Ο «μαύρος» Σεπτέμβρης της N.Δ.

«Κορυφή του παγόβουνου» αποδεικνύεται η κόντρα ανάμεσα στους κ.κ.
Ρουσόπουλο και Μεϊμαράκη. H νομή της εξουσίας και η ανακατανομή των ρόλων
μεταξύ των επιτελών τού κ. Καραμανλή τροφοδοτεί πάλι προσωπικές αντιπαλότητες,
που αναμένεται να κορυφωθούν από τον Σεπτέμβριο, οπότε θα τεθούν στο τραπέζι
τα προβλήματα της καθημερινότητας – πράγμα που αναμένεται να δυσκολέψει
πολιτικά την κυβέρνηση.

Μεϊμαράκης, Σουφλιάς, Αλογοσκούφης. H κόντρα του γραμματέα της N.Δ. με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο είναι μόνον η κορυφή του παγόβουνου στη διαμάχη για τη νομή της εξουσίας που μαίνεται στα ηγετικά κλιμάκια της N.Δ. Ο Αλογοσκούφης, που δεν ανήκε στην προηγούμενη ηγετική ομάδα, στηρίζει τον Ρουσόπουλο. Ο Σουφλιάς βρισκόταν πάντοτε σε κόντρα με τον Μεϊμαράκη, όμως οι σχέσεις του με τον Ρουσόπουλο είναι ακόμα χειρότερες

Μετά τις εκλογές υπήρξε αναδιάταξη στην ηγετική ομάδα της Ρηγίλλης. Ο κ.
Μεϊμαράκης έμεινε στο κόμμα. Οι κ.κ. Γιώργος Σουφλιάς, Δημήτρης Σιούφας,
Προκόπης Παυλόπουλος βρέθηκαν σε κορυφαία υπουργεία, ενώ ο κ. Θόδωρος
Ρουσόπουλος μετακόμισε στο Μαξίμου ως υπουργός Επικρατείας και κυβερνητικός
εκπρόσωπος.

«Ισχυρός άνδρας». Το διάστημα που μεσολάβησε από τις εκλογές έως
σήμερα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αναδείχθηκε σε «ισχυρό άνδρα» της κυβέρνησης
– και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό ώστε συνάδελφοί του υπουργοί να τον αποκαλούν,
με ειρωνική διάθεση, «αντιπρόεδρο». Το άμεσο αποτέλεσμα ήταν ότι αναβίωσε
αμέσως η παλιά κόντρα ανάμεσα στους επιτελείς τού κ. Καραμανλή για το ποιος
είναι το «νούμερο δύο» του κόμματος. Ρόλο που διεκδίκησε από την πρώτη στιγμή
ο κ. Μεϊμαράκης, όταν ζήτησε – και πέτυχε – να συνοδεύει τον Πρωθυπουργό στην
παραλαβή από τον κ. Σημίτη, στο Μέγαρο Μαξίμου.

Όπως λένε όμως κυβερνητικά στελέχη, η διαμάχη για το «Νο 2» δεν ήταν η μόνη
αιτία της κόντρας. Υποστηρίζουν πως ο κ. Ρουσόπουλος, σε συμμαχία με τον
διευθυντή του πολιτικού γραφείου του Πρωθυπουργού, τον Γιάννη Αγγέλου, είχε
αποφασιστικό λόγο στους διορισμούς επιτελικών στελεχών (γενικών γραμματέων,
διευθυντών υπουργείων και άλλων) που έκανε τους πρώτους μήνες η κυβέρνηση. Τα
ίδια στελέχη συμπληρώνουν ότι οι κ.κ. Ρουσόπουλος και Αγγέλου κέρδισαν τη
μερίδα του λέοντος στη στελέχωση αυτών των θέσεων, ενώ ο κ. Μεϊμαράκης
περιορίστηκε σε μερικούς περιφερειάρχες. Από τους υπόλοιπους επιτελείς τού κ.
Καραμανλή, ο μόνος που κατάφερε να «επιβάλλει» τους δικούς του ανθρώπους ήταν
ο Γιώργος Σουφλιάς.

