Xαμόγελα με… μέλλον

Περίσσεψαν τα χαμόγελα χθες το μεσημέρι στη Βουλή, στη διάρκεια της
παρθενικής, ως προέδρου του Κοινοβουλίου, ομιλίας της κ. Άννας
Ψαρούδα-Μπενάκη.

Αφορμή, τα εύσημα που απένειμε η νέα πρόεδρος της Βουλής στον απερχόμενο
πρόεδρο του Κοινοβουλίου, Απόστολο Κακλαμάνη. Δεν είναι μόνο ότι εκθείασε το
έργο του στα 11 χρόνια της θητείας του ως προέδρου της Βουλής. Είναι ο τρόπος
που το έκανε και, κυρίως, η έκταση που περιελάμβανε στη σχετικά μικρή σε
διάρκεια ομιλία της.

Ο κ. Κακλαμάνης, που δέχθηκε με χαμόγελο και αυτός τους από του βήματος
επαίνους της κ. Ψαρούδα-Μπενάκη, καθισμένος ανάμεσα στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ
Γιώργο Παπανδρέου και τον Θεόδωρο Πάγκαλο, ανταπέδωσε αργότερα στη νέα πρόεδρο
τους καλούς λόγους, όταν την υποδέχθηκε στο γραφείο που εκείνος κατείχε επί
τόσα χρόνια.

Αβρότητες. Οι περισσότεροι απ’ όσους παρακολούθησαν τις αβρότητες
ανάμεσα στη νυν πρόεδρο και τον απερχόμενο, ασφαλώς δεν τις απέδωσαν στην
καλή, προσωπική σχέση που είχαν η κ. Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη και ο κ. Απ.
Κακλαμάνης. Και αρκετοί, προφανώς, τις ενέταξαν και αυτές στο κλίμα συναίνεσης
το οποίο επικράτησε στις τελετές παράδοσης – παραλαβής των υπουργείων, πριν
από δώδεκα ημέρες. Ορισμένοι όμως, που γνωρίζουν το παρασκήνιο, ανίχνευσαν
χθες, στα εύσημα που απέδωσε η πρόεδρος της Βουλής στον προκάτοχό της, τα
πρώτα σπέρματα μιας συναινετικής εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας σε έναν
περίπου χρόνο από σήμερα!

Πρόωρη. Ορισμένοι, βιαστικοί ίσως, έλεγαν αργότερα στους διαδρόμους ότι
«ο Κακλαμάνης χρίστηκε υποψήφιος», και εννοούσαν ακριβώς ότι ο απερχόμενος
πρόεδρος της Βουλής μπορεί, εν δυνάμει, να είναι η λύση για τη N.Δ. αν θελήσει
να αποφύγει την προσφυγή στις κάλπες. Σε μια τέτοια περίπτωση, κι αν πρότεινε
τον Απόστολο Κακλαμάνη, θα ήταν δύσκολο για το ΠΑΣΟΚ να αρνηθεί την υποστήριξή του.

Πολλοί ωστόσο σημείωναν πως η συζήτηση για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας
είναι εντελώς πρόωρη σήμερα καθώς μεσολαβούν μεγάλα γεγονότα, τα οποία μπορεί
να ανατρέψουν τα δεδομένα που καταγράφονται (Κυπριακό, ελληνοτουρκικές
διαφορές, Ολυμπιακοί Αγώνες), αλλά και μία εκλογική εναμέτρηση – αυτή του
Ιουνίου για το Ευρωκοινοβούλιο.

Και ο Σημίτης. Άλλοι θα πουν ακόμα ότι πλην του κ. Κακλαμάνη υπάρχει
πάντα η περίπτωση του K. Σημίτη, ο οποίος θα ήταν επίσης μια ιδανική περίπτωση
για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Μπορεί. Αλλά ο κ. Σημίτης δεν έχει
παραγράψει ακόμη τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό των φιλοδοξιών του, και επίσης
για τη Νέα Δημοκρατία θα ήταν δυσκολότερο να τον στηρίξει για Πρόεδρο της
Δημοκρατίας, απ’ ό,τι τον κ. Κακλαμάνη, ο οποίος στάθηκε από το βήμα του
προέδρου «δίκαιος και ειλικρινής» απέναντι στην έως πρόσφατα αξιωματική
αντιπολίτευση – κατά την άποψη ενός κορυφαίου υπουργού της κυβέρνησης, χθες,
μετά το τέλος της συνεδρίασης της Βουλής. Και ίσως αυτό λέει πολλά και για τη
θέση του ίδιου του K. Καραμανλή, που έχει εκτιμήσει τη στάση του κ. Κακλαμάνη
όλα αυτά τα χρόνια…