ΣE ΠPΩTO ENIKO Eδώδιμα, σαρακοστιανά

H επιχείρηση αρετή πρέπει να πάρει διαστάσεις. Ο νεοεκλεγείς Πρωθυπουργός
οφείλει να αρπάξει τον ταύρο από τα κέρατα. Να μην την πέφτει μόνο σε όσους
έχει πρόχειρους. Του το επιτρέπουν οι συνθήκες, καθώς και η διαθεσιμότητα που
έδειξε προ ημερών ο ίδιος ο κύριος Χριστόδουλος. Εκείνο το «δόξα σοι ο Θεός»
είχε, κατά τη γνώμη μου, διπλή σημασία. Δι’ αυτού ο Αρχιεπίσκοπος αφενός έδινε
την ευλογία του στη «νέα κατάσταση», αφετέρου ζητούσε και ο ίδιος έλεγχο και
ψυχολογική υποστήριξη. Κι αν είσαι και παπάς δεν σημαίνει ότι, θεία χάριτι,
πάει, καθάρισες από τους πειρασμούς. Απεναντίας. H εικόνα του Προκαθημένου,
αλλά και των δεσποτάδων που συχνά πυκνά βλέπουμε στους δέκτες μας, μιλάει από
μόνη της. Πώς να το πω για να μην παρεξηγηθώ… Στο κάτω κάτω είναι και θέμα
υγείας να πέσουν ο καθένας τους από μια πενηντάρα κιλάκια. Δεν είναι όψη
πενθούντος και απέχοντος αυτή που παρουσιάζουν, ντάλα Σαρακοστή. Προσωπικά δεν
τολμώ να φανταστώ τι έχει να γίνει την εβδομάδα του Πάσχα. Ψυχραιμία. Μέχρι
τότε, ακόμη κι ένας μέτριος διαιτολόγος μπορεί να κάνει το θαύμα του. Άλλωστε
και ο Ιησούς δεν απέφευγε το βάδην και τη σωματική άσκηση. Κι αν δεν μπορούν
να πάνε με τα πόδια ίσαμε τη Μητρόπολη, ας πάρουν τουλάχιστον στο δεσποτικό
ένα στατικό ποδήλατο ή έναν διάδρομο.

Το πράγμα δεν συγκρούεται με της πίστεώς μας τις επιταγές. Εξάλλου, πουθενά
στη βυζαντινή αγιογραφία δεν εικονίζεται άγιος που να ‘χει το μάγουλο τζάνερο.