Kρέας με… ονοματεπώνυμο

H νόσος των τρελών αγελάδων ήταν η αφετηρία της στροφής του καταναλωτικού
κοινού σε προϊόντα κρέατος που έφεραν τη σφραγίδα Ελλήνων παραγωγών, οι οποίοι
αξιοποιώντας την ευκαιρία αυτή άρχισαν να διεκδικούν μεγαλύτερα μερίδια μιας
αγοράς που υπερβαίνει τα 3 δισ. ευρώ. Με συγκριτικό πλεονέκτημα την επωνυμία,
αλλά και τις ειδικές συσκευασίες, οι ελληνικές βιομηχανίες κρέατος (Θράκη,
Νίκας, BIKH, Κρέτα Φαρμ, KPE. KA κ.ά) προσδοκούν στα αμέσως επόμενα χρόνια να
ανεβάσουν τον τζίρο των προϊόντων τους στα περίπου 500 εκατ. ευρώ.

H συσκευασία, η οποία στηρίζεται στις τελευταίες εξελίξεις της τεχνολογίας,
και όπως υποστηρίζουν εκπρόσωποι των εταιρειών περιορίζει στο ελάχιστο το
μικροβιακό φορτίο του κρέατος, υπόσχεται να διατηρήσει τη φρεσκάδα του για
περίπου εννέα ημέρες σε απλή ψύξη. Το επώνυμο προϊόν φαίνεται να κερδίζει
συνεχώς έδαφος στην αγορά και οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται σε αυτόν τον
χώρο έχουν δημιουργήσει ακόμη και τμήματα ενημέρωσης καταναλωτών, τα οποία
στελεχωμένα με εξειδικευμένο προσωπικό απαντούν σε οποιαδήποτε διατροφικά
ερωτήματα.

Και τα σούπερ μάρκετ

Στη μάχη του επώνυμου κρέατος έχουν μπει και οι μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ
της χώρας (A-B Βασιλόπουλος, Carrerfour – Champion, Βερόπουλος, Ατλάντικ,
Σκλαβενίτης κ.ά). Στα ράφια – ψυγεία τους φιλοξενούν προϊόντα, όχι μόνο
μεγάλων ελληνικών βιομηχανιών κρέατος αλλά και ιδιωτικής ετικέτας (τα
προμηθεύονται από μικρότερους παραγωγούς και τα συσκευάζουν τα ίδια τα σούπερ
μάρκετ). Πάντως ο δρόμος, για να κερδίσει το επώνυμο προϊόν κρέατος μερίδια
αντίστοιχα με αυτά που καταγράφονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι ακόμη μακρύς.
Το 15% της συνολικής αγοράς, που εκτιμάται ότι θα έχουν αποσπάσει στα επόμενα
5 χρόνια, απέχει σημαντικά από το 30% που έχει κατακτήσει στις αγορές της
Ευρώπης το επώνυμο προϊόν κρέατος.

Εισαγόμενα το 50%

Ο λόγος της καθυστέρησης αυτής δεν έχει να κάνει με τους ρυθμούς με τους
οποίους αναπτύσσεται η εμπιστοσύνη του καταναλωτικού κοινού προς τα προϊόντα
της κατηγορίας αυτής, αλλά με τις εμπορικού ενδιαφέροντος προτιμήσεις των
μεγάλων δικτύων διανομής – κυρίως χονδρεμπόρων και σούπερ μάρκετ – σε φθηνά,
εγχώρια αλλά και εισαγόμενα κρέατα. Τα τελευταία εξακολουθούν να ελέγχουν
περίπου το μισό της εγχώριας κατανάλωσης κρέατος.

Σε κάθε περίπτωση, το καταναλωτικό κοινό είναι εκείνο που θα αποφασίσει τελικά
ποιος θα κερδίσει τη μάχη της αγοράς: το επώνυμο ή το αγνώστου παραγωγού, τα
σούπερ μάρκετ ή το κρεοπωλείο της γειτονιάς; Πάντως, εκπρόσωπος της
βιομηχανίας Θράκη, η οποία μπήκε στην αγορά του επώνυμου συσκευασμένου κρέατος
στα μέσα του 2003, υποστηρίζει ότι τα προϊόντα της κατηγορίας αυτής κερδίζουν
σταθερά έδαφος, ενώ ανάλογα αισιόδοξες είναι και οι προβλέψεις της βιομηχανίας
Κρέτα Φαρμ, η οποία έχει μπει στο επώνυμο συσκευασμένο χοιρινό κρέας ήδη από
τις αρχές του 2000.

