Σε δύο μήνες αποδόμησαν τα επιτεύγματα μιας δεκαετίας

H ΣΥΖΗΤΗΣΗ στη Βουλή για την οικονομία, την επόμενη Τετάρτη, προσφέρει
τη δυνατότητα να τοποθετηθούν τα οικονομικά μας προβλήματα σε ρεαλιστική βάση
και να εξαχθούν συμπεράσματα για την προοπτική, καθώς και την πολιτική που
πρέπει να ακολουθηθεί.

Είναι φανερό ότι η κυβέρνηση επιχειρεί μια δυσφήμηση της οικονομικής
κατάστασης για να πλήξει το ΠΑΣΟΚ. Δεν αντιλαμβάνεται ότι με τον τρόπο αυτό
πλήττει κυρίως τον εαυτό της, τη χώρα και τον ελληνικό λαό.

Ο απολογισμός της οικονομικής πολιτικής του ΠΑΣΟΚ καλύπτει την περίοδο
Οκτωβρίου 1993 – Μαρτίου 2004, με ενδιάμεσο σταθμό την ένταξη στην Οικονομική
και Νομισματική Ένωση της Ευρώπης, τον Ιούλιο 2000. Κατά την ενταξιακή περίοδο
1993 – 2000 στη χώρα μας πραγματοποιήθηκε σημαντική πρόοδος σε ό,τι αφορά τόσο
τη σταθερότητα όσο και την ανάπτυξη της οικονομίας. Με επίπονη και συστηματική
προσπάθεια, η Ελλάδα κατόρθωσε να μειώσει τον πληθωρισμό από 14,1% σε 3,1% και
το δημοσιονομικό έλλειμμα από 13,6% σε 0,9% του ΑΕΠ. H μείωση του πληθωρισμού
κατά 11 εκατοστιαίες μονάδες και του ελλείμματος (σε σημερινές τιμές) κατά
19,3 δισ. ευρώ (6,5 τρισ. δραχμές) προέκυψαν από την άσκηση σταθερής και
συνεπούς πολιτικής. Δεν ήταν κατόρθωμα κάποιου «αυτόματου πιλότου». Ούτε ήταν
δυνατόν η λεγόμενη δημιουργική λογιστική να αποκρύψει δαπάνες ή να εφεύρει
πλασματικά έσοδα τρισεκατομμυρίων δραχμών. Ο έλεγχος και αξιολόγηση των
επιδόσεων της ελληνικής οικονομίας πραγματοποιήθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή
και Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και δεν επιδέχεται καμία αμφισβήτηση.

Η Ελλάδα μπήκε «με το σπαθί της» στην ΟΝΕ, χωρίς ίχνος πολιτικής
διαπραγμάτευσης, όπως ίσως θα επιθυμούσαν ορισμένοι για να δικαιώσουν την
προπαγάνδα της «τραβεστί» οικονομίας.

Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της ενταξιακής περιόδου επιταχύνθηκε εντυπωσιακά ο
ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης. Οι θετικές επιδόσεις συνεχίστηκαν και μετά την
ένταξη, μέχρι σήμερα. Ο ρυθμός ανάπτυξης παραμένει στο 4%, ενώ ο ρυθμός του
πληθωρισμού συνέχισε να κινείται στο επίπεδο του 3%, λίγο υψηλότερος από τον
ευρωπαϊκό μέσον όρο, λόγω κυρίως της ισχυρής ανάπτυξης. Οι αναπόφευκτες, λόγω
Ολυμπιακών Αγώνων, δημοσιονομικές πιέσεις της περιόδου 2003 – 2004
συγκρατήθηκαν μέσα στο πλαίσιο των περιορισμών του Συμφώνου Σταθερότητας και
Ανάπτυξης και δεν διαφοροποιούν την εικόνα σταθερής προόδου που παρουσιάζει η
ελληνική οικονομία, και έχει αναγνωριστεί σε σωρεία εκθέσεων διεθνών
οργανισμών.

TA ΘΕΜΕΛΙΑ της οικονομικής επιτυχίας της τελευταίας δεκαετίας υπήρξαν η
αξιοπιστία της οικονομικής πολιτικής και η ικανότητα των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ
να προωθούν διαρθρωτικές αλλαγές σε συνθήκες κοινωνικής συναίνεσης. H
συστηματική επίτευξη των ετήσιων δημοσιονομικών στόχων αναβάθμισε τη διεθνή
κατάταξη της χώρας, ενώ οι διαρθρωτικές αλλαγές προσέδωσαν νέα δυναμική στην
αναπτυξιακή προσπάθεια. Τα έσοδα ιδιωτικοποιήσεων της περιόδου 1998 – 1999
ανήλθαν σε περίπου 9 δισ. δολάρια, ξεπερνώντας, σε αναλογία με το μέγεθος της
οικονομίας, πολλές άλλες χώρες σε αντίστοιχες φάσεις οικονομικής εξέλιξης.

