Διαστάσεις Hνωμένα Έθνη του Ποδοσφαίρου

Υπάρχουν η ομάδα των Τζαμαϊκανών και η ομάδα των Βραζιλιάνων, οι Ινδοί και
οι Σαουδάραβες, η Εύρηκα και η «εθνική της παμπ». Οι πιο τεχνίτες, όμως, είναι
οι Αλβανοί.

Σκληρές μάχες: ένας παίκτης από την Καραϊβική αγνοεί τις φωνές του αντιπάλου του

Βρισκόμαστε στα Hackney Marshes, μια άλλοτε ελώδη περιοχή στο East Side του
Λονδίνου. Εδώ έχουν διαμορφωθεί τον τελευταίο καιρό οκτώ γήπεδα ποδοσφαίρου,
το ένα δίπλα στο άλλο, δεν είναι ακριβώς εφάμιλλα του Γουέμπλεϋ, το γκαζόν
είναι σε πολλά σημεία φαγωμένο, αλλά μπάλα παίζεις άνετα, υπάρχει μάλιστα και
ένα είδος αποδυτηρίων. Κάθε Κυριακή πρωί, στα γήπεδα αυτά διεξάγεται το πιο
πολυεθνικό τουρνουά του κόσμου. Ένα κοινό από συζύγους, παιδιά,
αρραβωνιαστικές, συγγενείς, γονείς, φίλους και άλλους οπαδούς παρακολουθεί και
χειροκροτεί άνδρες απ’ όλες τις φυλές του κόσμου που διεκδικούν παθιασμένα τη
νίκη σε ένα άθλημα που δεν γνωρίζει σύνορα και δεν κάνει διακρίσεις σε χρώματα
ούτε σε θρησκείες. Εδώ αγωνίζονται τα «Ηνωμένα Έθνη του Ποδοσφαίρου», όπως
έγραψε η Γκάρντιαν, που αφιέρωσε πρόσφατα τέσσερις σελίδες σε αυτόν
«τον μικρόκοσμο πολυεθνικότητας και πολυ-πολιτισμικότητας της βρετανικής
πρωτεύουσας».

Είναι πράγματι ιδιαίτερη πόλη το Λονδίνο. Αν πριν από δέκα χρόνια οι λευκοί
Αγγλοσάξονες αποτελούσαν το 80% του πληθυσμού, σήμερα έχουν μειωθεί στο 70%
και σε λιγότερα από 10 χρόνια υπολογίζεται ότι θα αποτελούν πλέον μειονότητα
στα σχολεία. Εδώ συνυπάρχουν 60 διαφορετικές εθνικότητες, ομιλούνται 300
γλώσσες, λατρεύονται όλες οι θρησκείες της γης. Πολυεθνική πόλη είναι βέβαια
και η Νέα Υόρκη: εκεί, όμως, η κάθε εθνότητα ζει στο δικό της γκέτο, ενώ στο
Λονδίνο οι περισσότεροι μετανάστες ζουν ανακατεμένοι. Και κάθε Κυριακή πρωί
παίζουν ποδόσφαιρο στα Hackney Marshes.

Οι Hackney Down είναι μια ομάδα που αποτελείται αποκλειστικά από μαύρους της
Καραϊβικής. Στους Three Compasses, πάλι, δεν παίζουν παρά τρεις μαύροι. Οι
Lions είναι καθαρόαιμοι Νιγηριανοί, ενώ οι Arsenal Barbers είναι το ίδιο
πολυεθνικοί με την ομώνυμή τους πρωταθλήτρια Αγγλίας. Πρώτη στη βαθμολογία
είναι η Εύρηκα, όπου παίζουν εννιά μαύροι γίγαντες και δύο λευκοί. Αλλά το πιο
θεαματικό ποδόσφαιρο το παίζει η Σκόδρα, η «ομάδα των Αλβανών» όπως τους
αποκαλούν οι αντίπαλοί τους. Ο προπονητής, που λέγεται Αρντιάν Ντούκα, ήλθε
από το Κόσοβο το 1999. «Δεν είναι αλήθεια ότι οι παίκτες μου είναι όλοι
Αλβανοί», λέει στον δημοσιογράφο της Γκάρντιαν. «H χώρα από την οποία
κατάγεται ο καθένας δεν έχει σημασία, το μόνο που μετράει είναι πώς χειρίζεται
την μπάλα. Όταν βλέπω κάποιον να παίζει καλά, τον προσκαλώ να αγωνιστεί μαζί
μας, χωρίς να τον ρωτώ σε τι Θεό πιστεύει. Στην ομάδα μας έχουμε χριστιανούς,
μουσουλμάνους, καθολικούς. Παίζουμε όλοι μαζί, ύστερα σφίγγουμε τα χέρια και
δίνουμε ραντεβού για την επόμενη Κυριακή».

Όχι πως λείπει η ένταση. Καμιά φορά οι παίκτες παίζουν και ξύλο. Αλλά για
πολιτικά δεν συζητούν, αυτά τα αφήνουν πίσω τους.