ΣTEΛΛA ΓAΔEΔH Έβαλε ήχους της πόλης στην κλασική μουσική

![]() |
![]() |
Ένας δίσκος γίνεται για πολλούς λόγους. Ένας από αυτούς είναι γιατί ο
καλλιτέχνης (ή οι καλλιτέχνες) που τον δημιουργεί αισθάνεται έτοιμος να τα
βάλει με την ψυχή του. Έτοιμος να την ανοίξει… χειρουργικά και να μας
παραδώσει το πολυτιμότερο κομμάτι της, το πιο ανάλαφρο και διαυγές κομμάτι της
ψυχής τους.
Κάπως έτσι αισθάνεται κανείς όταν το φλάουτο της Στέλλας Γαδέδη και η κιθάρα
του Στέλιου Μουλουδάκη συναντιούνται ένα ωραίο καλοκαιρινό απόγευμα στο
δωμάτιό μας. «City 1» (Σείριος), ένας δίσκος που ξεφεύγει από τα κλισέ και
τους περιορισμούς της κλασικής μουσικής, ένας δίσκος που έχει συγκεντρώσει την
αφοσίωση και το πάθος δύο ανθρώπων που μπορούν και δημιουργούν με τις
ερμηνείες τους. Σατί, Πιατσόλα, Ραβέλ, Πουλένκ, Χατζιδάκις κ.ά. – «τα
ωραιότερα κομμάτια που έχουν γράψει για φλάουτο και κιθάρα», λέει η Στέλλα
Γαδέδη – σου δίνουν την αίσθηση ότι ρέουν με τη φυσικότητα νερού γύρω σου,
αποδιώχνοντας κάθε καχυποψία που μπορεί να υπάρχει απέναντι στη δυσκολία ενός
κλασικού δίσκου. «Από την αρχή πιστεύαμε ότι δεν είναι μόνο οι υπέροχες
μελωδίες, αλλά και το ότι όλα τα κομμάτια περιέχουν και λαϊκά στοιχεία που
ξεπερνούν την εποχή τους. Αμέσως γίνονται οικεία σε όλον τον κόσμο». Όμως δεν
είναι μόνο η επιλογή των συγκεκριμένων κομματιών. «Είναι και η ηχογράφηση –
στο Studio 19 -, η ηχοληψία και οι δικές μας ερμηνείες. Συνήθως υπάρχει ένα
βάρος με την κλασική μουσική. Ακόμη και οι ίδιοι οι ερμηνευτές το αισθάνονται
το βάρος αυτό… Εμείς, επειδή τα παίζουμε πολύ καιρό, κάναμε τα κομμάτια αυτά
δικά μας, αισθανόμαστε ότι μπορούμε να προσθέσουμε κάτι με τις ερμηνείες μας».
Από την αρχή το κόνσεπτ του δίσκου αυτού, λέει η Στέλλα Γαδέδη, ήταν να
μπορέσει η μουσική να ενσωματωθεί και να «μιλήσει» τη γλώσσα της
καθημερινότητάς μας. Οι ήχοι που παρεμβάλλονται ανάμεσα στα κομμάτια, ήχοι
παρμένοι από τη ζωή της πόλης-βαβούρας, από τη Βαρβάκειο Αγορά, μια πόρτα που
κλείνει, ένα κλάξον, μια αναπνοή ενός δρομέα κ.ά. – εντάσσονται κι αυτοί στο
κλίμα του δίσκου, «λες και η πόλη ομορφαίνει μέσα από τη μουσική». Εκείνη
πάντως το πιστεύει: «Δεν είναι η μουσική που δημιουργεί την απόσταση και το
δέος. Είναι ο τρόπος που θα την πλησιάσεις. Δεν κάναμε έναν δίσκο για τους
ειδικούς, ούτε προσπαθήσαμε να κάνουνε επίδειξη ερμηνείας. Απλώς αγαπήσαμε
πολύ αυτό που κάναμε και πιστεύουμε ότι μπορούμε να το μοιραστούμε μαζί σας».















