«Mαρκ Nτιτρού, γιατί δεν σκότωσες κι εμένα;»

Σαμπίν Νταρντέν: περιέγραψε με λεπτομέρειες τους βιασμούς και την κακομεταχείριση που υπέστη

H πιο δραματική ημέρα ήταν η χθεσινή στη δίκη του παιδεραστή Μαρκ
Ντιτρού, καθώς ένα από τα θύματά του, η Σαμπίν Νταρντέν, στάθηκε απέναντι στον
βασανιστή της ως μάρτυρας στο δικαστήριο και τον ρώτησε γιατί δεν σκότωσε κι
αυτήν.

Σχεδόν οκτώ χρόνια αφότου η αστυνομία έσωσε την 12χρονη τότε Σαμπίν από το
υπόγειο στο οποίο την κρατούσε ο Ντιτρού, το κορίτσι ρώτησε τον βιαστή της
γιατί της χάρισε τη ζωή. Σε απάντηση, ο Ντιτρού, ο οποίος παρακολουθεί τη
διαδικασία πίσω από αλεξίσφαιρο γυαλί, δήλωσε: «Ουδέποτε είχα πρόθεση να την
σκοτώσω ή να κάνω οποιοδήποτε κακό. Αναγνωρίζω πως την εκμεταλλεύτηκα και
αναλαμβάνω την ευθύνη γι’ αυτό. Αυτό είναι όλο». Ο 47χρονος Ντιτρού έχει
αποδεχθεί τις κατηγορίες του βιασμού και της απαγωγής, αλλά έχει αρνηθεί τις
κατηγορίες για τους φόνους δύο οκτάχρονων κοριτσιών, για τους οποίους
κατηγορεί άλλους υπόπτους.

Με σταθερή φωνή

Στη διάρκεια της κατάθεσής της, που διήρκεσε μία ώρα, η Σαμπίν Νταρντέν, 20
χρόνων σήμερα, περιέγραψε στο κατάμεστο δικαστήριο πώς επέζησε έπειτα από 80
ημέρες ψυχικών βασανιστηρίων και βιασμών στα χέρια του Ντιτρού. Μιλώντας με
καθαρή και σταθερή φωνή, που διακοπτόταν περιστασιακά από ένα νευρικό γέλιο, η
Σαμπίν Νταρντέν ξανάζησε τη δοκιμασία της που άρχισε όταν ο Ντιτρού κι ένας
συνεργός του την απήγαγαν νωρίς το πρωί της 28ης Μαΐου 1996 ενώ πήγαινε με το
ποδήλατό της στο σχολείο. Την νάρκωσαν και την μετέφεραν σ’ ένα από τα σπίτια
του Ντιτρού, όπου την έγδυσαν και την βίασαν πριν την δέσουν με αλυσίδα από το
λαιμό σε ένα κρεβάτι. Ο Ντιτρού προσπάθησε να της κάνει πλύση εγκεφάλου,
λέγοντάς της πως της έσωσε τη ζωή από τα νύχια ενός «κακού αφεντικού» που
ήθελε να την σκοτώσει. Λίγες ημέρες αργότερα την μετέφερε στο υπόγειο στο
οποίο λίγους μήνες νωρίτερα δύο οκτάχρονα κορίτσια είχαν αφήσει την τελευταία
τους πνοή από τη δίψα και την πείνα.

Μαρκ Ντιτρού: έχει αρνηθεί τις κατηγορίες για τους φόνους δύο οκτάχρονων κοριτσιών

Κατάφερε να επιβιώσει σχεδόν τρεις μήνες σ’ αυτή την απομόνωση προσπαθώντας να
οργανωθεί όσο καλύτερα γινόταν. «Ευτυχώς είχα μαζί μου τη σχολική μου σάκα με
τα βιβλία μου και έκανα τα μαθήματά μου. Ζήτησα επίσης βιβλία και μου έδωσαν
δύο στοίβες από τη σοφίτα, τις οποίες διάβασα. Όταν ήμουν επάνω, έκανα τις
δουλειές του σπιτιού», είπε. Την εξανάγκαζαν επίσης να βλέπει πορνογραφικές
ταινίες. Σ’ ένα ημερολόγιο που κράτησε και σε τρεις μακροσκελείς επιστολές που
ο Ντιτρού την έπεισε να γράψει στους γονείς της – αλλά δεν ταχυδρόμησε ποτέ –
το κορίτσι περιέγραψε με λεπτομέρειες τους βιασμούς και την κακομεταχείριση
που υπέστη.