Yπέκυψε στη γοητεία του «κρυφού»

Αφού κατηγόρησε δριμύτατα την προηγούμενη κυβέρνηση για την τακτική των
«κρυφών» ελλειμμάτων και του «κρυφού» χρέους η κυβέρνηση, φαίνεται πως
ανακάλυψε τελικά ότι το «κρυφό» έχει τη δική του γοητεία, στην οποία και
αποφάσισε να υποκύψει.

Πώς αλλιώς να εξηγήσουμε τις αποκαλύψεις των μικρών και μεγάλων μυστικών της
οικονομικής πολιτικής του τελευταίου τριμήνου, που έγιναν γνωστές τις
προηγούμενες ημέρες; Πάρτε για παράδειγμα το πρόγραμμα του δανεισμού του
Δημοσίου. Όπως αποκαλύφθηκε, από δημοσιογραφικό ρεπορτάζ και όχι κυβερνητική
ανακοίνωση, ο υφυπουργός Οικονομικών κ. Πέτρος Δούκας έχει συνάψει τον
τελευταίο ενάμιση μήνα δύο τριακονταετή δάνεια, από ένα δισ. ευρώ το καθένα.
Σκοπίμως ή όχι, ο δανεισμός αυτός κρατήθηκε «κρυφός». Άλλωστε, οι κλειστές
πόρτες στην ενημέρωση χαρακτηρίζουν και γενικότερα την τακτική της νέας
πολιτικής ηγεσίας του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.

Το κρυφό πλεόνασμα

Αλλά και σε άλλα θέματα η κυβέρνηση δείχνει προτίμηση, τελευταία, στην τακτική
του «κρυφτού». Εκεί που νομίζαμε, για παράδειγμα, ότι στον προϋπολογισμό αυτό
που ήταν «κρυφό» ήταν το έλλειμμα, αποκαλύπτεται τώρα ότι ίσως υπάρχει και
«κρυφό» πλεόνασμα. Ποιο είναι αυτό; H λεγόμενη «άσπρη τρύπα», δηλαδή τα
πλεονάσματα των οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης και άλλων φορέων του Δημοσίου,
χάρη στα οποία μειώνεται τα τελευταία χρόνια σημαντικά το έλλειμμα της γενικής
κυβέρνησης. Φαίνεται, λοιπόν, πως αυτή η «άσπρη τρύπα» ίσως είναι τελικά
μεγαλύτερη από ό,τι ανέγραφε η προηγούμενη κυβέρνηση στον προϋπολογισμό και
όχι μικρότερη, όπως υποστήριζε η Νέα Δημοκρατία ως αντιπολίτευση. Αυτό
τουλάχιστον αφήνουν να εννοηθεί τα νέα στελέχη της Στατιστικής Υπηρεσίας αλλά
και του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.

Το «κρυφό» πλεόνασμα, εφόσον επιβεβαιωθεί τελικά, ίσως αποτελέσει το όπλο της
κυβέρνησης για να αντιμετωπίσει το δημοσιονομικό πρόβλημα που ανέκυψε μετά την
απογραφή. Αυτό θα έχει πραγματικά ενδιαφέρον. Πώς ένα «κρυφό» έλλειμμα
καλύπτεται με ένα «κρυφό» πλεόνασμα!

Οι αποκρατικοποιήσεις

Ένα ακόμη μυστικό του οικονομικού επιτελείου είναι το πρόγραμμα
αποκρατικοποιήσεων, που έχει – απ’ ό,τι μαθαίνουμε – καταρτισθεί, αλλά δεν
ανακοινώνεται για λόγους τακτικής. Για να επιλέγει, δηλαδή, το Δημόσιο την
κατάλληλη χρονική στιγμή για την κάθε πώληση και να μεγιστοποιεί έτσι το
όφελος. Φρόνιμη, ίσως, η τακτική αυτή, αλλά τότε γιατί είχε εξαγγελθεί ότι θα
ανακοινωθεί το πρόγραμμα έως το τέλος Μαΐου;

Θα πει, ίσως, η κυβέρνηση ότι τα δικά της μυστικά δεν συγκρίνονται με αυτά της
προκατόχου της, γιατί δεν είναι «ένοχα». Το επιχείρημα ελέγχεται. Ιδίως στην
οικονομική πολιτική, ελέγχεται στο τέλος με μετρήσιμα μεγέθη.