ΣE ΠPΩTO ENIKO Eυχαριστώ, δεν θα πάρω

Ένα μικρό κουτί που ανοίγεις κι ένα χάπι που γλιστρά στη χούφτα σου: το χάπι
του έρωτα. Αυξάνει την ντοπαμίνη και τη νοραδρεναλίνη και «ρίχνει» τη
σεροτονίνη.

Ήταν μια ιδέα που πέρασε από το μυαλό κάποιων ειδικών επιστημόνων χρόνια πολλά
πριν γεννηθείς εσύ – θα πρέπει να ‘ταν γύρω στο 2004.

Είχαν τότε ανακαλύψει, ύστερα από επίμονες έρευνες, πως ο έρωτας έχει χημική
σύσταση και αποτελείται από δύο ουσίες που παράγει ο οργανισμός του ανθρώπου,
ένα κοκτέιλ ντοπαμίνης με νοραδρεναλίνη.

Ακολούθησαν κι άλλες έρευνες πολλές, γιατί οι επιστήμονες το ‘χαν βάλει σκοπό
να φτιάξουν το φάρμακο που θα σε κάνει να ερωτεύεσαι. Το μόνο που τους
προβλημάτιζε τότε ήταν μήπως ερωτευθείς όποιον βρεις μπροστά σου και μήπως
αυτός είναι ο λάθος άνθρωπος. Φαίνεται πως τη βρήκαν τη λύση…

Και τώρα το χάπι είναι στα χέρια σου. Ενθουσιάστηκες όταν το πρωτοβρήκες και
βιάστηκες να το καταπιείς. Ύστερα βγήκες από το σπίτι, περιμένοντάς το να
δράσει.

Είδες ανθρώπους πολλούς, νέους και όμορφους. Σίγουρα θα μπορούσες να τους
ερωτευθείς.

Μα γρήγορα κατάλαβες πως το χάπι που πήρες δεν σε βοήθησε να δεις στα μάτια
εκείνη τη μοναδική λάμψη, να μη θες να τελειώσει εκείνο το «παιχνίδι» που
μοιάζει μαγικό, να νιώσεις την καρδιά σου να χτυπά δυνατά σε ένα τυχαίο απαλό
άγγιγμα, να γελάσεις από καρδιάς στα αστεία. Δεν σου ‘φερε τίποτα από αυτά που
γεννούσαν τον έρωτα και το 2004, πριν βγει το χάπι στην κυκλοφορία.

Γύρισες σπίτι και άνοιξες το κουτί. Κι αφού άφησες ένα ένα τα χάπια να
γλιστρήσουν στη χούφτα σου, τα πέταξες όσο γινόταν πιο μακριά.