H ευθύνη του προέδρου

Τον Μάιο του 2001 ο Σωκράτης Κόκκαλης έμεινε ώς το τέλος στον τελικό της Νέας
Φιλαδελφείας. Ο Ολυμπιακός ναι μεν έχασε 4-2 από τον ΠΑΟΚ, ωστόσο ο πρόεδρος
άντεξε και έδωσε με «παγωμένο» χαμόγελο συγχαρητήρια στον θριαμβευτή
Μπάγιεβιτς.

Τρία χρόνια μετά, το σκηνικό άλλαξε άρδην. Όχι μόνο γιατί αντίπαλος δεν ήταν
καν ο Ντούσκο, αλλά και διότι ο κ. Κόκκαλης υπέφερε από νωρίς βλέποντας μύρια
όσα παράδοξα στην ομάδα του Ολυμπιακού.

Ο Σωκράτης Κόκκαλης ξόδεψε δισεκατομμύρια στην αρχή της θητείας του, χτίζει το
νέο Καραϊσκάκη, συνέδεσε το όνομά του με τα επτά συνεχόμενα πρωταθλήματα. Ο
κόσμος του Ολυμπιακού δεν διαγράφει το παρελθόν, τρομάζει όμως να ατενίζει το
μέλλον ύστερα από το στραπάτσο του Σαββάτου.

Τα τρία γκολ ήταν πολλά για την παντοδύναμη ομάδα που ονειρεύεται ο κ.
Κόκκαλης. Από τον Μπιγκόν στον Ματζουράκη και από ‘κεί στον Λεμονή, τον
Προτάσοφ, τον Αλέφαντο. Οι τίτλοι έρχονταν, άρα η τακτική ήταν επιτυχημένη.
Φέτος, η συνταγή δείχνει να στραβώνει. Ο Νίκος Αλέφαντος δεν ευθύνεται αν τον
έφερε ο πρόεδρος με σκοπό να προκαλέσει ηλεκτρικό σοκ στον Ολυμπιακό. Όλοι
προσφέρουν όσα μπορούν. Και ο κ. Κόκκαλης, επιτέλους, ας σταματήσει τα
πειράματα και ας συνειδητοποιήσει ότι ο Ολυμπιακός δεν πρέπει να κοιτά πλέον
την Ευρώπη, αλλά πώς θα σταθεί στην Ελλάδα.

Ο ίδιος γνωρίζει καλά τι πρέπει να κάνει. Έστω κι αν ρίξει κρασί στο ποτήρι με
τον εγωισμό του.

Εκτός φυσικά και αν θέλει να ασχολείται συνέχεια, αν επιθυμεί να διορίζει
προπονητές, αν κάνει κέφι όλα τα πρωταθλήματα να γίνονται ντέρμπι. Οι επιλογή
θα είναι δική του.

Αυτό που δεν είναι κτήμα του είναι η ομάδα του Ολυμπιακού. Δεν του ανήκουν
ούτε τα δάκρυα της απογοήτευσης, που συντρόφευσαν το πικραμένο Σαββατόβραδο
χιλιάδων «ερυθρολεύκων», που ένιωσαν να έχουν παρέλθει οι ημέρες δόξας και να
εξαφανίστηκαν σαν σύννεφα…

ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ καλά οι παίκτες του Ολυμπιακού και αναρωτιούνται. «Τι θα πει
τώρα ο Αλέφαντος»; Λοιπόν: πρόσφατα, θέλοντας να στείλει μηνύματα για τη
δουλειά και τα αποτελέσματα του προκατόχου του (Προτάσοφ), αναρωτιόταν: «Θα
ερχόμουν εγώ για προπόνηση μετά τα επτά γκολ από τη Γιούβε ή αν έτρωγα 3-0 από
τον Παναθηναϊκό»; Βρε πώς τα φέρνει η ζωή… Ας είναι καλά να λέμε (να λέει,
δηλαδή) ο Τζιοβάνι που βρήκε το Σάββατο δίχτυα. Πάντως, χθες ο Ολυμπιακός είχε
ρεπό. Να ηρεμήσουν όλοι.

ΠΙΚΡΑ μεγάλη για τους Αντώνη Νικοπολίδη, Κριστόφ Βαζέχα. Ας πούμε ότι δεν
κάνουν στην ηγεσία. Πάει, τελείωσε. Να απουσιάζουν όμως και από το γήπεδο; Και
να δίνουν το «παρών» ποδοσφαιριστές με μηδαμινή προσφορά; Να βγάζουν άλλοι
φωτογραφίες με το Κύπελλο; Ο ΠΑΟ εδώ δεν φέρεται καλά στους δύο αρχηγούς. Και
ο κόσμος του Παναθηναϊκού θα περίμενε διαφορετική αντιμετώπιση προς τους
Νικοπολίδη – Βαζέχα. Άσχετα αν και στο παρελθόν υπήρξαν ανάλογα… κρούσματα.

ΤΟ μάτι μας πήρε τον Γκούμα και τον Γιάννη Ζαβραδινό να τρέχουν προς τη
φυσούνα και με χαρακτηριστικές κινήσεις να προσπαθούν να πείσουν τον κόσμο του
ΠΑΟ να σταματήσει να πετά αντικείμενα κατά την αποχώρηση των ποδοσφαιριστών
του Ολυμπιακού. Σωστοί! Έτσι πρέπει να κάνουν όλοι. Σε όλα τα γήπεδα. Ώστε να
μη θρηνήσουμε θύματα και να στείλουν ελπιδοφόρα μηνύματα σε όλους τους
τυφλωμένους από τον φανατισμό.

HTAN ο τελικός που είχε γεύση… Ολυμπιακών Αγώνων! Να είναι έτσι η
εικόνα της Αθήνας τον Αύγουστο; Αν ναι, τότε μπορεί και να μην… πάρουμε!
Στην παραλιακή, αυτοκίνητα της Αστυνομίας σταματούσαν όλα τα «ύποπτα»
μηχανάκια. Οι είσοδοι της Νέας Σμύρνης ήταν κλειστές. Στα μπαλκόνια, γιαγιάδες
και παππούδες κρέμονταν και συζητούσαν με τους ανθρώπους των ειδικών δυνάμεων!
Σε κάποια από τα ελάχιστα παρκαρισμένα αυτοκίνητα διέκρινες αυτοσχέδια γραπτά
μηνύματα σε λευκό χαρτί με την ένδειξη «θα το μετακινήσω αργότερα» ή «είναι
χαλασμένο»! Οι δρόμοι άδειοι. Ο φόβος για επεισόδια έκανε τους περισσότερους
να προνοήσουν και τους κράτησε ξύπνιους μέχρι το ξημέρωμα της Κυριακής. Τότε
που από τις πιλοτές ξεπρόβαλαν τα οχήματα, που… μούγκριζαν καθώς πήγαιναν να
πιάσουν ξανά μια θέση στις οδούς και όχι στα ενδότερα των πολυκατοικιών…