΝΕ. H σημερινή κυβέρνηση για πόσο ακόμη καιρό πιστεύει ότι θα μπορεί να
εμπνέει με τα κρυφά ελλείμματα… άντε και με τα πανωτόκια;