ΣE ΠPΩTO ENIKO Γυναικείες απορίες για το ποδόσφαιρο

Είμαι από εκείνες που δεν φεύγουν από το σπίτι όταν είναι βραδιά ποδοσφαίρου.
Ξέρω επίσης τι σχήμα έχει η μπάλα και επιπλέον παρά το γεγονός ότι ζω με
«βαμμένους» Ολυμπιακούς – σύζυγο και δύο γιους – επιμένω εδώ και τρεις
δεκαετίες να είμαι AEK.

Έτσι, το τελευταίο διάστημα νιώθω στενοχώρια και έχω απορίες, πολλές απορίες –
που δικαιούται να έχει μια γυναίκα γύρω από το ποδόσφαιρο, αφού είπαμε, ναι
μεν κάτι «νογάω» αλλά μέχρι εκεί. Δεν καταλαβαίνω, λοιπόν, πώς έφτασε αυτή η
ομάδα εκεί που βρίσκεται. Πώς είναι δυνατόν οι προπονήσεις να καταλήγουν θέμα
για το αστυνομικό δελτίο; Γιατί έφτασε να αποκλείεται από τη δυνατότητα
συμμετοχής στα ευρωπαϊκά κύπελλα λόγω απλήρωτων λογαριασμών; Πού και πώς
άνοιξε αυτή η μαύρη τρύπα στο ταμείο της AEK; Ποιοι από όσους βρέθηκαν στο
τιμόνι της φταίνε και πώς διαχειρίσθηκαν τα οικονομικά της ο καθένας χωριστά;

Δεν είναι πολλά χρόνια πίσω – στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας ήταν – που
(επί Μπάγιεβιτς) αυτή η ίδια ομάδα έπαιρνε το ένα πρωτάθλημα πίσω από τ’ άλλο.
Πώς κατέληξε λοιπόν όχι πρωτάθλημα να μην παίρνει, αλλά ακόμη και στη θέση του
γηπέδου της να έχει… οικόπεδο εξ ημισείας;

Και περισσότερο ίσως από όλα τ’ άλλα, θα ‘θελα να ξέρω πώς νιώθουν αυτές τις
ημέρες οι ΑΕΚτζήδες πρόσφυγες – πρώτης, δεύτερης, τρίτης γενιάς, δεν έχει
σημασία – αφού η AEK ήταν ένα από εκείνα που έφτιαξαν και τους έδεσαν εδώ, στο
νέο ρίζωμά τους.

Όσοι γνωρίζουν από ποδόσφαιρο ίσως γελάσουν με όλα αυτά, αφού θα ξέρουν και
πώς έχουν τα πράγματα. Αλλά είπαμε εξαρχής: γυναικείες απορίες για το ποδόσφαιρο…