23 παγίδες από τράπεζες

Δεκάδες «παγίδες» στήνουν οι τράπεζες σε καταναλωτές. Πρόκειται για καπέλα
και παράνομες χρεώσεις που επιβαρύνουν τον καταναλωτή, παρά την ύπαρξη
δικαστικών αποφάσεων που έχουν κηρύξει παράνομες τις πρακτικές αυτές.

Οι 23 σκόπελοι που καλούνται να αποφύγουν οι καταναλωτές στον τραπεζικό τομέα
περιγράφονται σε έκθεση που συνέταξε το υπουργείο Ανάπτυξης και κατέθεσε στη
Βουλή, έπειτα από σχετική ερώτηση για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι
καταναλωτές στις συναλλαγές τους με τις τράπεζες.

Στην έκθεση σημειώνεται ότι κατά την τελευταία τριετία, η Γενική Γραμματεία
Καταναλωτή «δέχτηκε και δέχεται καθημερινά παράπονα και καταγγελίες για
παραβάσεις της νομοθεσίας εκ μέρους των τραπεζών αναφορικά με καταθετικές και
πιστωτικές συμβάσεις και για τη μη εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων».

Τα παράπονα αυτά αφορούν κατά κύριο λόγο καπέλα στους λογαριασμούς καταθέσεων
και στα δάνεια, παράνομες χρεώσεις για αγορές που ποτέ δεν έγιναν, τηλεφωνικές
ενοχλήσεις σε ακατάλληλες ώρες και μη συμμόρφωση με δικαστικές αποφάσεις.

* Συγκεκριμένα, οι παγίδες των τραπεζών, όπως αναφέρονται στην έκθεση
του υπουργείου που απαντά στην ερώτηση του βουλευτή του Συνασπισμού κ. Φώτη
Κουβέλη, είναι οι εξής:

Τραπεζικοί λογαριασμοί

1. Χρέωση με διάφορα έξοδα και προμήθειες των λογαριασμών που έχουν
μικρά υπόλοιπα ή βρίσκονται σε αδράνεια.

2. Παρακράτηση προμήθειας για συναλλαγές εφόσον δεν διενεργούνται μέσω
ATM.

3. Παρακράτηση προμήθειας σε λογαριασμούς όψεως στην περίπτωση που το
μέσο μηνιαίο υπόλοιπο είναι μικρότερο από 1.500 ευρώ.

4. Επιβολή προμήθειας 1,5 ευρώ για κατάθεση ποσού σε λογαριασμό άλλου.

Δάνεια

5. Χρέωση των πελατών στεγαστικής πίστης με έξοδα διαχείρισης που δεν
πέφτουν κάτω από ένα ελάχιστο ποσό, ανεξάρτητα από το ύψος του δανείου.

6. Επιβολή δυσανάλογων «καπέλων» στους καταναλωτές που επιθυμούν
προεξόφληση των δανείων τους.

7 . Επιβάρυνση των δανειοληπτών με υπέρμετρα έξοδα για την τήρηση
λογαριασμού.

8. Είσπραξη προμηθειών για κάθε πληροφορία σχετική με το δάνειο.

9. Διαφήμιση δανείων μέσω τηλεφώνου και χρέωση με τόκους σε περίπτωση
υπαναχώρησης.

10. Μη ορθός υπολογισμός των οφειλών για τα πανωτόκια.

11. Καθυστέρηση ή άρνηση μεταφοράς των υπολοίπων των δανείων από
τράπεζα σε τράπεζα. H πρακτική αυτή εφαρμόζεται και στις πιστωτικές κάρτες.

Πιστωτικές κάρτες

12. Έκδοση πιστωτικών καρτών και αποστολή χωρίς προηγούμενη αίτησή τους
και χρέωση με μηνιαία έξοδα, τα οποία και απαιτούν εντόκως.

13. Έκδοση και αποστολή καρτών ταχυδρομικά, με αποτέλεσμα στην
περίπτωση που η κάρτα κλαπεί και χρησιμοποιηθεί εν αγνοία του δικαιούχου να
διεκδικούν από αυτόν την οφειλή.

14. Δημιουργία δυσκολιών στην εξόφληση του συνολικού ποσού της οφειλής
από πιστωτικές κάρτες, αφού οι υπάλληλοι αναφέρουν το ποσό που εμφανίζεται την
δεδομένη στιγμή και όχι το συνολικό ποσό της οφειλής που ενδέχεται να
προέρχεται και από δόσεις.

15. Καθυστέρηση ή μη πραγματοποίηση αντιλογισμών σε περίπτωση που δεν
ζητηθεί ειδικά από τους καταναλωτές.

16. Αμφισβήτηση συναλλαγών σε καταστήματα κυρίως του εξωτερικού, ακόμα
και όταν ο καταναλωτής βεβαιώνει ότι το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα
βρισκόταν εντός Ελλάδος.

17. Πραγματοποίηση τηλεφωνικών ενοχλήσεων σε ακατάλληλες ώρες για
προώθηση τραπεζικών προϊόντων.

18. Ανάθεση της είσπραξης των οφειλών από πιστωτικές κάρτες σε
εισπρακτικές εταιρείες, οι οποίες χρησιμοποιούν απαράδεκτες μεθόδους
εκφοβισμού.

19. Άρνηση να λάβουν υπόψη ή καθυστέρηση ικανοποίησης των αιτημάτων για
ακύρωση πιστωτικών καρτών και αρνούνται να προβούν σε διακανονισμό των
ληξιπρόθεσμων οφειλών από πιστωτικές κάρτες.

Διάφορα

20. Χρέωση για την έκδοση μπλοκ επιταγών με περίπου 1 ευρώ ανά σελίδα.

21. Είσπραξη προμηθειών με μεγάλες αποκλείσεις για μεταφορά
χαρτοφυλακίου.

22. Μεγάλες αποκλίσεις στις χρεώσεις για αποστολή εμβάσματος.

23. Μεγάλες αυξομειώσεις στις τιμές μετατροπής συναλλάγματος σε ευρώ
ανάλογα με το ποσό που επιθυμεί ο καταναλωτής να μετατρέψει.

Αυξάνεται η υπερχρέωση…

Τον κίνδυνο σημαντικής αύξησης τα επόμενα χρόνια των χρεών που έχουν τα
ελληνικά νοικοκυριά επισημαίνουν οι υπηρεσίες του υπουργείου Ανάπτυξης, όπως
προκύπτει από τη σχετική έκθεση που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα. Το σύνολο των
δανείων στο τέλος του 2002 αντιστοιχούσε στο 22,3% του ΑΕΠ και αναμένεται να
αυξηθεί θεαματικά μέσα στα επόμενα χρόνια. Ενδεικτικό είναι ότι στο τέλος του
2003 οι συνολικές οφειλές ξεπερνούσαν τα 39 δισ. ευρώ, αυξημένες κατά 27,8% σε
σχέση με το προηγούμενο έτος, ενώ ο ρυθμός ανάπτυξης την τελευταία τετραετία
ξεπερνούσε το 30%.

Πάντως, ο βαθμός υπερχρέωσης των ελληνικών νοικοκυριών εκτιμά το υπουργείο
Ανάπτυξης ότι δεν βρίσκεται ακόμα σε ανησυχητικά επίπεδα, καθώς απέχουν
σημαντικά από το μέσο όρο των χωρών της ζώνης του ευρώ, όπου στο τέλος του
2002 το σύνολο των δανείων αντιστοιχούσε στο 47% του ΑΕΠ.