Λάδι στη φωτιά ρίχνει ο Aλέξιος

Σημαντική παρέμβαση υπέρ του κ. Χριστόδουλου, η οποία μπορεί να πυροδοτήσει
έκρυθμες καταστάσεις εις βάρος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, έκαναν ο
Πατριάρχης Μόσχας κ. Αλέξιος και ο Μητροπολίτης Σμολένσκ κ. Κύριλλος, ο οποίος
προαλείφεται για διάδοχός του.

Ο Πατριάρχης Μόσχας Αλέξιος, αμέσως μετά την κατάρρευση του σοβιετικού καθεστώτος, αναδείχθηκε σε μορφή για τον ρωσικό λαό, αφού κατάφερε να περιορίσει τις τριβές μεταξύ των πιστών και να αυξήσει την επιρροή της Εκκλησίας

Ο κ. Αλέξιος, με επιστολή του προς τον κ. Χριστόδουλο, η οποία εστάλη μετά την
επιβολή κυρώσεων στον προκαθήμενο της Ελλαδικής Εκκλησίας από τη διευρυμένη
Σύνοδο των μητροπολιτών του Θρόνου, αφού του πλέκει το εγκώμιο, εμμέσως του
γνωστοποιεί ότι θα βρίσκεται πάντα στο πλευρό του στέλνοντας το δικό του
μήνυμα προς το Φανάρι, με το οποίο οι σχέσεις εδώ και περίπου 10 χρόνια δεν
είναι καλές.

Ο Πατριάρχης Μόσχας και Πάσης Ρωσίας, ο οποίος δεν κρύβει τις φιλοδοξίες του
να ηγηθεί της Τρίτης Ρώμης, στην επιστολή του μεταξύ των άλλων αναφέρει: «Σας
γνωρίζουν πολύ καλά στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας και σας θαυμάζουν ως
έναν από τους μεγαλύτερους Ποιμενάρχες της εποχής μας που με σοφία και
αυταπάρνηση μεριμνά για το ποίμνιό του. Απολαμβάνοντας την κοινωνία με την
Υμετέρα Μακαριότητα, ευχόμαστε να σας δώσει ο Θεός ειρήνη και χαροποιό
ενίσχυση στο να σηκώνετε τον βαρύ σταυρό του Προκαθημένου της Εκκλησίας ώστε
υπό την καθοδήγησή Σας να ευημερεί και να ανθίζει η αγαπητή μας αδελφή
Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος.

Με ακλόνητη αδελφική μας εν Κυρίω αγάπη…».

O Μητροπολίτης Σμολένσκ

Στο ίδιο μήκος κύματος και η επιστολή του Μητροπολίτη Σμολένσκ κ. Κύριλλου
(δημοσιεύτηκε στο πρακτορείο εκκλησιαστικών ειδήσεων www. rnn.gr). Ο κ.
Κύριλλος, ο οποίος επίσης πλέκει το εγκώμιο του κ. Χριστόδουλου, αναφέρεται
στις δυσκολίες που περνά ο Αρχιεπίσκοπος της Ελλαδικής Εκκλησίας:«Γνωρίζοντας
για τις δοκιμασίες που διαπερνά η Υμετέρα Μακαριότητα, με όλη μου την καρδιά
συμπάσχω την Ιερότητά σας και σας εύχομαι καλή υγεία, ειρήνη ψυχής και
ακλόνητη ελπίδα στην Πρόνοια του Θεού και σοφία που επέρχεται άνωθεν. H
προστασία της Παναγίας Βασίλισσας των Ουρανών και οι προσευχές των αδελφών Σας
να αποτελούν για την Υμετέρα Μακαριότητα την ανεξάντλητη πηγή δύναμης και
έμπνευσης στις άπαυστες μέριμνές σας διά το καλόν της Εκκλησίας της Ελλάδος
και την ενότητα της Ορθοδοξίας».

Το Πατριαρχείο Μόσχας παίρνει σαφέστατες θέσεις υπέρ του Χριστόδουλου, αφού
και στην ιστοσελίδα του υπάρχει εκτενής αναφορά στο ιστορικό της ρήξης των δύο
Εκκλησιών και προβάλλονται ιδιαίτερα οι θέσεις της Αθήνας.

