H Kίνα νικά τη φτώχεια

H ταχύρρυθμη ανάπτυξη απομακρύνει εκατομμύρια Κινέζους από το φάσμα της
φτώχειας, αλλά η οικονομική πρόοδος δεν μπορεί να κρύψει τη σκοτεινή πλευρά
της χώρας: το αυταρχικό πολιτικό καθεστώς.

Στη φυτεία ρυζιού. Οι περισσότεροι Κινέζοι ζουν σε φτωχές αγροτικές περιοχές

Πρόεδροι, υπουργοί και επικεφαλής διεθνών οργανισμών που συμμετέχουν από την
Τρίτη στη διεθνή διάσκεψη της Σαγκάης για τη μείωση της φτώχειας εγκωμίασαν
την Κίνα για τις χωρίς προηγούμενο επιτυχίες της στον τομέα αυτό. Όπως
σημειώνει ο Τζόναθαν Ουότς στη βρετανική «Γκάρντιαν», η κλίμακα και η ταχύτητα
της οικονομικής ανάπτυξης της Κίνας είναι πρωτοφανής. Τα τρία τέταρτα του
συνόλου των ανθρώπων που έχουν βγει από τη φτώχεια από το 1978, τη χρονιά που
η Κίνα άνοιξε την οικονομία της, είναι Κινέζοι. Σύμφωνα με την Παγκόσμια
Τράπεζα, ο αριθμός των Κινέζων που επιβιώνουν με λιγότερο από 1 δολάριο την
ημέρα μειώθηκε από 490 εκατομμύρια το 1981, σε 88 εκατομμύρια. Στη διάρκεια
της περιόδου αυτής, η παραγωγή της χώρας υπεροκταπλασιάστηκε και το μέσο
εισόδημα αυξήθηκε κατά 7% ετησίως, υπερβαίνοντας το 2003 για πρώτη φορά τα
1.000 δολάρια.

Μαγνήτης ξένων επενδύσεων

H Κίνα είναι σήμερα το τέταρτο μεγαλύτερο κράτος του κόσμου στο εμπόριο και
μαγνήτης ξένων επενδύσεων. Τέτοιες είναι οι αλλαγές που συμβαίνουν στην Άπω
Ανατολή, ώστε ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας Τζέιμς Γούλφενσον βρέθηκε
στην ασυνήθιστη θέση να εγκωμιάζει τα πενταετή πλάνα του Κομμουνιστικού
Κόμματος. «H Σαγκάη είναι το προφανές μέρος για να αρχίσουμε να σκεπτόμαστε
τρόπους για να μειώσουμε τη φτώχεια», δήλωσε. «Υπάρχει εδώ κάτι που πρέπει να
μάθουμε σχετικά με τη σταθερότητα και την καλή διαχείριση».

Δεν είναι εύκολο να συναγωνιστεί κανείς το κινεζικό μοντέλο. H Κίνα άνοιξε την
πόρτα στις επενδύσεις και το εμπόριο σταδιακά από το 1978, οι ιδιωτικοποιήσεις
έγιναν κι αυτές σε στάδια και η κυβέρνηση ελέγχει το χρηματιστικό σύστημα ώστε
να μπορούν οι εταιρείες να δανείζονται τεράστια ποσά για επενδύσεις. Αυτοί
ήταν οι μοχλοί της ταχείας ανάπτυξης κατά μήκος των ανατολικών παραλίων, η
οποία δημιούργησε μια τεράστια ανισότητα με τη φτωχή ενδοχώρα. Στα δάση του
Γιουνάν, τα όρη του Θιβέτ και τις ερήμους της Έσω Μογγολίας, εκατομμύρια
άνθρωποι εξακολουθούν να μην έχουν την κατάλληλη τροφή και νερό. Για να
αντισταθμίσει αυτή την ανισόρροπη ανάπτυξη, η οποία θεωρείται ως η κύρια
απειλή για την κοινωνική σταθερότητα, η κυβέρνηση δαπάνησε δισεκατομμύρια
δολάρια για την οικοδόμηση υποδομών σε περιφέρειες της ενδοχώρας. Εύπορες
πόλεις όπως η Σαγκάη πήραν οδηγίες να κάνουν συμπράξεις με φτωχότερες
περιοχές, οι οποίες ωφελούνται έτσι από επιχειρηματικές σχέσεις και
κατασκευαστικά προγράμματα: γέφυρες, φράγματα, δρόμοι, αεροδρόμια και
οικιστικά συγκροτήματα κατασκευάζονται παντού. Οι κανονισμοί για την εσωτερική
μετανάστευση χαλάρωσαν ώστε φτωχοί χωρικοί να μπορούν να ταξιδεύουν για να
βρίσκουν δουλειά σε εργοστάσια και εργοτάξια.

Τα ανθρώπινα δικαιώματα

Υπάρχει φυσικά και η σκοτεινή πλευρά: πολλά από τα προγράμματα για την
ανακούφιση από τη φτώχεια καθίστανται δυνατά μόνο και μόνον εξαιτίας του
αυταρχικού πολιτικού συστήματος της Κίνας. H πολιτική τού ενός παιδιού, που
έχει καταδικαστεί διεθνώς επειδή παραβιάζει ανθρώπινα δικαιώματα, έχει
περιορίσει την αύξηση του πληθυσμού και την εξάντληση των φυσικών πηγών.
Προγράμματα για την αύξηση του βιοτικού επιπέδου μειονοτήτων μερικές φορές
περιλαμβάνουν αναγκαστική μετεγκατάσταση από την ύπαιθρο στις παρυφές πόλεων.
Μολονότι η κριτική για τα ανθρώπινα δικαιώματα συνεχίζεται, οι ξένες
κυβερνήσεις δείχνουν όλο και περισσότερο πρόθυμες να παραδεχθούν ότι το
Πεκίνο, η Σαγκάη και άλλα μέρη έχουν πολλά να διδάξουν και να διδαχθούν.

Τι σημαίνουν οι αριθμοί

* Από το 1979, το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν της Κίνας αυξήθηκε από
362,4 δισ. σε 11,9 τρισ. Αναμένεται να διπλασιαστεί και πάλι μέσα στην επόμενη
δεκαετία

* Το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν αυξήθηκε πέρυσι 9,1%

* Ο αριθμός των φτωχών στην Κίνα υπολογίζεται πως μειώθηκε από 49% του
πληθυσμού το 1981 σε 6,9% το 2002

* Το όριο της φτώχειας ορίζεται στην Κίνα ως ένα εισόδημα 625 γιουάν
ετησίως (76 δολάρια). Ο ορισμός της Παγκόσμιας Τράπεζας για τη φτώχεια είναι 1
δολάριο την ημέρα

* Περισσότεροι από 62% του 1,3 δισ. κατοίκων της Κίνας ζουν σε φτωχές
αγροτικές περιοχές

* Το μέσο προσδόκιμο ζωής αυξήθηκε από τα 35 χρόνια το 1949 στα 71,4 χρόνια

LINK:

* www.unchina.org/about-china/html/poverty.shtml