H νομή της εξουσίας και η ανακατανομή των ρόλων μεταξύ των επιτελών τού κ. Καραμανλή τροφοδοτεί πάλι προσωπικές αντιπαλότητες, που αναμένεται να κορυφωθούν από τον Σεπτέμβριο

H κυβερνητική επιτροπή. Σύμφωνα με κυβερνητικά στελέχη, ο τρίτος λόγος
δυσαρέσκειας για τον κ. Μεϊμαράκη είναι ότι δεν συμμετέχει στο μόνο όργανο της
N.Δ. που λειτουργεί και συζητά την κυβερνητική πολιτική σε τακτική βάση, την
κυβερνητική επιτροπή. Πόσο μάλλον, όταν – όπως λένε στελέχη της N.Δ. – μέσω
της συμμετοχής τους στην επιτροπή τέσσερα ακόμα στελέχη προστέθηκαν στον
ηγετικό κύκλο του κυβερνώντος κόμματος (οι υπουργοί Οικονομίας Γιώργος
Αλογοσκούφης, Άμυνας Σπήλιος Σπηλιωτόπουλος, Δημόσιας Τάξης Γιώργος
Βουλγαράκης και Παιδείας Μαριέττα Γιαννάκου).

Ο «πρωινός καφές». Ο κ. Μεϊμαράκης διεκδίκησε ρόλο προτείνοντας τη
θεσμοθέτηση «πρωινού καφέ» στο Μαξίμου, προσέκρουσε όμως στην άρνηση του κ.
Ρουσόπουλου, ο οποίος δεν ήθελε να εκχωρήσει εξουσίες στον τομέα της
επικοινωνιακής πολιτικής της κυβέρνησης. Στελέχη του Μαξίμου αντιτάσσουν
πάντως πως ούτε ο κ. Καραμανλής ήταν πρόθυμος να συστήσει ένα τέτοιο όργανο.

Όπως εκτιμούν κυβερνητικά στελέχη, ήταν εύλογο πως ο κ. Μειμαράκης θα
στρεφόταν εναντίον του κ. Ρουσόπουλου, με τον οποίον δεν είχε και τις
καλύτερες σχέσεις όσο η N.Δ. ήταν αντιπολίτευση. Τα ίδια στελέχη εξηγούν πως ο
κ. Μεϊμαράκης επέλεξε πεδία αντιπαράθεσης, όπου γνώριζε πως θα έχει συμμάχους:
το αίτημα για μεγαλύτερη συμμετοχή των κομματικών στελεχών και προ πάντων των
βουλευτών στη διακυβέρνηση ανταποκρίνεται στις διαμαρτυρίες των βουλευτών πως
δεν έχουν ενημέρωση από τους υπουργούς για το κυβερνητικό έργο. Το αίτημα για
δημιουργία συντονιστικού οργάνου για την επικοινωνία της κυβέρνησης βρίσκει
όμως απήχηση και σε κάποιους κορυφαίους υπουργούς, οι οποίοι συμφωνούν με τον
κ. Μεϊμαράκη στο σημείο πως η επικοινωνιακή πολιτική, όπως ασκείται σήμερα,
δεν θα μπορέσει να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις όταν λήξει η περίοδος χάριτος
για την κυβέρνηση, μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Πώς διαμορφώνονται οι «συμμαχίες»

Την άποψη ότι τον Σεπτέμβριο έρχονται δύσκολες μέρες για την κυβέρνηση
συμμερίζονται – σύμφωνα με κυβερνητικά στελέχη – όλοι όσοι ανήκαν τα χρόνια
της αντιπολίτευσης στο στενό επιτελείο του κ. Καραμανλή (δηλαδή οι κ.κ.
Σουφλιάς, Παυλόπουλος και Σιούφας). Αξίζει να σημειωθεί πως όλοι είχαν
ανοικτούς λογαριασμούς με τον κ. Ρουσόπουλο από την περίοδο της
αντιπολίτευσης.

