Mάνα είναι μόνο μία…

Λιγότερο έτοιμοι να αναλάβουν από κοινού την ευθύνη για την καθημερινή
φροντίδα των παιδιών τους είναι οι Έλληνες. Την ίδια ώρα που στις άλλες
ευρωπαϊκές χώρες το άλλαγμα, το τάισμα, το ντύσιμο και το καθημερινό διάβασμα
των παιδιών είναι υπόθεση που αφορά και τους δύο γονείς, στην Ελλάδα τα
πράγματα αλλάζουν.

Παρότι οι Έλληνες γονείς «συμπλέουν» με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους και σε
έρευνα της E.E. δηλώνουν πως είναι σημαντικό να συμμετέχουν από κοινού στο
«κατσάδιασμα» και στις εξόδους των παιδιών, όταν οι ερωτήσεις γίνονται πιο
συγκεκριμένες, όπως «Ποιος θεωρείτε πως πρέπει να αλλάζει τις πάνες του
μωρού;», τότε το σκηνικό αλλάζει. Το 30,8% των Ευρωπαίων απαντά πως είναι
αποκλειστική υπόθεση της μητέρας. Στη χώρα μας, το αντίστοιχο ποσοστό είναι
μεγαλύτερο: 50,8%.

Αλλαγές

H είσοδος των γυναικών στην αγορά εργασίας και τα εξαντλητικά ωράρια έχουν
επιφέρει αλλαγές στη δομή της οικογένειας και στους «παραδοσιακούς» ρόλους των
γονέων: οι μπαμπάδες «σηκώνουν» τα μανίκια και ασχολούνται – άλλοι περισσότερο
και άλλοι λιγότερο – με τις δουλειές του σπιτιού. Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει
από τη μελέτη «Γονιμότητα και Οικογένεια σε μία διευρυμένη Ευρώπη», που
διεξήχθη από το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα για τη Βελτίωση των Συνθηκών Ζωής και Υγείας.

H κ. Ζωή Κιούση απέκτησε πριν από τέσσερα χρόνια τη μικρή Νεφέλη. Όπως η ίδια
εξηγεί, η φύση της δουλειάς της είναι τέτοια που αναγκάζεται να λείπει πολλές
ώρες από το σπίτι: εργάζεται από νωρίς το πρωί μέχρι τις 7-8 το βράδυ. «Ο
σύζυγός μου έχει διαφορετικό ωράριο, έτσι κρατάει πολλές ώρες το παιδί. Όταν
όμως γυρνάω στο σπίτι, τότε όλο το βάρος πέφτει πάνω μου. Δεν έχω όμως
παράπονο, αφού και αυτός συνεισφέρει σημαντικά», εξηγεί.

Το… σύστημα

Ερχόμενη στην Ελλάδα από την πατρίδα της τη Γαλλία, η Ναταλί μπήκε αμέσως στην ελληνική νοοτροπία: «Δεν πρόκειται να ζητήσω από τον Δημήτρη να αλλάξει το μωρό ή να το ταΐσει όταν εγώ είμαι στο σπίτι», λέει

Και συνεχίζει: «Είναι όμως και το ίδιο το σύστημα που δεν αφήνει τις μητέρες
να “αγιάσουν”. Για παράδειγμα, ο σύζυγός μου έχει την καλή θέληση να πηγαίνει
το παιδί στο μπαλέτο. H Νεφέλη όμως είναι μικρή και δεν μπορεί να αλλάξει μόνη
της, χρειάζεται λοιπόν τη βοήθεια του πατέρα της. Το πρόβλημα είναι πως στα
αποδυτήρια βρίσκονται και πιο μεγάλες σε ηλικία μπαλαρίνες που ενοχλούνται από
την παρουσία του. Είναι κάτι που δεν το έχει προβλέψει κανείς».

Την τάση των νέων ζευγαριών να μοιράζονται τη φροντίδα των παιδιών
επιβεβαιώνουν και οι ειδικοί – κοινωνιολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί. Όπως όμως
τονίζουν, οι αλλαγές στη χώρα μας γίνονται με πιο αργούς ρυθμούς, συγκριτικά
με άλλες ευρωπαϊκές χώρες. «Οι Έλληνες καταπιάνονται κυρίως με τις εξωτερικές
δουλειές, όπως να πάνε το παιδί στο σχολείο, στο πάρκο, στον γιατρό. H
προσφορά τους αυτή αποτελεί το μικρό τους άλλοθι για να μη συμμετέχουν σε
άλλου είδους ασχολίες που θεωρούνται καθαρά γυναικείες, όπως για παράδειγμα να
πλύνουν και να ντύσουν το μωρό», επισημαίνει ο κοινωνιολόγος κ. Μπάμπης
Στέρτσος.

«Άλλο Γαλλία, άλλο Ελλάδα…»

H Ναταλί από τη Γαλλία, που τα τελευταία χρόνια ζει με τον Έλληνα
σύζυγό της Δημήτρη Κούτα και τα δύο τους παιδιά στην Ελλάδα, παρατηρεί
σημαντικές διαφορές στη συμπεριφορά των Ελλήνων και των Γάλλων γονέων. «Στη
Γαλλία τα πράγματα είναι διαφορετικά. Την Κυριακή ο μπαμπάς πηγαίνει τα παιδιά
βόλτα για να έχουν τον χρόνο οι γυναίκες να περιποιηθούν τον εαυτό τους, να
συναντήσουν τις φίλες τους, να ξεκουραστούν. Αν η μητέρα έχει καλύτερη δουλειά
από τον σύζυγό της, τότε συνήθως εκείνη μετά τη γέννα επιστρέφει στη δουλειά,
ενώ ο πατέρας αναλαμβάνει τη φροντίδα του μωρού. Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο στην
Ελλάδα, σίγουρα θα τον αποκαλούσαν τεμπέλη» τονίζει.