Δρόμοι

Στη Βόρεια Κορέα…

… αρέσει ο Τζον Κέρι. Ο ραδιοφωνικός σταθμός της Πιονγκγιάνγκ μεταδίδει
όλους τους λόγους του υποψηφίου του Δημοκρατικού Κόμματος, μαζί με τις
αναμενόμενες καταγγελίες του καθεστώτος κατά του σημερινού ενοίκου του Λευκού
Οίκου. Οι δημοσκοπήσεις που γίνονται σε όλο τον πλανήτη δείχνουν μια
γενικευμένη δυσαρέσκεια για τον Τζορτζ Μπους. Οι μη Αμερικανοί εξοργίζονται
από δηλώσεις όπως «Το να συνεργαζόμαστε με άλλες χώρες στον πόλεμο κατά της
τρομοκρατίας είναι κάτι που κάνουμε για μας, όχι για κείνους». Αντίθετα, είναι
λογικό να αισθάνονται πολύ πιο άνετα με έναν πολιτικό που λέει: «Πιστεύω στους
διεθνείς θεσμούς και στις συμμαχίες που η Αμερική έχει βοηθήσει να
συγκροτηθούν και βοηθά στην καθοδήγησή τους».

Πρέπει…

… να είμαστε όμως προσεκτικοί, επισημαίνει ο Μόιζες Ναΐμ, διευθυντής του
αμερικανικού περιοδικού «Foreign Policy». Αντίθετα με ό,τι θα περίμενε κανείς,
η πρώτη από τις παραπάνω δηλώσεις ανήκει στον Τζον Κέρι και η δεύτερη στον
Τζορτζ Μπους. Αν οι δηλώσεις αυτές δεν είναι βέβαια αντιπροσωπευτικές των
ανδρών που τις έκαναν, αποκαλύπτουν αρκετά πράγματα για την εξωτερική πολιτική
που θα ακολουθήσει η επόμενη κυβέρνηση. Αν επανεκλεγεί, ο Μπους θα δυσκολευτεί
πολύ να ακολουθήσει την εξωτερική πολιτική που ακολούθησε στην πρώτη του
θητεία. Αν εκλεγεί πρόεδρος ο Κέρι, θα αναγκαστεί να υιοθετήσει ορισμένες από
τις επιθετικές πλευρές της πολιτικής του προκατόχου του.

Ας υποθέσουμε…

… ότι τον ερχόμενο Νοέμβριο νικά ο Μπους. Στη διάρκεια της δεύτερης θητείας
του, θα αναγκαστεί να παραδεχθεί ότι οι προληπτικοί πόλεμοι σε μεγάλη κλίμακα
δεν αποτελούν πλέον μια θεμιτή επιλογή. Παρά την αύξηση κατά 50% των
στρατιωτικών δαπανών που επιδίωξε ο Μπους, οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις
αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα από την άποψη του προσωπικού, των πόρων και
των επιχειρησιακών δυνατοτήτων. Κι αν λάβει κανείς υπόψη ότι η επιστράτευση
συμμάχων για την εισβολή στο Ιράκ το 2003 ήταν δύσκολη, η επανάληψη μιας
τέτοιας προσπάθειας θα ήταν αδύνατη. Αν βέβαια οι Ηνωμένες Πολιτείες δέχονταν
μια ευθεία επίθεση ή προκαλούνταν με αδιαμφισβήτητο τρόπο από κάποιον εχθρό,
τότε θα απαντούσαν με αποφασιστικό και αποτελεσματικό τρόπο.

Ας εξετάσουμε…

… τώρα τον Κέρι. Αν οι Δημοκρατικοί νικήσουν στις εκλογές του Νοεμβρίου,
γράφει ο Ναΐμ, ο Κέρι θα αντιληφθεί πολύ γρήγορα ότι ορισμένα από τα
«πολυμερή» του ένστικτα είναι δύσκολο να μεταφραστούν σε μια αξιόπιστη
πολιτική. Σε κάποια χώρα, κάποιος δικτάτορας θα μπει στον πειρασμό να
δοκιμάσει το θάρρος του Κέρι, αναγκάζοντάς τον να λάβει αποφασιστικά μέτρα για
να αποδείξει ότι ούτε ο ίδιος ούτε οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν παραιτηθεί από
το δικαίωμα της προσφυγής στη βία. Και αν ο ΟΗΕ αποδειχθεί αντίθετος ή
ανίκανος να πάρει τη θέση των Ηνωμένων Πολιτειών στο Ιράκ, ο Κέρι θα
αναγκαστεί να επεκτείνει μονομερώς την αμερικανική εμπλοκή στη χώρα, πέρα απ’
όσο θα επιθυμούσε.