Δίωξη για ευθανασία σε 77χρονο

Υπόθεση ευθανασίας με θύμα 77χρονο ασθενή συγκλονίζει την Πάτρα, ενώ ο
εισαγγελέας της πόλης άσκησε ποινική δίωξη κατά παντός υπευθύνου γιατρού της
Μονάδας Εντατικής Θεραπείας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου.

H δίωξη (ανθρωποκτονία από πρόθεση κατά παντός υπευθύνου) ασκήθηκε έπειτα από
μήνυση που κατέθεσαν συγγενείς του ασθενούς που πέθανε στη ΜΕΘ του
νοσοκομείου. Όπως διαπιστώθηκε, στον ασθενή διακόπηκε η αναπνευστική
υποστήριξη, με αποτέλεσμα να επέλθει ο θάνατός του. Οι εισαγγελικές αρχές
διερευνούν άλλες δύο παρόμοιες υποθέσεις στο ίδιο νοσοκομείο. H υπόθεση έχει
ανατεθεί ήδη στην ανακρίτρια Πάτρας.

Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία, οι υποψίες βαρύνουν συγκεκριμένο γιατρό,
καθηγητή της Ιατρικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας, ο οποίος φέρεται ότι
είναι αυτός που διέκοψε την αναπνευστική υποστήριξη στον 77χρονο ασθενή. Οι
συγγενείς του 77χρονου Βασιλείου Κλωνή, όπως αναφέρουν στη μήνυση που
κατέθεσαν, τις μέρες πριν από το θάνατό του μάθαιναν από τους γιατρούς ότι η
κατάστασή του ήταν αναστρέψιμη, ενώ ο θάνατός επήλθε ξαφνικά. Ο ασθενής
νοσηλευόταν στη ΜΕΘ επί δύο μήνες. Μετά τον θάνατό του οι συγγενείς του
υπέβαλαν μήνυση κατά παντός υπευθύνου, ενώ και στο νοσοκομείο έχει κινηθεί
διαδικασία ένορκης διοικητικής εξέτασης.

H δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης βρίσκεται σε εξέλιξη, αφού από τη στιγμή
που εισαγγελέας έκρινε ότι υπάρχουν αρκετά και βάσιμα στοιχεία για την άσκηση
της ποινικής δίωξης ανέθεσε την περαιτέρω διερεύνηση στην ανακρίτρια Πάτρας.
Παράλληλα, ξεκινά έρευνα για άλλες δύο υποθέσεις ευθανασίας ασθενών στο ίδιο
νοσοκομείο.

Χάθηκε ο φάκελος

Όπως ανέφερε στα «NEA» ο δικηγόρος της οικογένειας Κλωνή κ. Ντίνος
Αργυρόπουλος, «προκύπτουν αναπάντητα ερωτηματικά που χρειάζεται να ερευνηθούν,
ενώ υπάρχουν σοβαρά κενά. Παρ’ ότι η υπόθεση διερευνήθηκε και από το ίδιο το
νοσοκομείο, χάθηκε ο φάκελος νοσηλείας του ασθενούς, ενώ τρεις γιατροί της
μονάδας επιμένουν ότι ο ασθενής ήταν καλά προ του θανάτου του». Όπως
καταγγέλλεται μάλιστα, οι δύο από αυτούς τους γιατρούς μετά το περιστατικό
μετακινήθηκαν σε άλλες κλινικές.

H πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πάτρας κ. Κατερίνα Γατοπούλου, που ήταν
ενήμερη για την υπόθεση, δήλωσε στα «NEA» ότι «ο Σύλλογος περιμένει την
απόφαση της Δικαιοσύνης, έτσι ώστε να πάρει θέση σε σχέση με το μέλος του,
όμως καταδικάζει τέτοια γεγονότα».

Σύμφωνα με καταγγελίες γιατρών, ο συγκεκριμένος γιατρός έχει καταγγελθεί και
στο παρελθόν για παρόμοιες περιπτώσεις, αλλά αυτή τη φορά η υπόθεση
αποκαλύφθηκε έπειτα από τις καταγγελίες των συγγενών του ανθρώπου που πέθανε.

EPEYNA

Παθητική ευθανασία ομολόγησε ένας στους 4 γιατρούς

Διχάζει τους Έλληνες γιατρούς το ζήτημα της ευθανασίας. Γιατροί
εντατικής θεραπείας αναφέρουν στα «NEA» ότι κανένας γιατρός δεν νομιμοποιείται
να αποφασίζει για τη ζωή κανενός ασθενούς. Ωστόσο, σε έρευνα που
πραγματοποίησε η Νευρολογική Κλινική του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της
Πάτρας, ένας στους τέσσερις γιατρούς ομολόγησε ότι έχει προχωρήσει σε παθητική
ευθανασία ασθενών!

Παθητική ευθανασία είναι η διακοπή της μηχανικής υποστήριξης, φαρμακευτικής
αγωγής ή μετάγγισης αίματος σε μη αναστρέψιμα περιστατικά.

H έρευνα πραγματοποιήθηκε το 2002 σε 1.960 γιατρούς, δικηγόρους, δικαστές και
φοιτητές της Ιατρικής.

Εγκεφαλικός θάνατος

«Κανένας δεν νομιμοποιείται να αποφασίσει για τη ζωή κανενός. Στη Μονάδα
Εντατικής Θεραπείας η αποσύνδεση από τα μηχανήματα γίνεται μόνο αν έχει
διαπιστωθεί ο εγκεφαλικός θάνατος, όταν δηλαδή έχει νεκρωθεί το στέλεχος και ο
φλοιός του εγκεφάλου», αναφέρει ο κ. Γιώργος Μπαλτόπουλος, διευθυντής στη
Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Νοσοκομείου «Άγιοι Ανάργυροι».

Κι ενώ για την ελληνική νομοθεσία ο ορισμός του εγκεφαλικού θανάτου είναι
ξεκάθαρος (διαπιστώνεται με το τεστ εγκεφαλικού θανάτου ή άπνοιας) δεν ισχύει
πάντα το ίδιο και για τους πολίτες. Μελέτη που πραγματοποιήθηκε στη Μονάδα
Εντατικής Θεραπείας του Γενικού κρατικού Νοσοκομείου Αθηνών σε συγγενείς 50
ασθενών, μόνο 12% – 13% των συμμετεχόντων είχαν καταλάβει την έννοια του
εγκεφαλικού θανάτου.

H επάρκεια κλινών

Όπως αναφέρουν γιατροί εντατικής θεραπείας, το δίλημμα «αποσυνδέω το μη
αναστρέψιμο περιστατικό για να δώσω το κρεβάτι σε κάποιον που έχει ελπίδες να
ζήσει ή όχι;» δεν θα πρέπει να «βαραίνει» τον γιατρό.

Υποστηρίζουν ότι «η πολιτεία θα έπρεπε ήδη φροντίσει για την επάρκεια των
κλινών εντατικής θεραπείας» (ώστε οι γιατροί να μην μπαίνουν στη διαδικασία
επιλογής, με τη λογική του «όποιος χτυπήσει πρώτος την πόρτα αυτός μπαίνει»)
καθώς και για τη δημιουργία ειδικών μονάδων παραμονής χρόνιων περιστατικών που
χρειάζονται μηχανική υποστήριξη».