Περί έρωτος…

Το τελευταίο βιβλίο-αφήγημα του Δημήτρη Γκιώνη, με τον παιγνιώδη τίτλο «Και
μετά τι έγινε», δίνει πολλές απαντήσεις στο ερώτημα του τίτλου μέσα από τα
σπαρταριστά ερωτικά επεισόδια μιας αντροπαρέας. Τι έγινε αλήθεια σε αυτήν τη
μακρά πορεία από την αθωότητα στην εμπειρία; Από την καταπιεσμένη
σεξουαλικότητα, τους εφηβικούς αυνανισμούς, τις επισκέψεις σε μπορντέλα, τις
κρυφές συναντήσεις σε αμφιβόλου ποιότητας ξενοδοχεία, τις «παρανομίες» των
νόμιμων δεσμών έως την ερωτική απελευθέρωση; Το «ταξίδι» διανύει, με μεγάλες
ταχύτητες, τα ήθη των εποχών, συνοψίζοντας ερωτικά περιστατικά πέντε φίλων, οι
οποίοι είναι επί της ουσίας παρόντες στην πεμπτουσία του ανθρώπινου αθλήματος,
που είναι οι σχέσεις. Οι ήρωες του Γκιώνη συνομιλούν, αναπαράγοντας με
αμεσότητα το corpus μιας οικείας καθημερινότητας. Με κοφτερό, σαρκαστικό λόγο
αναπλάθουν ερωτικά συμβάντα, ανανεώνοντας το κέφι τους για έρωτα, για ζωή.
Πρόσωπα με αυθεντικές συμπεριφορές αναδίνουν ένα άρωμα εποχής που κρατάει
μισόν αιώνα. Έτσι κι αλλιώς, όλα φαίνονται λιγότερο ανυπόφορα, από όποια όχθη
και αν τα κοιτάς, αρκεί να υπάρχει μια απόσταση. Ο χρόνος που μεσολαβεί
καταυγάζει ό,τι απομένει από τη φασαρία – αν απομένει κάτι που έχει σημασία
και μπορεί να αποκτήσει αξία. Ο Δημήτρης Γκιώνης, στη νεότητα της ωριμότητάς
του, βάζει όλη τη μαεστρία και το εντελώς προσωπικό του χιούμορ, για να δώσει
την πραγματική διάσταση του μύθου του έρωτα, επαναφέροντας τις πραγματικές και
απομυθοποιώντας τις μυθικές του διαστάσεις. Όσο για την απάντηση στο ερώτημα
ποιος είναι ο ιδεώδης ερωτικός σύντροφος; Αυτή παραμένει διαχρονικά ίδια:
είναι αυτός που συγκεντρώνει προσόντα, τα οποία δύσκολα βρίσκεις σε μία μόνο
γυναίκα ή σ’ έναν μόνο άντρα.