Πρωταθλητές ακρίβειας σε δεκάδες είδη τροφίμων

Αν και οι επίσημοι αριθμοί παραπέμπουν σε μια οικονομία με υψηλούς ρυθμούς
ανάπτυξης, τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα δοκιμάζονται καθημερινά, καθώς το
κόστος ζωής πλησιάζει το μέσο ευρωπαϊκό, ενώ, αντίθετα, οι μισθοί υστερούν
σημαντικά.

Έρευνες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δείχνουν ότι δεκάδες προϊόντα πωλούνται στην
Ελλάδα ακριβότερα σε σχέση με άλλες χώρες της ευρωζώνης, λόγω των υψηλών
περιθωρίων κέρδους που διατηρούν πολλές ελληνικές επιχειρήσεις,
προστατευόμενες από την έλλειψη ανταγωνισμού σε αρκετούς κλάδους.

Σε 20 κατηγορίες

Από την έρευνα τιμών παραγωγού που διεξάγει σε κάθε κράτος η Ευρωπαϊκή
Επιτροπή με τη βοήθεια των εθνικών Στατιστικών Υπηρεσιών προκύπτει ότι μια
σειρά από βασικά είδη διατροφής στην Ελλάδα (τρόφιμα, χυμοί, γαλακτοκομικά,
κρέας) πωλούνται από τους παραγωγούς ή τους τυποποιητές σε τιμές υψηλότερες
από κάθε άλλη κοινοτική χώρα. Ειδικότερα, η Ελλάδα είναι η ακριβότερη χώρα
μεταξύ των εταίρων της σε 20 από τις 36 βασικές κατηγορίες τροφίμων που
εξετάζει η Επιτροπή.

Στο λάδι

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το παρθένο ελαιόλαδο, ένα από τα πιο
γνωστά προϊόντα ελληνικής παραγωγής, που πωλείται από τον παραγωγό προς τον
χονδρέμπορο προς 3,07 ευρώ το λίτρο, όταν στην Ισπανία η τιμή του δεν ξεπερνά
τα 1,73 ευρώ! Επίσης, σε μια χώρα με μεγάλη παραγωγή οπωροκηπευτικών φρούτων,
ένα κιλό τοματοπελτέ διατίθεται από τον τυποποιητή στον μεταπράτη ή τον
λιανέμπορο προς 0,73 ευρώ, όταν στην Ισπανία η αντίστοιχη μέση τιμή είναι
μόλις 0,35 ευρώ, ενώ ένα κιλό κατεψυγμένα λαχανικά πωλείται προς 1,38 ευρώ, με
φθηνότερη χώρα πάλι την Ισπανία (0,86 ευρώ).

Εκεί, όμως, που – σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή – είμαστε μακράν οι πιο
ακριβοί από τους εταίρους μας, είναι στα γαλακτοκομικά είδη. Το πλήρες γάλα
πωλείται στην Ελλάδα 0,79 ευρώ το λίτρο έναντι 0,42 στη Γερμανία, το πλήρες
βούτυρο 5,47 ευρώ το κιλό έναντι μόλις 1,53 στην Ιταλία, ενώ το γιαούρτι – αν
και έχουμε μια από τις υψηλότερες καταναλώσεις στην Ευρώπη και επομένως η τιμή
του θα έπρεπε να κινείται σε χαμηλά επίπεδα – διατίθεται στα 2,37 ευρώ το
κιλό, με φθηνότερη χώρα την Ολλανδία με 0,63 ευρώ. Δεν είναι, λοιπόν, τυχαίο
που δεκάδες προϊόντα πωλούνται στα ράφια των σούπερ μάρκετ στην Ελλάδα
ακριβότερα από ό,τι σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πλήττοντας την τσέπη
του καταναλωτή. Σε πολλές περιπτώσεις ο Έλληνας καταναλωτής καλείται να
πληρώσει ακόμη και πάνω από 30% ακριβότερα από τον Ιταλό, τον Γάλλο, τον
Ισπανό ή τον Βέλγο, για να αγοράσει ακριβώς το ίδιο προϊόν.

Και στις υπηρεσίες

H ακρίβεια, όμως, καλά κρατεί και στον τομέα των υπηρεσιών εστίασης. Το 2003,
σύμφωνα με έρευνα της Price Water House Coopers, ένας καφές σερβιρισμένος σε
μια ελληνική καφετέρια επωλείτο έναντι 3,4 ευρώ, ακριβότερα από ό,τι σε κάθε
άλλο κράτος της ευρωζώνης.

Ένα ποτήρι μπίρας σε μπαρ επωλείτο 4,5 ευρώ, έναντι 2,1 ευρώ στην Ολλανδία).
Ένα μενού χάμπουργκερ σε φαστ φουντ στοιχίζει στην Ελλάδα 5,45 ευρώ, αλλά 3,75
στην Πορτογαλία.

Το γεγονός ότι ο Έλληνας μισθωτός αμείβεται χαμηλότερα από τους άλλους
Ευρωπαίους σημαίνει ουσιαστικά πως καλείται να πληρώσει δύο φορές πιο ακριβά
από ό,τι ο Ευρωπαίος τα προϊόντα που έχουν υψηλότερες τιμές στην Ελλάδα σε
σχέση με άλλες χώρες-μέλη της E.E.

Στην Ελλάδα και οι ισχυρότερες τάσεις για ανατιμήσεις

Αν πιστέψει κανείς την πανευρωπαϊκή μηνιαία έρευνα οικονομικής συγκυρίας της
Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τον Φεβρουάριο, οι ανατιμήσεις μάλλον θα συνεχιστούν.
Από τα στοιχεία της έρευνας προκύπτει πως οι ισχυρότερες τάσεις για
ανατιμήσεις εκ μέρους των επιχειρήσεων τους επόμενους 12 μήνες καταγράφονται
στην Ελλάδα.

Πρόκειται για το ερωτηματολόγιο που καταγράφει τις απαντήσεις 1.500
επιχειρήσεων από όλες τις χώρες-μέλη της Ε.Ε. για το αν θα αυξηθούν οι τιμές
λιανικής μέσα στο αμέσως επόμενο διάστημα. Στην Ελλάδα, ο σχετικός δείκτης
«προσδοκιών αύξησης των τιμών», όπως ονομάζεται, βρισκόταν τον Φεβρουάριο στο
13 (!), έναντι μόλις 2 του μέσου ευρωπαϊκού όρου, 9 της Ιταλίας, 7 της
Ολλανδίας, 5 της Δανίας και 4 του Βελγίου.