Οι δύο αυτές επιστολές, οι οποίες ερμηνεύονται ως άμεση εμπλοκή της Μόσχας στη
διένεξη Χριστόδουλου – Βαρθολομαίου σε μια κρίσιμη στιγμή για τις σχέσεις των
δύο Εκκλησιών, δημιουργούν μια νέα κατάσταση και κρύβουν τους κινδύνους οι
οποίοι μπορεί να απειλήσουν μελλοντικά το Πατριαρχείο. Το χειρότερο είναι,
σύμφωνα με στελέχη του Φαναρίου, ότι πίσω από αυτές τις επιστολές δειλά δειλά
διαφαίνεται μια προσπάθεια «συγκρότησης μιας συμμαχίας η οποία μπορεί να έχει
ολέθριες επιπτώσεις στην ενότητα της Ορθοδοξίας, αφού ο Αλέξιος και βεβαίως το
Πατριαρχείο Μόσχας πάντα λειτουργούσαν ως αντίπαλο δέος για το Φανάρι, χωρίς
ποτέ να κρύβουν τις επιθυμίες τους για την ανάδειξη της Ρωσίας σε Τρίτη Ρώμη».

H κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο, αν λάβει κανείς υπόψη ότι
Βαρθολομαίος και Αλέξιος δεν διατηρούν καλές σχέσεις εδώ και περίπου δέκα
χρόνια, με αφορμή την απόσχιση της Εκκλησίας της Εσθονίας και την αναγνώρισή
της, παρά την έντονη αντίδραση τότε του κ. Αλέξιου, από το Οικουμενικό
Πατριαρχείο. Τότε ο κ. Αλέξιος διέγραψε από τα δίπτυχα (το βιβλίο του
Πατριαρχείου όπου αναφέρονται όλοι οι προκαθήμενοι των Εκκλησιών) τον κ.
Βαρθολομαίο διακόπτοντας κάθε επαφή μαζί του.

ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΜΟΣΧΑΣ

Ο… τσάρος της Ορθοδοξίας

Δεν έχει τα πτυχία ούτε τις γνώσεις του Βαρθολομαίου ή του Χριστόδουλου. Δεν
μπορεί να χαρακτηριστεί λόγιος. Όμως σήμερα στα 75 του χρόνια ο Πατριάρχης
Μόσχας Αλέξιος B’ (Αλεξέι Μιχαήλοβιτς Ρίντιγκερ) θεωρείται από τις πιο
σημαντικές προσωπικότητες στον χώρο της Ορθοδοξίας. Άνθρωπος χαμηλών τόνων,
χαρακτηριστικά ήρεμος και άνετος με τους συνομιλητές του, δεν επιλέγει τη
γλώσσα της διπλωματίας αλλά συνηθίζει να γνωστοποιεί τις απόψεις του χωρίς να
φοβάται τις συνέπειες.

Προκαθήμενος σε μια χώρα με τον μεγαλύτερο αριθμό ορθοδόξων, ο κ. Αλέξιος
αμέσως μετά την κατάρρευση του σοβιετικού καθεστώτος αναδείχτηκε σε μορφή για
τον ρωσικό λαό, αφού κατάφερε να περιορίσει τις τριβές μεταξύ των πιστών και
να αυξήσει την επιρροή της Εκκλησίας. «Για τις εξαίρετες υπηρεσίες του στη
συνένωση του ρωσικού λαού» τιμήθηκε με το κρατικό βραβείο Κουλακόφσκι. Για μια
δεκαετία τουλάχιστον τιμάται από το σύνολο των πανεπιστημίων και των ιδρυμάτων
της χώρας.

Μητροπολίτης… διπλωμάτης

Ο Αλέξιος και κατά την περίοδο της Σοβιετικής Ένωσης είτε ως προϊστάμενος σε
ναούς στο Τάλιν και το Λένινγκραντ (Αγία Πετρούπολη) είτε ως μητροπολίτης
πάντα είχε καλές σχέσεις με τις κυβερνήσεις οι οποίες του είχαν εμπιστευτεί
την εκπροσώπηση της Ρωσικής Εκκλησίας στο εξωτερικό. Το γεγονός αυτό πολλοί
(κυρίως οι αντίπαλοί του) το ερμήνευαν ως αποτέλεσμα της συνεργασίας του με
τις παντοδύναμες σοβιετικές μυστικές υπηρεσίες.

Πέρα από τις τιμές και την αναγνώριση από τους πολιτικούς και τον απλό λαό για
τις εξωθεολογικές του δραστηριότητες, ο Αλέξιος B’ προσπάθησε να κρατήσει την
Εκκλησία ενωμένη συνεργαζόμενος με τους πνευματικούς ηγέτες κυρίως της
Γεωργίας και της Ουκρανίας. Παράλληλα αγωνίστηκε για να προστατέψει την
Εκκλησία από την Ουνία και τις διαθέσεις του Πάπα με τον οποίο δεν είχε καμία
επαφή.

