Διαστάσεις Πολιτικό Aλτσχάιμερ

H Μπλάνκα Ρέγιες κοιτάζει τη φωτογραφία του συζύγου της Ραούλ Ριβέρο

Πριν από έναν ακριβώς χρόνο, στις 20 Μαρτίου 2003, άρχισε ο βομβαρδισμός του
Ιράκ. Το μεσημέρι της ίδιας ημέρας, Κουβανοί πράκτορες εισέβαλαν στο σπίτι του
Ραούλ Ριβέρο και τον διέταξαν να τους ακολουθήσει. Ενώ οι γείτονες φώναζαν
φιλοκυβερνητικά συνθήματα, η σύζυγος του ποιητή βγήκε κλαίγοντας στο μπαλκόνι
και φώναξε: «Alli va un hombre!». (Φεύγει ένας άνδρας!)

Από τότε που άρχισαν οι συλλήψεις, 48 ώρες νωρίτερα, ο Ριβέρο ήξερε ότι οι
ώρες ελευθερίας που του έμεναν ήταν λίγες. Συνολικά συνελήφθησαν 75
διαφωνούντες, δημοσιογράφοι, συγγραφείς και ακτιβιστές της αντιπολίτευσης.
Δικάστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες και καταδικάστηκαν σε ποινές 6 ώς 28 ετών
για «συνωμοσία με σκοπό την αποσταθεροποίηση της επανάστασης». Ιδρυτής του
ειδησεογραφικού πρακτορείου Cuba Press και συγγραφέας πολλών βιβλίων, ο Ριβέρο
έφαγε 20 χρόνια. Αλλά είναι από τους τυχερούς: παρά τις άθλιες συνθήκες
κράτησής του, εξαιτίας των οποίων έχει χάσει 34 κιλά, διατηρεί το θάρρος του
και τη διαύγειά του. Μια φορά την εβδομάδα τηλεφωνεί στη γυναίκα του και, στα
25 λεπτά που επιτρέπεται να συνομιλήσουν, της διαβάζει τα ερωτικά ποιήματα που
έχει γράψει γι’ αυτή, ενώ εκείνη τον ενημερώνει για τις τελευταίες εξελίξεις
και για το τελευταίο βραβείο που του απονεμήθηκε από κάποιον διεθνή οργανισμό.
Μια φορά τον μήνα, η Μπλάνκα Ρέγιες παρακαλεί κάποιον να τη μεταφέρει στις
φυλακές, 426 χιλιόμετρα ανατολικά της Αβάνας. Κι ύστερα γυρίζει στο σπίτι,
προσπερνά τους γείτονες που κατέθεσαν ότι ο άνδρας της δεχόταν ξένους
επισκέπτες και μοίραζε «εχθρική προπαγάνδα», και κλείνεται στη μοναξιά της.

Άλλοι από τους πολιτικούς κρατούμενους δεν είναι τόσο τυχεροί. Είκοσι απ’
αυτούς είναι σοβαρά άρρωστοι και 13 έχουν μεταφερθεί στο νοσοκομείο. Ο
62χρονος Όσκαρ Εσπινόσα Τσέπε έχει κίρρωση του ήπατος και διάφορους όγκους, ο
52χρονος Χούλιο Αντόνιο Βαλντές πρέπει να κάνει μεταμόσχευση νεφρού. Οι
σύζυγοι των κρατουμένων, ντυμένες στα λευκά, συγκεντρώνονται κάθε Κυριακή έξω
από την εκκλησία της Σάντα Ρίτα, προστάτιδας των χαμένων υποθέσεων, και
διαδηλώνουν σιωπηρά. Όσοι διαφωνούντες είναι ακόμη ελεύθεροι, θέλουν να
πιστεύουν ότι το κίνημα δεν έχει πεθάνει, ότι η λαϊκή οργή φουντώνει και αργά
ή γρήγορα θα ξεσπάσει. H αλήθεια όμως είναι ότι η κατάσταση είναι άσχημη, ο
γηραιός δικτάτορας έχει καταφέρει να εξουδετερώσει κάθε ελεύθερη φωνή σ’ αυτό
το νησί που ήταν κάποτε σύμβολο αξιοπρέπειας και αντίστασης. Όπως λέει ο
ακτιβιστής Ελισάρντο Σάντσες, η Κούβα πάσχει από ένα είδος πολιτικού
Αλτσχάιμερ.

«Το δικό σου έγκλημα είναι ότι μ’ αγαπάς», έγραφε πρόσφατα στη γυναίκα του
ένας άλλος από τους 75 κρατούμενους, ο Μανουέλ Βάσκες Πορτάλ. «Το δικό μου
έγκλημα είναι ότι δεν σου πρόσφερα, την εποχή που μπορούσα, μια πατρίδα όπου
δεν απαγορεύεται να υπερασπίζεσαι την αγάπη».