Επενδύσεις εκσυγχρονισμού

Από τις μεγαλύτερες εταιρείες του κλάδου, η Βιομηχανία Θράκης πραγματοποίησε
τα τελευταία χρόνια σημαντικές επενδύσεις, τόσο για την ενίσχυση του δυναμικού
της, όσο και για τον εκσυγχρονισμό των παραγωγικών μονάδων της και του δικτύου
διανομής των προϊόντων της.

Μετά την εξαγορά και των εταιρειών Piggy και Marox, αποτελεί σήμερα μία από
τις ελάχιστες ελληνικές βιομηχανίες κρέατος και αλλαντικών. Διαθέτει δύο
μεγάλες χοιροτροφικές μονάδες, δύο σφαγειοτεχνικές μονάδες πιστοποιημένες από
την Ευρωπαϊκή Ένωση, δύο κεντρικές μονάδες παραγωγής αλλαντικών, μία μονάδα
τυποποίησης κρέατος, μία μονάδα παραγωγής έτοιμου φαγητού και ένα εργοστάσιο
ζωοτροφών.

H εταιρεία Creta Farm, εισηγμένη στο XAA, ενίσχυσε το δυναμικό της
εξαγοράζοντας τις εταιρείες Τέτο Φάρμα και Ελληνική Βιομηχανία Κρέατος, ενώ
έχει πραγματοποιήσει σημαντικές επενδύσεις για τον εκσυγχρονισμό των
παραγωγικών της εγκαταστάσεων και την επέκταση του δικτύου διανομής των
προϊόντων της.

Σβήνουν οι μικρές μονάδες

H ετήσια κατανάλωση κρέατος προσεγγίζει το 1 εκατ. τόνους ετησίως και στην
αγορά δραστηριοποιούνται 427 βιομηχανικές μονάδες και 1.108 εμπορικές
εταιρείες. Τα τελευταία χρόνια οι μικρές παραγωγικές μονάδες μειώνονται σε
αριθμό, λόγω της αδυναμίας τους να χρηματοδοτήσουν επενδύσεις εκσυγχρονισμού
και τήρησης των κανόνων υγιεινής, που γίνονται ολοένα και πιο απαιτητικοί.
Όσον αφορά στη μέση μηνιαία δαπάνη των ελληνικών νοικοκυριών αυτή υπολογίζεται
ότι προσεγγίζει τα 50 ευρώ.

Ο συσχετισμός ανάμεσα στο εγχωρίως παραγόμενο και το εισαγόμενο κρέας έχει
ανατραπεί τα τελευταία χρόνια, υπέρ του τελευταίου, του οποίου η ετήσια
κατανάλωση εκτινάχτηκε στους 458.500 τόνους το 2002.

Πρώτο το χοιρινό

Για τις καταναλωτικές προτιμήσεις των Ελλήνων τα στοιχεία δείχνουν ότι τη
«μερίδα του λέοντος» κατέχει το χοιρινό κρέας, με 346.000 τόνους ετήσια
κατανάλωση (το 2002). Δεύτερο έρχεται το βοδινό κρέας με 197.000 τόνους και
ακολουθούν τα πουλερικά με 211.000 τόνους και το αιγοπρόβειο κρέας με 144.300
τόνους.

Με μία μέση κατανάλωση 82 κιλά τον χρόνο, αν και μεσογειακός λαός, δεν
φαίνεται να υστερούμε κατά πολύ από την αντίστοιχη κατανάλωση των Ευρωπαίων,
οι οποίοι καταναλώνουν μόλις 10% περισσότερο κρέας. Όσο για το κόστος αγοράς,
δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι οι τιμές του κρέατος καθορίζονται – όπως και αυτές
των καυσίμων – από τις διεθνείς αγορές.