Αν και ως γνήσιος Ρώσος κολακεύεται στην ιδέα της Τρίτης Ρώμης, απέφευγε να
συγκρουστεί με το Φανάρι. Όχι όμως και το ίδιο το Φανάρι. H Εκκλησία της
Εσθονίας της γενέτειράς του ζήτησε να αποσχιστεί από το Πατριαρχείο Μόσχας και
αμέσως ο κ. Βαρθολομαίος έσπευσε να την αναγνωρίσει προκαλώντας την οργή του
Αλεξίου. Οι κόντρες με το Φανάρι συνεχίστηκαν και συνεχίζονται. Το Οικουμενικό
Πατριαρχείο θέλει να έχει λόγο και ρόλο στις Εκκλησίες της Γεωργίας και της
Ουκρανίας, ενώ εντάσεις υπάρχουν και για την λειτουργία των ενοριών των
αποδήμων σε όλο τον κόσμο.

Μπορεί ο Αλέξιος να βρίσκει μπροστά του σε όποια προσπάθεια για ανοίγματα τον
Βαρθολομαίο, αυτό όμως δεν τον εμποδίζει να επιδιώκει μια ισχυρή παρουσία στο
Άγιον Όρος (το 1917 ήταν εκεί 2.000 Ρώσοι μοναχοί) και βεβαίως στα Ιεροσόλυμα.

Στήριξη από Πούτιν

Το καλό για τον Αλέξιο είναι ότι στις προσπάθειές του να αυξήσει το κύρος της
Ρωσικής Εκκλησίας βρίσκει σύμμαχο και συμπαραστάτη τον πρόεδρο Πούτιν, οποίος
δεν σταματά να επαινεί την προσφορά του στα νέα δεδομένα. Ο Αλέξιος φαίνεται
να απολαμβάνει την αγάπη της κυβέρνησης, ταυτόχρονα όμως τάσσεται υπέρ του
διαχωρισμού Κράτους – Εκκλησίας.

Όπως ο Οικουμενικός Πατριάρχης έτσι και ο Αλέξιος άρχισε την προσπάθεια
αναστήλωσης ναών οι οποίοι είχαν εγκαταλειφθεί επί Σοβιετικής Ένωσης,
στηριζόμενος κυρίως στη βοήθεια οικονομικών παραγόντων.

Παράλληλα έχει ξεκινήσει αγώνα για να πάρει πίσω περιουσίες ναών και
μοναστηριών που χάθηκαν μετά την Επανάσταση του 1917. Στόχος του, η Εκκλησία
να αποκτήσει γερά θεμέλια για να «διεκδικήσει στο μέλλον μια πιο ισχυρή θέση
μεταξύ των Ορθοδόξων Εκκλησιών».

ΕΥΑΓΓ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ

«H κρίση οδηγείται σε βαθύτερο αδιέξοδο»

Συνεχίστηκαν και χθες οι επαφές του κ. Χριστόδουλου με στενούς του
συνεργάτες για την άρση του αδιεξόδου με το Φανάρι. Ο Αρχιεπίσκοπος χθες
τουλάχιστον δεν έδειχνε ικανοποιημένος από τις εξελίξεις, για τις οποίες
αναμένεται να συζητήσει σήμερα ή αύριο κατά τη συνεδρίαση της Διαρκούς Ιεράς
Συνόδου που θα γίνει, όπως όλα δείχνουν, χωρίς τη συμμετοχή τουλάχιστον δύο
μητροπολιτών: των Μυτιλήνης και Γουμενίσσης.

Στο μεταξύ στο θέμα της κρίσης των δύο Εκκλησιών αναφέρθηκε χθες και ο
βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και πρώην υπουργός κ. Ευάγγ. Βενιζέλος, ο οποίος προέβλεψε
ότι η κατάσταση στο Εκκλησιαστικό θα χειροτερέψει: «Φοβούμαι ότι η κατάσταση
θα επιδεινωθεί. H κρίση οδηγείται σε βαθύτερο αδιέξοδο λόγω της δήθεν
ουδετερότητας και της υποκριτικής στάσης της κυβέρνησης σε σχέση με την
νομιμότητα. Τώρα σ’ αυτή την υποκριτική στάση αιχμαλωτίζεται η Εκκλησία της
Ελλάδος που έχει στα χέρια της υπογεγραμμένα τα διατάγματα αλλά η εφαρμογή των
διαταγμάτων και η ενθρόνιση μπορεί να οδηγήσει σε άλλα προβλήματα».