«Aναξιόπιστα τα αρχεία Στάζι»

Δεκαεπτά χρόνια μετά τη δολοφονική επίθεση εναντίον του από την οργάνωση 1η
Μάη, ο πρώην πρόεδρος της ΓΣΕΕ κ. Γιώργος Ραυτόπουλος χωρίς αισθήματα
εκδίκησης – όπως είπε -, εξέφρασε τις πολιτικές του σκέψεις για τη θεωρία των
συγκοινωνούντων δοχείων των τρομοκρατικών οργανώσεων, εμμένοντας στη θέση του
περί συγκάλυψης της υπόθεσης από την Αστυνομία.

«Πιστεύω ακράδαντα ότι ο κύκλος της τρομοκρατίας θα μπορούσε να είχε κλείσει το καλοκαίρι του 1987, που έγινε η εναντίον μου επίθεση» είπε στην κατάθεσή του ο πρώην πρόεδρος της ΓΣΕΕ κ. Γιώργος Ραυτόπουλος

«Επί 27 χρόνια μιλούσαν οι τρομοκράτες, τώρα είναι η στιγμή να μιλήσουν τα
θύματα της τρομοκρατίας» είπε ο κ. Γ. Ραυτόπουλος, ο οποίος ξεκινώντας την
κατάθεσή του απηύθυνε έκκληση προς το δικαστήριο να σεβαστεί τα δικαιώματα των
κατηγορουμένων και να μη λάβει υπόψη του τα έγγραφα από τα αρχεία της μυστικής
υπηρεσίας τής πρώην Ανατολικής Γερμανίας Στάζι, στα οποία δεν αναγνωρίζει
καμία αξιοπιστία και κανένα ηθικό βάρος.

Κι όταν έφτασε η ώρα των ερωτήσεων των δικαστών, εκείνοι ζήτησαν από τον
μάρτυρα να τους καταθέσει συγκεκριμένα στοιχεία που να τεκμηριώνουν τις θέσεις
και τα συμπεράσματά του που αφορούν το σοβαρό θέμα της τρομοκρατίας και
άπτονται άμεσα της ποινικής μεταχείρισης όσων βρίσκονται στο εδώλιο του
κατηγορουμένου.

«Συγκάλυψη»

K. Φράγκος (εφέτης): H λέξη συγκάλυψη που χρησιμοποιείτε για την
Αστυνομία σημαίνει ότι κάποιος είχε δόλο. Πού αποδίδετε εσείς τον δόλο;

Μάρτυρας: Στην ηγεσία της Αστυνομίας, που δεν έκανε όσα όφειλε και
συγκάλυψε την υπόθεση.

K. Φράγκος: Αυτό λέγεται ανικανότητα και εσείς μιλάτε συνέχεια για
συγκάλυψη αφήνοντας υπόνοιες…

Λ. Μάμαλης (αναπληρωτής πρόεδρος): H λέξη συγκάλυψη είναι πολύ βαριά.
Επιμένετε σε αυτόν τον χαρακτηρισμό;

Μάρτυρας: Εγώ ήμουν αυτός που δέχθηκε τις σφαίρες.

Λ. Μάμαλης: Καταλαβαίνω την πικρία σας, ότι πήγατε στον Άδη και
γυρίσατε… Εγώ, με αυτά που μας καταθέτετε, δεν μπορώ να φτάσω στο συμπέρασμα
της συγκάλυψης.

Μάρτυρας: Πιθανόν να είναι αυστηρός ο όρος. Πιστεύω όμως ακράδαντα ότι
ο κύκλος της τρομοκρατίας θα μπορούσε να είχε κλείσει το καλοκαίρι του 1987,
που έγινε η εναντίον μου επίθεση.

Ο μάρτυρας, ο οποίος παρίσταται και ως πολιτική αγωγή εκπροσωπούμενος από τους
δικηγόρους κ.κ. Δημήτρη Ευαγγελάτο και Ελίζα Βόζεμπεργκ, με βάση τα στοιχεία
της δικογραφίας εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι στη δολοφονική επίθεση εναντίον του
χρησιμοποιήθηκε το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου Μιχάλη Κασσίμη, ο οποίος
είναι αδελφός του φερόμενου ως αρχηγού τού ΕΛΑ που είχε δολοφονηθεί κατά τη
διάρκεια συμπλοκής στην AEG.

Αρνήθηκε

Ο κατηγορούμενος, όταν εκλήθη να απαντήσει αρνήθηκε – όπως από την πρώτη
στιγμή της εμπλοκής του στην υπόθεση – ό,τι έχει σχέση με την επίθεση. «Δεν
καταδικάζω, ούτε επικροτώ την ενέργεια, γιατί δεν έχω κάνει τίποτα. Σαν
τρίτος, ναι, την καταδικάζω» απάντησε στις επανειλημμένες ερωτήσεις του εφέτη
κ. Δημ. Μουστάκα για τη θέση του απέναντι στο γεγονός αυτό.

