Πότε θέλει εγχείρηση η κήλη δίσκου

H κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου είναι μια συχνή κατάσταση, για την αντιμετώπιση
της οποίας υπάρχουν μη φαρμακευτικές θεραπείες (λ.χ. φυσικοθεραπείες,
ασκήσεις), φάρμακα (αναλγητικά, αντιφλεγμονώδη, μυοχαλαρωτικά κ.ά.) και
χειρουργικές μέθοδοι. Οι ενδείξεις για τη χειρουργική αντιμετώπισή της
χωρίζονται στις απόλυτες και τις σχετικές. Απόλυτες είναι αυτές κατά τις
οποίες η επέμβαση γίνεται χωρίς καθυστέρηση, ενώ σχετικές είναι αυτές που
κάποια στιγμή πρέπει να προγραμματισθούν για χειρουργείο. Ένας ασθενής πρέπει
να κάνει αμέσως εγχείρηση εάν η κήλη τού προκαλέσει προοδευτική ή οξεία
(απότομη) παράλυση του ποδιού, καθώς και εάν του προκαλέσει διαταραχές στην
ούρηση και την αφόδευση. Αντιθέτως, η εγχείρηση μπορεί να μετατεθεί χρονικά,
εάν ο ασθενής ταλαιπωρείται από επαναλαμβανόμενες υποτροπές έντονης ισχιαλγίας
που υπονομεύουν την ποιότητα της ζωής του ή όταν παρουσιάζει κάποια αρκετά
σοβαρή νευρολογική ανεπάρκεια λόγω της κήλης (όταν χάνει τη δύναμη στο πόδι
του και δεν επανέρχεται πλήρως ή νιώθει ενοχλητικό μούδιασμα ή «κάψιμο» στο
πόδι). H απόφαση για το αν θα γίνει επέμβαση είναι δύσκολη όταν το μοναδικό
σύμπτωμα του ασθενούς είναι πόνος στη μέση (οσφυαλγία). Ο πόνος αυτός δεν
μπορεί να μετρηθεί ή να αξιολογηθεί, δεν έχει αντικειμενικά κριτήρια και
εμπεριέχει ψυχολογικά στοιχεία. Μελέτες έχουν δείξει πως όσοι δεν αγαπούν τη
δουλειά τους, τα άτομα μεγάλης ηλικίας, ορισμένες ομάδες εργαζομένων (λ.χ.
δημόσιοι υπάλληλοι) και άνθρωποι που έχουν ως… κοινωνική ενασχόληση το να
μιλούν για τα προβλήματα της υγείας τους τείνουν να υπερβάλλουν για την ένταση
του πόνου που νιώθουν, γεγονός που δυσχεραίνει τη διάγνωση. Γενικώς, σε
τέτοιες περιπτώσεις εξαντλούνται όλα τα περιθώρια των άλλων θεραπειών πριν
καταφύγει κανείς στο νυστέρι. Ωστόσο, τα περισσότερα φτωχά αποτελέσματα στις
εγχειρήσεις κήλης προκύπτουν όταν γίνονται σε άτομα με μοναδικό σύμπτωμα την
οσφυαλγία.

Ο Γεώργιος Σάπκας είναι αναπληρωτής καθηγητής Ορθοπεδικής στην Ιατρική
Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών