Tο σχέδιο Aνάν και η Kύπρος

Το σχέδιο Ανάν και η αντιμετώπισή του δεν άφησαν ασυγκίνητους τους
αναγνώστες των «ΝΕΩΝ». Γράφουν με πικρία και οργή για το ετεροβαρές του
σχεδίου και προτείνουν τον προσεκτικό χειρισμό του στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

«Κίνδυνος – θάνατος»

Ο κ. Χριστοφής Οικονομίδης, ιστορικός δημοσιολόγος,
σημειώνει:

«Το “όχι” στο δημοψήφισμα θα σημαίνει παραμονή επ’ αόριστον του τουρκικού
κατοχικού στρατού στην Κύπρο που θα αποτελεί “κίνδυνο – θάνατο” για την Κύπρο
και “κίνδυνο” για την Ελλάδα.

H πρόθεση του τουρκικού στρατιωτικού καθεστώτος να παραμείνει επ’ αόριστον στο
νησί επιβεβαιώθηκε σε δηλώσεις Τούρκων στρατιωτικών και άλλων πολιτικών.
Ανάμεσα στις δηλώσεις αυτές ήταν και μια δήλωση του υπουργού Εξωτερικών κ.
Τσαγλαγιαγκίλ, που είχε επισκεφθεί τη Βόρεια Κύπρο στις 20 Φεβρουαρίου 1980.
Όταν ρωτήθηκε εάν η Τουρκία σκόπευε να αποσύρει τα στρατεύματά της από την
Κύπρο, απάντησε:

“Ο τουρκικός στρατός δεν φεύγει με την πένα από τα μέρη που πήρε με το σπαθί
του”.

Το συμφέρον μας είναι να δεχθούμε με ευγνωμοσύνη το τελευταίο σχέδιο Ανάν που
διώχνει τα τουρκικά κατοχικά στρατεύματα από την Κύπρο “με την πένα”».

«Τα έκαναν πλακάκια»

Ο δρ Ευστάθιος Αβραμίδης τονίζει:

«Για την Κύπρο η στάση του ΟΗΕ ήταν ένα οδυνηρό κτύπημα. Είναι σαν να
βρίσκεσαι τραυματισμένος σ’ ένα χαντάκι και να ζητάς βοήθεια από κάποιον που
εμπιστεύεσαι, που πιστεύεις ότι θα σε βοηθήσει επειδή αυτός είναι ο ρόλος του
και αυτός μόλις φτάνει σε χαστουκίζει και τα κάνει πλακάκια μ’ εκείνον που σε
τραυμάτισε.

Τι μένει σ’ έναν λαό που του συμπεριφέρονται έτσι; Να σηκωθεί όρθιος, να
τινάξει τη σκόνη από πάνω του, να δέσει τις πληγές του και να προχωρήσει
ενωμένος προς τη διεκδίκηση των δικαίων του, μέσα στο θεσμικό πλαίσιο που
προσφέρει η E.E. H E.E. δεν μπορεί να παραγράψει τους νόμους της, που είναι
αποτέλεσμα πολυετών αγώνων των ανθρώπων».

«Ελπίδα από την E.E.»

Ο κ. Σπυρίδων Φωτ. Μαντούβαλος, δικηγόρος,
αναφέρει:

«Ίσως η εξέλιξη των δεσμών των κρατών-μελών της E.E. να οδηγήσει στην
υιοθέτηση ουσιαστικής, με δυναμική στρατιωτική παρέμβαση, παροχής εγγύησης των
εδαφικών ορίων των μελών της ΕΟΚ σε περίπτωση απειλής από χώρα μη μέλος, καθώς
και τη χάραξη εξωτερικής πολιτικής υπό το δόγμα του μη ανεκτού της κάθε
προσπάθειας διπλωματικής ή στρατιωτικής αλλοίωσης των συνόρων της ΕΟΚ από τον
Ατλαντικό μέχρι και το Αιγαίο.

Κάτι ανάλογο ίσως θα ήταν και η μόνη ελπίδα λύσης του Κυπριακού, χωρίς πόλεμο,
πολύ περισσότερο χωρίς εθνική διπλωματική μας ταπείνωση…».

«Νομιμοποίηση του Αττίλα»

Ο δρ Στέλιος Πέτρου υπογραμμίζει:

«H τουρκική πλευρά πήρε και με το παραπάνω ό,τι ήθελε, όσα δηλαδή της
υποσχέθηκαν στην Ουάσιγκτον, οπότε δεν χρειάστηκε καν να μπει στις
διαπραγματεύσεις του πάρε – δώσε. Με το σχέδιο Ανάν εξασφάλισε όλα όσα με τη
βία των όπλων άρπαξε το 1974. H Τουρκία δεν μπορούσε να έχει αντίθετη άποψη
έπειτα από μια τέτοια κατάληξη. Ο λόγος του Τούρκου πρωθυπουργού μετά τη λήξη
αυτής της παρωδίας επιβεβαιώνει το γεγονός ότι πέτυχε αυτό που ήθελε. Να
αναγνωριστούν οι πραγματικότητες της εισβολής και της κατοχής».

