Eίχαν τον νου τους στο Iράκ

Με υπερηφάνεια για το παρελθόν και τη συντριβή της ναζιστικής τυραννίας,
αλλά και με ανησυχίες για το παρόν και την περιπέτεια στο Ιράκ που προκάλεσε
σοβαρές τριβές στις σχέσεις της Αμερικής με την Ευρώπη, ηγέτες από δεκαεπτά
χώρες του κόσμου και βετεράνοι του πολέμου γιόρτασαν την 60ή επέτειο από την
απόβαση στη Νορμανδία.

H περισυλλογή. Ο καγκελάριος Σρέντερ μπροστά σε τάφους Γερμανών στρατιωτών που σκοτώθηκαν κατά τη συμμαχική απόβαση

Οι ηγέτες που έλαβαν μέρος στις τελετές -την Ελλάδα εκπροσώπησε ο Πρόεδρος της
Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος -υπογράμμισαν τη σημασία της συμφιλίωσης και
της ανάμνησης. Ο Καγκελάριος Γκέρχαρντ Σρέντερ ήταν ο πρώτος Γερμανός και ο
Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν ο πρώτος Ρώσος ηγέτης που έλαβαν μέρος σε εορτασμούς
για την απόβαση στη Νορμανδία. «H Γερμανία έχει επίγνωση των αμαρτημάτων που
έχει κάνει στο παρελθόν και έχει διδαχθεί από αυτά», δήλωσε ο Καγκελάριος
Σρέντερ, ο οποίος δεν γνώρισε ποτέ τον πατέρα του, που σκοτώθηκε πολεμώντας
στη Ρουμανία.

Ο Αμερικανός Πρόεδρος Τζορτζ Μπους και ο Γάλλος ομόλογός του Ζακ Σιράκ
προτίμησαν να υπογραμμίσουν ότι εκείνα που ενώνουν τις χώρες τους είναι
περισσότερα από εκείνα που τις χωρίζουν, παρά τις διαφορές τους για τον πόλεμο
στο Ιράκ, εναντίον του οποίου είχε ταχθεί από την αρχή η Γαλλία.

Οι διαδηλώσεις

Την προηγούμενη ημέρα εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές είχαν πλημμυρίσει το
Παρίσι για να αποδοκιμάσουν την επίσκεψη του Τζορτζ Μπους και την αμερικανική
εισβολή στο Ιράκ. Οι διαδηλωτές κρατούσαν ένα τεράστιο πανό το οποίο έγραφε:
«Ελευθερία και κυριαρχία για τους Ιρακινούς, αποχώρηση των δυνάμεων κατοχής,
ειρήνη, δικαιοσύνη, δημοκρατία στη Μέση Ανατολή».

Ο Γάλλος Πρόεδρος και ο Τζορτζ Μπους είχαν να ιδωθούν εννιά μήνες. Πάντως,
στην ομιλία του ο Πρόεδρος Μπους ήταν φειδωλός στην αναφορά του στη Γαλλία, η
οποία ήταν μία και μοναδική: «H Ιστορία μάς θυμίζει ότι η Γαλλία ήταν ο
καλύτερος φίλος της Αμερικής στον πόλεμο», χωρίς να προσθέσει ούτε λέξη για το
παρόν ή το μέλλον αυτής της φιλίας.

Οι ομιλίες

H συμμαχία που σφυρηλατήθηκε ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ευρώπη στη διάρκεια του
B’ Παγκοσμίου Πολέμου παραμένει ισχυρή και απαραίτητη, δήλωσε ο Αμερικανός
Πρόεδρος μιλώντας στο αμερικανικό κοιμητήριο του Κολβίλ-σιρ-Μερ, στις γαλλικές
ακτές της Νορμανδίας κατά τις εκδηλώσεις για την 60ή επέτειο της συμμαχικής
απόβασης. «H μεγάλη συμμαχία μας είναι ισχυρή και χρειάζεται ακόμη σήμερα»,
δήλωσε ο Μπους στο κοιμητήριο που βρίσκεται κοντά στην ακτή της Ομάχα, όπου τα
αμερικανικά στρατεύματα είχαν μεγάλες απώλειες κατά την απόβασή τους στις 6
Ιουνίου 1944. Ο Γάλλος Πρόεδρος είπε στην ομιλία του ότι στις ακτές της
Νορμανδίας παίχτηκε το μέλλον της Γαλλίας, της Ευρώπης και του κόσμου και
εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του για την αποφασιστική συμβολή των αμερικανικών
στρατευμάτων. «Στο όνομα κάθε Γάλλου πολίτη», είπε, «θέλω να εκφράσω τη βαθιά
ευγνωμοσύνη του λαού μας, που θα παραμείνει αιώνια».

Περίπου 30.000 στρατιώτες είχαν αναπτυχθεί στην περιοχή της Νορμανδίας για να
προστατεύσουν τις τελετές του Σαββατοκύριακου. Συστοιχίες αντιαεροπορικών
πυραύλων, πολεμικά αεροσκάφη και ελικόπτερα είχαν αναλάβει την προστασία μιας
ζώνης απαγόρευσης πτήσεων από το Χερβούργο μέχρι την Ντοβίλ. Την παρέλαση
άνοιξε η μπάντα των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων και στη συνέχεια παρήλασαν 142
βετεράνοι του πολέμου από 14 χώρες. Ο Γάλλος Πρόεδρος παρασημοφόρησε 14 από
αυτούς -μεταξύ των οποίων και ο Έλληνας Γρηγόρης Παυλάκης -με το παράσημο της
Λεγεώνας της Τιμής.

