[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

H ΦΛΟΓΑ στην Αρχαία Ολυμπία άναψε. Ξεκίνησε ήδη το μακρινό ταξίδι της
στην ελληνική γη και μετά τον γύρο των πέντε ηπείρων. Επιστροφή στην κοιτίδα
της, στον βωμό του Ολυμπιακού Σταδίου, στην Αθήνα, για ν’ ανάψει και να
φωτίσει αθλητές, προπονητές και συντελεστές της μεγαλύτερης γιορτής του
αθλητισμού: τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Ξεπερνώντας αντίξοες συνθήκες, με όποια λάθη κι αν έγιναν, οι Ολυμπιακοί
Αγώνες είναι ανάγκη ν’ αντιμετωπιστούν με συναινετική διαχείριση και κυρίως
χωρίς προκλήσεις από τα πολιτικά κόμματα.

Είναι ανάγκη να επανατοποθετήσουν στη φαρέτρα τους τα βέλη κι ας προσπαθήσουν
να αμβλύνουν τις εντυπώσεις που δυστυχώς οι κόντρες, ακόμα και σε απλές
δηλώσεις και συζητήσεις, μεταφέρονται στο εξωτερικό, δημιουργώντας αρνητικό
κλίμα για τη χώρα.

Τα έργα, ακόμα κι εκείνα τα οποία δεν υπήρχαν στις συμβατικές υποχρεώσεις προς
τη ΔΟΕ, ουδείς μας υποχρέωσε να τα κατασκευάσουμε με τη σημερινή τους μορφή.
Και για να είμαστε πιο ειλικρινείς, κανείς δεν μας υπαγόρευσε, ιδιαίτερα η
Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή, να παραγγείλουμε μελέτες και κατασκευές, σύμφωνα
με γνώμες και προτιμήσεις της Λωζάννης.

Κάθε δημιουργία έργου ήταν ελληνική επιλογή. Άρα, κάθε ευθύνη, αισθητικής ή
αποπεράτωσης, ανήκει στους αναδόχους των αθλητικών εγκαταστάσεων, με βάση
πάντοτε τις εντολές που είχαν προσδιοριστεί από τους διεθνείς διαγωνισμούς.

Στο τέλος του 2005, που είμαστε υποχρεωμένοι να αποδώσουμε «λογαριασμό» στη
ΔΟΕ, ο καθένας έχει δικαίωμα να υποβάλει ενστάσεις και ερωτηματικά.

Προτού φθάσουμε όμως σ’ αυτό το σημείο, καλό θα ήταν να υπερασπιστούμε αυτό
που αναλάβαμε. Μια όσο το δυνατόν καλύτερη διοργάνωση. Ασφαλή, συναγωνιστική
στους στίβους, γεμάτα στάδια, ελληνικά μετάλλια και επιτυχίες. Αθήνα, πόλη
καθαρή, ανθρώπινη. Ατμόσφαιρα εορταστική και φιλόξενη σε κάθε σημείο παραμονής
και διαμονής των φιλάθλων όλου του κόσμου. Και με την ευκαιρία: στην οδό
Περιάνδρου 5, στην Πλάκα, ένα εγκαταλελειμμένο παλιό αρχοντικό, απέναντι από
τους στύλους του Ολυμπίου Διός, μένει όρθιο για να μας θυμίζει αυτό που ο
περαστικός διαβάζει στην εντοιχισμένη πλάκα: «Στο σπίτι αυτό πέθανε στις 27
Φεβρουαρίου 1943 ο εθνικός μας ποιητής Κωστής Παλαμάς».

Πρόκειται, μεταξύ άλλων, για τον ποιητή του Ολυμπιακού Ύμνου που θ’ ακουστεί
και στις 13 Αυγούστου! Στην Αθήνα. Οι επισκέπτες «αθάνατοι» ποτέ δεν πέρασαν
από αυτό το σπίτι. Ευκαιρία η Πολιτεία να σπεύσει να επανορθώσει την απώλεια
μνήμης…