«Πέθανα και αναστήθηκα…»

Το μεσημέρι της 29ης Ιουνίου 1987 ο τότε πρόεδρος της ΓΣΕΕ κ. Γ.
Ραυτόπουλος μόλις έχει παρκάρει το αυτοκίνητό του στο πεζοδρόμιο της οδού
Παπαρηγοπούλου 4, στην περιοχή της Αγίας Παρασκευής. Πριν προλάβει να βγει από
το αυτοκίνητό του δέχεται τρεις πυροβολισμούς. Δεν πρόλαβε να δει τους
δράστες, οι οποίοι εξαφανίστηκαν. Πριν από την επίθεση είχε λάβει μία
απειλητική επιστολή, αλλά δεν είχε δώσει σημασία.

«Το πρόσωπό μου γέμισε αίματα. Μία από τις σφαίρες μού έκοψε τη γλώσσα. Ήμουν
σε κατάσταση απόλυτης κατάρρευσης. Τον τρίτο πυροβολισμό ούτε καν τον
αντιλήφθηκα. Μέσα στα επόμενα λεπτά με έβαλαν σε ένα αυτοκίνητο. Φθάσαμε στο
Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο περίπου τη στιγμή που… τελείωνε το αίμα μου, όπως
μου είπαν οι γιατροί. Τελευταία εικόνα που έφερα στο μυαλό μου ήταν τα παιδιά
μου και μετά έχασα τις αισθήσεις μου. Στο νοσοκομείο πέθανα και
αναστήθηκα…». Με τα λόγια αυτά ο Γ. Ραυτόπουλος περιέγραψε την εναντίον του
επίθεση.

«Υπάρχουν άτομα που παραμένουν ασύλληπτα»

Από το βήμα του μάρτυρα κατηγορίας ο κ. Γ. Ραυτόπουλος έθιξε πολλά
κεφάλαια που αφορούν θέματα τρομοκρατίας. Συγκεκριμένα στην πολύωρη κατάθεσή
του είπε:

* Για τα αρχεία της Στάζι: Δεν πρέπει να ενταχθούν στο αποδεικτικό
υλικό, γιατί δεν αναγνωρίζω καμία αξιοπιστία και κανένα ηθικό βάρος σε αυτές
τις οργανώσεις.

* Για τον Μιχάλη Κασσίμη: Όλα τα στοιχεία με έχουν βεβαιώσει ότι το
δικό του αυτοκίνητο ήταν στον τόπο της επίθεσης. Το στηρίζω στην καταλυτική
μαρτυρία του Γ. Δημητρόπουλου και στο ανύπαρκτο άλλοθι του M. Κασσίμη.

Δολοφονία μάρτυρα

* Για τον μάρτυρα κατηγορίας Γ. Δημητρόπουλο: H κατάθεσή του είναι
καταλυτική, καθώς είχε περιγράψει το αυτοκίνητο του M. Κασσίμη. Την ευθύνη για
την ανατίναξη του αυτοκινήτου αυτού του μάρτυρα το 1992, του χαφιεδανθρώπου,
όπως τον χαρακτήριζαν, ανέλαβε ο ΕΛΑ.

* Για τον Πάρκινσον (κωδική ονομασία που φέρεται ότι είχε μέλος της
17N): Από πηγές της Αστυνομίας έμαθα ότι μεταπήδησε από τη 17N στην 1η Μάη. Ο
εισαγγελέας Ιω. Διώτης μού είχε πει ότι τα μέλη του ΕΛΑ ήταν 100.

«Συγκοινωνούντα δοχεία»

* Για τη θεωρία των «συγκοινωνούντων δοχείων» των οργανώσεων: H μία
στήριζε την άλλη και αλληλοτροφοδοτούνταν.

* Για ασύλληπτο πρόσωπο που έχει σχέση με την τρομοκρατία: Όταν
συγκέντρωσα στοιχεία επισκέφθηκα τον εισαγγελέα Δημ. Τσεβά στο γραφείο του και
του μίλησα για ηγετικό στέλεχος της τρομοκρατίας. Έχω ενημερώσει ακόμη και τον
πρώην υπουργό Δημόσιας Τάξης κ. Μιχ. Χρυσοχοΐδη, τον αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ. κ. Φ.
Νασιάκο και τον τότε εισαγγελέα της Αντιτρομοκρατικής κ. Ιω. Διώτη. Το πρόσωπο
αυτό δεν είναι μεταξύ των συλληφθέντων. Είναι εκεί έξω, όπως εκεί έξω είναι
και όλη η ηγεσία της 17N.

* Για τον ρόλο της Αστυνομίας: H ηγεσία της Αστυνομίας συγκάλυψε την
υπόθεση. Δεν έκανε όσα όφειλε να πράξει.

* Για τον Επαναστατικό Αγώνα, που ανέλαβε την ευθύνη της έκρηξης στο
Αστυνομικό Τμήμα της Καλλιθέας: Αποτελεί πιθανότατα μετεξέλιξη του ΕΛΑ. Τα
αρχικά που χρησιμοποιεί με παραπέμπουν σε αυτή την οργάνωση.