24 Aπριλίου

24 ΑΠΡΙΛΙΟΥ. Πρωινό Σαββάτου. Βαρύ. Ασήκωτο σαν βαλίτσα σε διακοπές.
Άχρηστα ρούχα. Αταίριαστα μεταξύ τους. Άχρηστα ρούχα οι σκέψεις. Αταίριαστες
μεταξύ τους. Συγκρούονται, πλακώνονται κι άκρη δεν βρίσκουν. Ζυγίζουν θετικά
κι αρνητικά. Συν και πλην. Και πάλι. Και ξανά. Και ξανά. Και φτου κι απ’ την
αρχή.

24 ΑΠΡΙΛΙΟΥ. Πικρός καφές. Τι διάολο, αντί για ζάχαρη έριξα αλάτι; Δεν
πίνεται το σίχαμα. Είναι κι αυτός ο καιρός. Μια λιακάδα, μια βροχή. Μια ζέστη,
μια κρύο. Μια μπουφάν, μια αμάνικο. Νορμάλ είσαι και σου τα σπάει τα νεύρα.
Πόσο μάλλον όταν δεν είσαι…

24 ΑΠΡΙΛΙΟΥ. Σε λίγες ώρες θα ξέρουμε. Το NAI και το ΟΧΙ, που μας
στοίχειωσε, σε λίγο ξεκαθαρίζει. Κάποιοι πιέζουν από ‘δώ. Κάποιοι από ‘κεί.
Συν και τα πλην. Θετικά κι αρνητικά. H ζυγαριά τα φτύνει. Παίζει δικά της
παιχνίδια: «Κόψτε τον λαιμό σας. Δεν θα βγάλω εγώ το φίδι από την τρύπα!».

H Κύπρος πρέπει να κόψει τον λαιμό της. Πάλι. Ξανά. Και ξανά. Φτου κι απ’ την
αρχή. Πρέπει να καθορίσει σήμερα το αύριό της μέσα από δύο μονοσύλλαβες
λεξούλες.

NAI.

ΟΧΙ.

ΙΣΩΣ;

ΤΟ «ΙΣΩΣ» δεν παίζει. Παίζει ο προβληματισμός. Ο διχασμός. Δηλώσεις.
Τοποθετήσεις. Οι αρχηγοί των κομμάτων χαράζουν τη γραμμή. Οι ψηφοφόροι δεν
ακολουθούν πάντα. Το κάθε κόμμα, μια βαλίτσα με αταίριαστα ρούχα.

24 ΑΠΡΙΛΙΟΥ. Έξω απ’ το χορό, πολλά τραγούδια ξέρεις. Κι εδώ όλοι
ξέρουν το καλό της Κύπρου καλύτερα από την ίδια την Κύπρο. Τι ωραία που είναι
εδώ, μάγκες μου! Το σπιτάκι σου δεν γειτονεύει με τον Τούρκο. Στο πατρικό σου,
όποτε θες, πας να σουβλίσεις τον οβελία! Εκεί, μένουν ακόμα η μάνα κι ο
πατέρας σου. Όχι ο Τουρκοκύπριος με τη γυναίκα του. Εκεί οι φωτογραφίες του
γάμου σου. Τα παιδικά σου παιχνίδια. Το γεράνι. Το πεύκο που φύτεψε ο παππούς
όταν γεννήθηκε. Το πατρικό σου. Δικό σου. Όχι δικό σου και δικό τους.

24 ΑΠΡΙΛΙΟΥ. Φταίει ο καιρός; Ο καφές; H καταγωγή μου από τη Μόρφου; H
Μόρφου επιστρέφει. Όμως, τα πιο όμορφα καλοκαίρια μου τα πέρασα στην Κερύνεια.
Που δεν επιστρέφει.

Σχέδιο Ανάν νούμερο πέντε. Σελίδες 9.000. Πολλές, ρε μανούλα μου. Πολλές για
μια τόσο μικρή γωνιά της γης. Κι όλοι ξέρουν. Κι όλοι πιέζουν. Βάζουν μαχαίρια
σε λαιμούς. Τα μαχαίρια ξένα. Οι λαιμοί εγχώριοι. Οι ειδήμονες. Οι επαΐοντες.
Οι ξερόλες. Ξέρουν. Τι είναι καλό. Τι κακό. Τι βλάπτει. Τι ωφελεί. Τι
συμφέρει. Τι όχι και τι ναι. ΟΧΙ; NAI;

ΓΝΩΡΙΖΩ τι θα ψήφιζα αν μπορούσα. Με βαριά καρδιά, αλλά θα το ψήφιζα.
Τελικά. Δεν το λέω – όχι για να μην πάρω θέση. Σιγά μην επηρεάσουμε και τα
πλήθη. Εμάς περιμένουνε άπαντες για να πάρουνε γραμμή: Να βγούμε να κάνουμε
διάγγελμα προς τον Κυπριακό λαό. Άλλωστε, δεν έχει σημασία. Αρκετοί
τοποθετήθηκαν. Ένας πάνω – ένας κάτω δεν έσταξε κι η ζάχαρη στο νερό.

24 ΑΠΡΙΛΙΟΥ. Σε λίγες ώρες θα ξέρουμε. (Ίσως ξέρουμε από τώρα). Μια
κουβέντα μόνο. Τώρα. Ανήμερα. Μια τόση δα κουβέντα.

ΟΠΟΙΟΣ ψηφίζει στις 24 Απριλίου σκέφτεται την 25η Απριλίου. Όποιος
ψηφίζει σήμερα, σκέφτεται το αύριο.