Ο Γιώργος Σουφλιάς φρόντισε να καταστήσει σαφές πως δεν παραιτείται από την
κόντρα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο από τα πρώτα βήματα της νέας κυβέρνησης,
όταν έσπασε το «εμπάργκο των συνεντεύξεων» και περιφρόνησε την εντολή να
συνεννοείται πριν κάνει δηλώσεις με τον κ. Ρουσόπουλο, η οποία είχε επιβληθεί
στους υπουργούς. Κυβερνητικά στελέχη λένε πως ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ θέλει να
αποφύγει να εμπλακεί στην τρέχουσα αντιπαράθεση, «συμμερίζεται όμως απόλυτα
την άποψη» πως η περίοδος μετά τους Ολυμπιακούς θα είναι πολύ δύσκολη για την
κυβέρνηση και υποστηρίζει πως τον Σεπτέμβριο θα πρέπει να συζητηθούν όλα τα
θέματα και αυτό της επικοινωνίας της κυβέρνησης. H κόντρα του κ. Σουφλιά με
τον κ. Ρουσόπουλο χρονολογείται από την πρώτη μέρα που ο Θεσσαλός πολιτικός
επέστρεψε στη Ρηγίλλης – κλιμακώθηκε μάλιστα μέσα στην προεκλογική περίοδο με
αφορμή ποιος θα έχει τον πρώτο λόγο στην προεκλογική εκστρατεία.

Σαφώς καθορισμένοι ρόλοι. Κυβερνητικά στελέχη υποστηρίζουν πως και οι
κ.κ. Σιούφας και Παυλόπουλος μπορεί να μη θέλουν να εμπλακούν στην κόντρα,
εκφράζουν όμως κατ’ ιδίαν την άποψη πως είναι ανάγκη να υπάρχουν «σαφώς
καθορισμένοι ρόλοι» στην κυβέρνηση. Αυτό, όπως λένε τα ίδια στελέχη, αποτελεί
έμμεση κριτική στον τρόπο με τον οποίο ασκεί τα καθήκοντά του ο κ.
Ρουσόπουλος, καθώς όσοι συμμερίζονται την κριτική του γραμματέα τού
καταλογίζουν πως δεν θέλει να αναλάβει την ευθύνη του συντονισμού της
επικοινωνίας και παραπέμπει για ειδικά θέματα στους υπουργούς αντί να περνάει
ο ίδιος τη γραμμή της κυβέρνησης.

Ο κ. Ρουσόπουλος έχει όμως δύο συμμάχους ανάμεσα στα «νέα στελέχη» της
ηγετικής ομάδας της N.Δ. Με τον κ. Βουλγαράκη είχε παραδοσιακά πολύ φιλικές
σχέσεις, ενώ τον στήριξε με δηλώσεις του προχθές και ο κ. Αλογοσκούφης, ο
οποίος υποστήριξε πως η επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης «είναι μια
χαρά». Αξίζει πάντως να σημειωθεί πως ο υπουργός Οικονομίας όταν μιλάει για
επικοινωνιακή πολιτική διεκδικεί και το δικό του μερίδιο σε αυτήν, αφού, όπως
λένε κυβερνητικά στελέχη, με την απογραφή και την κριτική στην οικονομική
πολιτική της κυβέρνησης Σημίτη έχει σηκώσει σημαντικό βάρος στην αντιπαράθεση
με το ΠΑΣΟΚ.

Βάθος χρόνου. Κυβερνητικές πηγές εκτιμούν, πάντως, πως η κόντρα
Ρουσόπουλου – Μεϊμαράκη έχει ανοιχτό ορίζοντα: «Όταν λήξει η περίοδος χάριτος
θα δούμε τι μπορεί να κάνει ο εκπρόσωπος», λένε. Προσθέτουν μάλιστα με νόημα
ότι τότε θα κριθούν και οι επιλογές των κ.κ. Ρουσόπουλου και Αγγέλου στη
στελέχωση του κρατικού μηχανισμού.