Και καταλήγει:

«Το τελικό προϊόν του Ανάν δεν δημιουργεί απλά νέους εγκλωβισμένους, αλλά
νομιμοποιεί τον εγκλωβισμό ολόκληρης της Κύπρου στον γεωστρατηγικό έλεγχο της
Τουρκίας».

«Να πει “όχι” το ΠΑΣΟΚ»

Ο κ. Κωνσταντίνος Z. Μέκος αναφέρεται στο ΠΑΣΟΚ και εξηγεί
γιατί πρέπει να απορρίψει το σχέδιο:

«Το ΠΑΣΟΚ είναι κόμμα που σέβεται τη δημοκρατία και τη λαϊκή κυριαρχία.
Συνεπώς, δεν μπορεί να συμφωνεί με πολιτειακές ρυθμίσεις που τις καταργούν
μέσω ίσης συμμετοχής των άνισων αριθμητικά κοινοτήτων στη Γερουσία και το
Ανώτατο Δικαστήριο».

Και καταλήγει:

«Αν το ΠΑΣΟΚ δεν συνταχθεί με τον T. Παπαδόπουλο, αλλά με τον K. Μητσοτάκη,
καταστρέφει ολοκληρωτικά την εικόνα του πατριωτικού κινήματος που επί
δεκαετίες έπλαθε…».

«Ώριμη σκέψη»

Ο κ. Βαγγέλης Λαγδαρής, δήμαρχος Πύδνας N.
Πιερίας, τονίζει:

«H τελική απόφαση του κυπριακού λαού, όποια κι αν είναι, πρέπει να εκφραστεί
ως κρίση ώριμης σκέψης και καθαρής συνείδησης απαλλαγμένης από τα “βάρη”
αδικίας και φόβων, πραγματικών ή τεχνητών και μυθοποιημένων, από όσους έχουν
ιδιοτελείς λόγους να απεργάζονται στα σκοτεινά το κακό της Κύπρου. Γι’ αυτό
και οι πολιτικές δυνάμεις πρέπει να φωτίσουν με σαφήνεια όλες τις πτυχές του
σχεδίου Ανάν και να περιγράψουν με ακρίβεια τι συνεπάγεται το “ναι ή όχι” για
το αύριο του πολύπαθου κυπριακού λαού».

Για τα MME

Ο κ. Μαρίνος Χριστοδούλου, φοιτητής, κάνει κριτική στα
ελληνικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και σημειώνει:

«Το σκηνοθετημένο “νηφάλιο” και “εξ αποστάσεως” άγγιγμά τους στο πρόβλημα, μου
θυμίζει – μέρες που είναι – τον άπιστο Θωμά, που έπρεπε να “δει” για να
πιστέψει».

«Τριτοκοσμικό σχέδιο»

Ο κ. Σταύρος Θεοφανίδης, καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, παρατηρεί:

«1. Ολόκληρη η Κύπρος είναι ενιαίο ευρωπαϊκό έδαφος (η νέα
πραγματικότητα!).

2. Ως ενιαίο ευρωπαϊκό έδαφος, η Κύπρος ipso facto διέπεται 100% από το
ευρωπαϊκό κεκτημένο (η νέα πραγματικότητα!) με πρότυπο εφαρμογής το
(ευρωπαϊκό) Βέλγιο.

3. Όλος ο κόσμος (Ηνωμένα Έθνη, ΗΠΑ, Αγγλία, Ελλάδα, Τουρκία)
αποδέχεται υποχρεωτικά τη νέα πραγματικότητα…

4. Το “σχέδιο Ανάν” είναι τριτοκοσμικό και απορρίπτεται με βάση τη νέα
πραγματικότητα.

5. H Τουρκία, αν θέλει να έχει ευρωπαϊκή προοπτική, παραδίδει έως τον
Δεκέμβριο την κατεχόμενη Κύπρο στον ευρωστρατό ή το ΝΑΤΟ. H μόνη εγγυήτρια
δύναμη τώρα είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση.

6. Αν η Τουρκία προχωρήσει σε διεθνή αναγνώριση του ψευδοκράτους, τότε
οι Έλληνες ευρωβουλευτές και άλλοι πρόθυμοι Ευρωπαίοι βουλευτές προχωρούν σε
αναγνώριση κουρδικού κράτους στην Ευρωβουλή…

7. Τέσσερις Ευρωπαίοι σοφοί, πολιτειολόγοι και νομικοί, από το
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, καταρτίζουν το “ευρωπαϊκό σχέδιο” για την Κύπρο με βάση
το Βέλγιο ως πρότυπο».