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΠΑΥΛΑΚΗΣ

«Βαρύ» το παράσημο

Έλληνας ήρωας. Ο πρόεδρος Σιράκ παρασημοφορεί τον Γρηγόρη Παυλάκη για τη δράση του στη Νορμανδία

Ένα τραγικό παιχνίδι έπαιξε χθες η μοίρα στον Έλληνα πολεμιστή της
Νορμανδίας. Λίγες μόλις ώρες πριν από την τελετή της παρασημοφόρησής του από
τον Γάλλο πρόεδρο Ζακ Σιράκ με το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής, ο Γρηγόρης
Παυλάκης μάθαινε τον θάνατο της συζύγου του από εγκεφαλικό. Ανθυποπλοίαρχος
στη φρεγάτα «Κριεζής» κατά την απόβαση στη Νορμανδία, ο Γρηγόρης Παυλάκης
γεννήθηκε το 1921 στην Πάτμο. Το 1940, ύστερα από 3 χρόνια στη ναυτική σχολή,
συμμετείχε ως σημαιοφόρος στον ελληνο-ιταλικό πόλεμο. Ως ανθυποπλοίαρχος της
φρεγάτας «Κριεζής» συμμετείχε σε μοίρα συνεργασίας ανάμεσα στις ελληνικές,
γαλλικές, βελγικές και βρετανικές δυνάμεις. Την 6η Ιουνίου 1944 συμμετείχε στο
πρώτο κύμα της απόβασης στη Νορμανδία.

Δύο χήρες· δύο πόλεμοι· δύο πολύ διαφορετικές ιστορίες

H Έντνα Γκλένον, 80 ετών, από τη Σκωτία, έχασε τον σύζυγό της Έντουαρντ Μπάκνιλ, του Συντάγματος του Έσεξ, λίγο μετά την απόβαση, στην Καν, στις 10 Ιουλίου 1944

“Ήμουν δύο χρόνια παντρεμένη με τον Έντουαρντ, όταν σκοτώθηκε στην τελική μάχη
για την προσέγγιση στην Καν. Ήταν 22 ετών. Δύο μέρες πριν μάθω τον θάνατό του,
οι Γερμανοί είχαν βομβαρδίσει τα σπίτια μας. Ήμουν τεσσάρων μηνών έγκυος και
έχασα το παιδί. Εκεί που στεκόμουν στα ερείπια, ο ταχυδρόμος έφερε το γράμμα.
Δεν έμαθε ποτέ για το παιδί. Κάθε χρόνο πηγαίνω και βλέπω τον τάφο του στη
Νορμανδία. Τα πιο πολύτιμα υπάρχοντά μου, που τα κουβαλάω πάντα μαζί μου,
είναι δύο φωτογραφίες του Έντι. Αν μπορούσα, θα περνούσα την υπόλοιπη ζωή μου
στη Νορμανδία. Σήμερα, όταν διαβάζω τι γίνεται στο Ιράκ και αλλού,
εξοργίζομαι. H διαφορά είναι πως τότε πιστεύαμε σε αυτό που κάναμε. Υπήρχε
πολλή φρίκη και οι υπεύθυνοι έπρεπε να εξοντωθούν. Όμως ήμουν πολύ περήφανη
για τον σύζυγό μου και ήταν και εκείνος περήφανος γι’ αυτό που έκανε.:”

H Σαμάνθα Ρόμπερτς, 33 ετών, από το Γιορκσάιρ, έχασε τον σύζυγό της Στίβεν, της 7ης Μεραρχίας τεθωρακισμένων, στη Βασόρα του Ιράκ, στις 24 Μαρτίου 2003

“Ο Στιβ ήταν πολύ περήφανος για το σύνταγμά του. Οι εκδηλώσεις για την επέτειο
της απόβασης στη Νορμανδία μού προκάλεσαν συγκίνηση και θλίψη, αλλά και με
έκαναν πολύ περήφανη. Ο θάνατος του Στιβ με έκανε άλλον άνθρωπο και αυτό δεν
νομίζω πως θα το ξεπεράσω ποτέ. Αυτό που με κάνει να νιώθω μόνη, είναι ότι
πολλοί άνθρωποι αποδοκιμάζουν τον πόλεμο και ότι έχουν συμβεί άσχημα πράγματα
στο Ιράκ. Οι ήρωες του B’ Παγκοσμίου Πολέμου πέθαναν πολεμώντας την τυραννία.
Αυτό πήγε να κάνει και ο Στίβεν στο Ιράκ, αλλά δεν πιστεύω ότι η απειλή ήταν
τόσο μεγάλη όσο την παρουσίασαν. H κυβέρνηση μας ξεγέλασε. Ο Μπους έχει άδικο
να συγκρίνει τους αγώνες εκείνων των ανθρώπων στον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο με
αυτόν τον πόλεμο. Είναι προσβλητικό. Το είπε επειδή όλοι συμπαθούν και
εκτιμούν εκείνους τους ανθρώπους. Όμως, ο ίδιος δεν μπορεί να συγκριθεί μαζί τους.”