«Kλειστή η πόρτα» για 51.000 υποψηφίους

Λίγο πριν από την εκκίνηση των εξετάσεων πρόσβασης στην Τριτοβάθμια
Εκπαίδευση, για μία ακόμη φορά η δημόσια και η ιδιωτική συζήτηση
επικεντρώνεται στα θέματα των εξετάσεων, τις επιδόσεις, τη διαμόρφωση των
μορίων εισαγωγής και την αναζήτηση των σπουδών εκείνων που «ξεκλειδώνουν» την
αγορά εργασίας.

Στη σκιά, όμως, όλων των συζητήσεων βρίσκεται το γεγονός ότι φέτος πάνω από
50.000 παιδιά, τα οποία φοιτούν στην τελευταία τάξη του Ενιαίου Λυκείου και
των TEE, θα αποκλειστούν από την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

Φέτος, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΥΠΕΠΘ, οι υποψήφιοι για AEI-TEI ανέρχονται
στις 92.000 από τη Γ’ Τάξη του Ενιαίου Λυκείου και 33.400 από την τελευταία
τάξη τών TEE. Συνολικά δηλαδή, 125.400 υποψήφιοι θα διεκδικήσουν περίπου
74.000 θέσεις.

Τι σημαίνει αυτό;

Ό,τι και να γίνει, για περισσότερους από 50.000 υποψηφίους δεν προσφέρεται
καμία θέση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

Κι όμως. Στο πολυσέλιδο φυλλάδιο του ΥΠΕΠΘ με τίτλο «Εκπαίδευση 2000 – Για
μια παιδεία ανοικτών οριζόντων», που κυκλοφόρησε σε όλα τα σχολεία το
1998, αναγραφόταν επί λέξει: «Όλοι οι κάτοχοι απολυτηρίου Λυκείου θα έχουν
δικαίωμα εγγραφής στα AEI / TEI και τις άλλες τριτοβάθμιες σχολές. Από
το 2000 και μετά οι διαθέσιμες θέσεις στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση θα
υπερκαλύπτουν τον αριθμό των αποφοίτων Λυκείου».

Οι πιο αδικημένοι από όλους είναι οι μαθητές των TEE, που αντιμετωπίζονται σαν
το «αποπαίδι»… του εκπαιδευτικού μας συστήματος! Στους 33.400 που υπέβαλαν
μηχανογραφικό δελτίο για συμμετοχή στις ειδικές εισαγωγικές εξετάσεις των ΤΕΕ
προσφέρονται όλες και όλες 6.527 θέσεις στα τμήματα των TEI και στις Σχολές
του Εμπορικού Ναυτικού. Με λίγα λόγια, η αναλογία είναι 1 στους 5, όταν από
τον άλλο «ισότιμο» πυλώνα, το Ενιαίο Λύκειο, θα εισαχθούν περίπου 8 στους 10.

«Σκοντάφτουν» στις ερωτήσεις κρίσεως

Ωστόσο αν ένα ζήτημα είναι ο αριθμός των αποκλεισμένων, ένα άλλο ζήτημα
ακόμη πιο σοβαρό από το προηγούμενο είναι το τι ακριβώς μαθαίνουν τα παιδιά,
είτε αυτά που πετυχαίνουν την είσοδό τους στα AEI-TEI είτε αυτά που μένουν
απέξω.

Τα τελευταία χρόνια παρουσιάζεται ένα αντιφατικό φαινόμενο: μαθητές που
απαντούν με επιτυχία στα περισσότερα ερωτήματα των εξετάσεων σκοντάφτουν σε
ερωτήσεις που απαιτούν κρίση, εκφράζουν με δυσκολία τις σκέψεις τους και
εμφανίζουν τερατώδη λάθη.

Εμφανίζονται, δηλαδή, σε δεκάδες εκατοντάδες περιπτώσεις, γραπτά που
παραπέμπουν, με βάση τις απαντήσεις τους στα ερωτήματα των εξετάσεων, σε
υποψηφίους που είναι «καλά προετοιμασμένοι» και ταυτόχρονα έχουν έλλειψη
ικανότητας να αρθρώνουν συνεχή λόγο, να ελέγχουν και να λογικοποιούν τις
σκέψεις τους χωρίς χάσματα και αντιφάσεις, να κάνουν λογικές αφαιρέσεις ή να
κατανοούν γραπτά κείμενα εκτός από τα υποτυπώδη.

Ένα είδος «προσοντούχων αγραμμάτων».

Στο πλαίσιο αυτό δεν προκαλεί έκπληξη που όλο και περισσότεροι πανεπιστημιακοί
δάσκαλοι παραπονιούνται για τους νέους φοιτητές τους. Για εκείνους που πέρασαν
την πύλη των Πανεπιστημίων ύστερα από σκληρές εξετάσεις δύο χρόνων (διαδοχικά
«πύρινα στεφάνια»), και δεκάδες εκατοντάδες ώρες σχολείου, φροντιστηρίου και
ιδιαίτερων μαθημάτων.

Στα TEE

Ακόμη πιο δραματική είναι η κατάσταση στα Τεχνικά Επαγγελματικά Εκπαιδευτήρια
(ΤΕΕ) στα οποία φοιτούν 130.000 νέοι ηλικίας 15-18 ετών.

Η απομαγνητοφώνηση των συνομιλιών των εκπαιδευτικών στη διάρκεια των
παιδαγωγικών συνεδριάσεων των συλλόγων τους για τις επιδόσεις των μαθητών
αφήνουν ένα αίσθημα απογοήτευσης, απαισιοδοξίας και αδιεξόδου. Μιλάμε για
διανοητική ερήμωση που διαφέρει ακόμη και από εκείνη την πρωτόγονη άγνοια η
οποία μπορεί να αφήνει χέρσο το πνεύμα, δεν διαφθείρει, όμως, την ικανότητα
ανάπτυξής του.