H Νέα Δημοκρατία κυβερνά μόνο δύο μήνες. Πρόλαβε, όμως, να δώσει δείγματα
γραφής μιας συστηματικής αποδόμησης των επιτευγμάτων της προηγούμενης
δεκαετίας. H απόφαση για πραγματοποίηση δημοσιονομικής απογραφής δεν είναι
επιλήψιμη. Όμως, η απίστευτη βιασύνη, η προχειρότητα και η αναξιοπιστία της
διαδικασίας που επιλέχθηκε υπονομεύουν το εγχείρημα και εκθέτουν τη χώρα.
Είναι δυνατόν να αλλάζουν τόσο ριζικά τα δημοσιονομικά μεγέθη λίγες ημέρες
μετά τις εκλογές, και μάλιστα με απόφαση της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου
Οικονομίας και Οικονομικών, χωρίς τη συμμετοχή αξιόπιστων και αντικειμενικών
φορέων, όπως για παράδειγμα θα μπορούσε να είναι η Τράπεζα της Ελλάδος ή ομάδα
ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων;

Επιπλέον, εξαγγέλλεται η κατάργηση θεσμών ή νομοθετικών πλαισίων, όπως το ΣΔΟΕ
και ο αναπτυξιακός νόμος, χωρίς προγραμματισμό υποκατάστασής τους, με
αποτέλεσμα τη δημιουργία κλίματος αβεβαιότητας που αναστέλλει επιχειρηματικές
λειτουργίες και δραστηριότητες.

Τέλος, υπάρχει απουσία βούλησης για αλλαγές. Οι υπουργοί απαριθμούν
περισσότερες ενέργειες στις οποίες δεν θα προχωρήσουν, παρά μέτρα τα οποία θα
λάβουν. Αδράνεια, παθητικότητα, έλλειμμα πρωτοβουλιών, δίνουν μια πρόγευση της
εφαρμογής αυτού που εμφάνισε ως κυβερνητικό πρόγραμμα η Νέα Δημοκρατία.

H αντίθεση με την ιδεολογία και την πρακτική των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ είναι
εμφανής. Εμείς ανοίγαμε μέτωπα, προχωρούσαμε σε διάλογο με τους κοινωνικούς
φορείς, προκαλούσαμε ρήξεις με κατεστημένα συμφέροντα, αγνοώντας πολλές φορές
το πολιτικό κόστος. Ο τόπος πήγε μπροστά. Τα εισοδήματα και η απασχόληση
αυξήθηκαν. Οι φόροι μειώθηκαν. Δημιουργήθηκαν προϋποθέσεις για καλύτερη
κοινωνική πολιτική. Υλοποιήθηκε ένα μεγάλο πρόγραμμα έργων υποδομής. H Ελλάδα
άλλαξε.

H ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ, σήμερα, είναι δυσμενής, ιδιαίτερα για την οικονομία. H Νέα
Δημοκρατία είχε προεξοφλήσει επιβράδυνση των επενδύσεων μετά το τέλος των
Ολυμπιακών Αγώνων, το 2004. H υπαγωγή της χώρας μας, μετά την ανακοίνωση των
αποτελεσμάτων της «απογραφής», σε καθεστώς επιτήρησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση
θα επιβάλει την άσκηση περιοριστικής δημοσιονομικής πολιτικής το 2005 και το
2006. Το συμφέρον της χώρας θα οδηγούσε, αντίθετα, στην εξασφάλιση περιθωρίων
άσκησης ενεργότερης δημοσιονομικής πολιτικής για τη στήριξη της οικονομικής
δραστηριότητας. Τώρα, θα συμβεί το αντίθετο. Θα υπάρξει σημαντική επιβράδυνση
των ρυθμών ανάπτυξης. Ο κ. Καραμανλής έχει θέσει ως στόχο το 5%. Ζήτημα είναι,
με τους μικροπολιτικούς χειρισμούς στους οποίους προχώρησε, αν πετύχει το μισό
αυτού του στόχου.

Οι κοινωνικές συνέπειες αυτής της πολιτικής είναι ορατές. Αναγκαστική
λιτότητα, με την άσκηση περιοριστικής εισοδηματικής πολιτικής. Περικοπές
κοινωνικών δαπανών. Υψηλά ποσοστά ανεργίας. Απομάκρυνση του στόχου της
πραγματικής σύγκλισης. Θα πρόκειται για επανάληψη της εμπειρίας της
Πορτογαλίας μετά τη νίκη των συντηρητικών δυνάμεων στις τελευταίες εκλογές.

Οι προοπτικές μπορεί να είναι δυσμενέστερες, αν συνεχιστεί η υπονόμευση της
αξιοπιστίας στην άσκηση οικονομικής πολιτικής και παραταθεί το κλίμα
αβεβαιότητας που προκαλεί η αδράνεια, η ανετοιμότητα και η ατολμία της Νέας
Δημοκρατίας.

Το ΠΑΣΟΚ ταύτισε την παρουσία του στη διακυβέρνηση με μεγάλες και προοδευτικές
αλλαγές. Σήμερα πρέπει να αναδείξει τα αδιέξοδα στα οποία οδηγούν οι ανεύθυνοι
χειρισμοί και το τέλμα πολιτικής της σημερινής κυβέρνησης. Έχει ευθύνη
απέναντι στον ελληνικό λαό, για να μπορέσει γρήγορα να επαναφέρει τη χώρα σε
τροχιά προόδου.