Στις εκλογές μίλησαν όσοι αγνοήθηκαν

Το καλοκαίρι του 2001 μαζί με τα κεντρικά συνδικαλιστικά στελέχη αναλάβαμε
πρωτοβουλία-παρέμβαση – εν όψει του έκτακτου συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ – και
εκδώσαμε κείμενο με τίτλο «N’ ακουστεί η φωνή της κοινωνίας», το οποίο
υπέγραψαν χιλιάδες συνδικαλιστικά στελέχη.
Διατυπώσαμε σ’ αυτό τις παρατηρήσεις και τις αγωνίες μας και προειδοποιούσαμε
ότι, αν δεν γίνονταν εγκαίρως τολμηρές αλλαγές στην πολιτική και στη
φυσιογνωμία της κυβέρνησης, η ήττα ήταν προδιαγεγραμμένη. Δυστυχώς
επιβεβαιωθήκαμε.
Κάποιες βασικές προτάσεις μας, όπως αυτή της κοινωνικής χάρτας, υιοθετήθηκαν
με μεγάλη καθυστέρηση όταν η πορεία της εκλογικής μάχης ήταν μη αναστρέψιμη.
Κάποιες άλλες, όπως η μεγάλη ασφαλιστική μεταρρύθμιση, χάθηκαν στον
επικοινωνιακό «κουρνιαχτό» και στην κρίση της προηγούμενης παρέμβασης των
«μέτρων Γιαννίτση» και στο γενικότερο φθοροποιό και ψυχοφθόρο κλίμα που για
δύο χρόνια μετά δεν μπόρεσε το ΠΑΣΟΚ να ανατρέψει. Με άλλα λόγια οι βάσεις της
επελθούσης ήττας είχαν τεθεί από το 2001, δηλαδή ένα χρόνο μετά την εκλογική
νίκη του ΠΑΣΟΚ!!!
H επιλογή έντονης ανάπτυξης της ελληνικής κοινωνίας στηρίχθηκε σε μεσαία και
ανώτερα κοινωνικά στρώματα, καθώς και σε στρώματα που λόγω θέσης τους στη νέα
οικονομία μπήκαν δυναμικά στο προσκήνιο. H «ατμομηχανή» της ανάπτυξης «έφυγε»
αφήνοντας πίσω, πλέον αδύναμους – χαμηλά αμειβόμενους εργαζομένους,
χαμηλοσυνταξιούχους, νέους άνεργους, κ.ά. – δημιουργώντας ρήγμα στον κοινωνικό
ιστό. H αυτάρεσκη στάση των κυβερνώντων και ο διαρκής κομπασμός για τα
μακροοικονομικά επιτεύγματα τους στέρησε την ικανότητα να δουν και ν’
αντιμετωπίσουν τα εκρηκτικά φαινόμενα κοινωνικών και οικονομικών ανισοτήτων,
φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού.
Βεβαίως η εκλογική ήττα δεν αποτελεί πολιτικό θάνατο. Ήταν βαρύτατη και έχει
επιπτώσεις. Είναι όμως ευτύχημα ότι το ΠΑΣΟΚ με τη διαδικασία αλλαγής προέδρου
– και με τις δυνάμεις που αυτή κινητοποίησε – μπορεί σύντομα ν’
ανασυγκροτηθεί, να καταλάβει τη νέα εποχή και τις ανάγκες της και με νέες,
σύγχρονες και κυρίως εστιασμένες στους απλούς πολίτες πολιτικές να ξαναβρεθεί
με τις πρωτοβουλίες του στην κορυφή. Οφείλει πρώτα η ηγεσία ν’ αντιδράσει. N’
ανοίξει νέους ορίζοντες, να τους δείξει και να τους δώσει πρόσωπο, να πείσει
για την εμβέλεια και την αποτελεσματικότητα του νέου προσανατολισμού.
Το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα-μηχανισμός ανήκει οριστικά στο παρελθόν. Δεν ηττήθηκαν οι
ιδέες του δημοκρατικού σοσιαλισμού. Ηττήθηκε η διαλεκτική άρνησή τους.
Μια νέα πολιτική πρόταση, στηριγμένη στις ανάγκες των δυνάμεων της εργασίας,
θ’ αποτελέσει το νέο κοινωνικό καταφύγιο της συντριπτικής πλειοψηφίας του
λαού. Γιατί η N.Δ. – ανεξαρτήτως όσων λέγει και περιστασιακώς πράττει – θα
κληθεί να κυβερνήσει. Και τότε…
Ο Χρήστος Πολυζωγόπουλος είναι πρόεδρος της ΓΣΕΕ καί μέλος της K.E. του
ΠΑΣΟΚ













