Πρόσωπα Ο τελευταίος των αμετανόητων

Στις 29 Μαΐου 1974, ο Πάολο Μαουρίτσιο Φερράρι ήταν ο πρώτος
Ερυθροταξιαρχίτης που έμπαινε στη φυλακή. Τριάντα χρόνια μετά, είναι ο
τελευταίος που αποφυλακίζεται.
![]() |
|
Μαουρίτσιο Φερράρι. Σε φωτογραφία από τη δίκη των Ερυθρών Ταξιαρχιών, το 1978 |
Ο «Κόκκινος Μαουρίτσιο», όπως τον φώναζαν στα νιάτα του τόσο για το χρώμα των
μαλλιών του όσο και για τις ιδέες του, βγαίνει την Πέμπτη από τη φυλακή. Επί
τριάντα χρόνια δεν πήρε ούτε μία άδεια, δεν δέχθηκε καμία επίσκεψη. Κι όμως,
ουδέποτε είχε βάψει τα χέρια του με αίμα. Κι όμως, τα άλλα μέλη του ιστορικού
πυρήνα των Ερυθρών Ταξιαρχιών που συνελήφθησαν έπειτα απ’ αυτόν, δεν είναι πια
στη φυλακή. Ούτε καν οι Ερυθροταξιαρχίτες που είχαν συμμετάσχει στην απαγωγή
και τον φόνο του Άλντο Μόρο.
Αντίθετα από πολλούς πρώην συντρόφους του, ο Φερράρι δεν επωφελήθηκε από καμία
αναστολή και από κανένα ευεργέτημα το νόμου. Δεν ζήτησε επιείκεια. Δεν δήλωσε
μεταμέλεια ούτε αποποιήθηκε τον ένοπλο αγώνα. Δήλωνε «εργάτης-φυλακισμένος»,
ουδέποτε προσέλαβε δικηγόρο και ουδέποτε δέχθηκε να συναντηθεί με τον αρμόδιο
δικαστή για να μειωθεί η ποινή του ή με τον ψυχολόγο των φυλακών. Πρόσφατα
ακόμα αρνήθηκε να δεχθεί βουλευτές που ζήτησαν να τον επισκεφθούν.
Ο Πάολο Μαουρίτσιο Φερράρι γεννήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1945. Σε ηλικία 9
μηνών, η μητέρα του τον εμπιστεύθηκε σε μια καθολική κοινότητα, την οποία
εγκατέλειψε το 1969. Δούλεψε οικοδόμος στη Βερόνα και μετά εργάτης στο Τορίνο
και το Μιλάνο, σ’ ένα εργοστάσιο πορσελάνης και μετά στην Pirelli. Συνελήφθη
στις 27 Μαΐου 1974, στη Φλωρεντία. Είχε βγει στην παρανομία δύο χρόνια
νωρίτερα και τα αποτυπώματά του είχαν βρεθεί στο αυτοκίνητο που είχε
χρησιμεύσει ένα χρόνο πριν στην απαγωγή ενός δεξιού συνδικαλιστή στο Τορίνο –
τον είχαν κρατήσει λίγες ώρες και μετά τον είχαν αφήσει ελεύθερο, αφού του
ξύρισαν το κεφάλι. Είχε επίσης συμμετάσχει στην απαγωγή του δικαστή Μάριο
Σόσι. Δικάστηκε το 1978 με τους συντρόφους του τού ιστορικού πυρήνα των
Ερυθρών Ταξιαρχιών και καταδικάσθηκε σε 21 χρόνια κάθειρξη. Αλλά δεν ήταν
πρότυπο φυλακισμένου: η ποινή του αυξήθηκε επειδή πήρε μέρος σε εξεγέρσεις
μέσα στη φυλακή. «Ανέκαθεν οι φυλακές είναι ένα επαναστατικό πεδίο, δεν θα
λείψω λοιπόν από τη μάχη», είχε γράψει τον πρώτο καιρό του εγκλεισμού του.
Πώς θα είναι άραγε ο άνθρωπος που θα βγει την Πέμπτη από τη φυλακή της Μπιέλλα
έχοντας περάσει μια ολόκληρη ζωή στις πτέρυγες υψηλής ασφαλείας; Ο Πάολο
Μαουρίτσιο Φερράρι έχει εδώ και χρόνια κλειστεί στη σιωπή. Σύμφωνα με τη «Λα
Ρεπούμπλικα», μόνο μία φορά, το 1980, έγραψε στη Μαρία Τερέζα, τη γυναίκα που
τον ανέθρεψε. Ογδόντα χρόνων πια και σοβαρά άρρωστη, του είχε μηνύσει πριν από
μερικές εβδομάδες πως θέλει να τον συναντήσει. Αλλά δεν πήρε απάντηση.














