Kαι άγνωστα και πανάκριβα

Οι Έλληνες πολίτες με αναπηρίες πληρώνουν… ακριβά τα βοηθήματα νέας
τεχνολογίας – γιατί δεν καλύπτονται από τα ασφαλιστικά ταμεία – και στερούνται
πολλά από αυτά εξαιτίας της έλλειψης ενημέρωσης. Το αποτέλεσμα είναι να χάνουν
ευκαιρίες να βελτιώσουν την καθημερινότητά τους.

«Πρέπει επιτέλους και η Ελλάδα να δημιουργήσει τις δικές της τεχνολογίες στον
τομέα των βοηθημάτων για τους πολίτες με αναπηρίες. Και το επόμενο βήμα είναι
να γίνουν προσιτές στον κόσμο», τονίζει στα «NEA» ο τετραπληγικός κ. Νίκος
Βουλγαρόπουλος, υπεύθυνος της ιστοσελίδας http: //www. disabled.gr. Ένας από
τους τρόπους για να γίνουν προσιτές οι συσκευές νέας τεχνολογίας είναι να
καλύπτεται το κόστος τους από τα ασφαλιστικά ταμεία, προσθέτει ο κ.
Βουλγαρόπουλος. «Τέτοια βοηθήματα πρέπει να χρηματοδοτούνται από το Ταμείο του
χρήστη. Το ίδιο πρέπει να γίνεται για κάθε επιπλέον κόστος που προκύπτει από
την αναπηρία». Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα βοηθήματος νέας τεχνολογίας που
στερούνται οι Έλληνες με αναπηρία είναι τα εργονομικά πληκτρολόγια
ηλεκτρονικών υπολογιστών που βοηθούν άτομα με προβλήματα στα χέρια και τα
δάχτυλα. Ο αντιπρόσωπός τους στην Ελλάδα, ο κ. Νίκος Παναγόπουλος, λέει ότι
στη χώρα μας τα πληκτρολόγια πωλούνται ακριβότερα σε σχέση με τη Βρετανία.
«Στο εξωτερικό ή χορηγούνται εντελώς δωρεάν ή χωρίς ΦΠΑ. Γι’ αυτό και οι
Έλληνες αποφεύγουν να αγοράσουν τέτοια βοηθήματα».

Ειδικά δωμάτια

Τέτοιες συσκευές παρουσιάστηκαν χθες στην ημερίδα-έκθεση «υποστηρικτικών
τεχνολογιών για άτομα με αναπηρία» που διοργάνωσε η βρετανική πρεσβεία στην
Αθήνα. Παρουσιάστηκαν από εργονομικά πληκτρολόγια έως ειδικά δωμάτια για άτομα
με αυτισμό που χρησιμοποιούνται ευρέως στη Βρετανία αλλά στην Ελλάδα είναι
ελάχιστα ή καθόλου γνωστά.

Οι Έλληνες πολίτες με αναπηρία δεν χρησιμοποιούν πολλά από τα νέα βοηθήματα
γιατί… αγνοούν την ύπαρξή τους λόγω της έλλειψης ενημέρωσης. «Στην Ελλάδα
υπάρχει έλλειψη πληροφόρησης αλλά και παραπληροφόρηση ταυτόχρονα», σημειώνει ο
κ. Βουλγαρόπουλος. «Δεν υπάρχει ένα κέντρο αποκατάστασης – ανεξάρτητης
διαβίωσης από το οποίο τα άτομα με αναπηρία να μπορούν να πληροφορηθούν αν μία
συσκευή, για παράδειγμα, είναι πιστοποιημένη και αν αξίζει τα λεφτά που έδωσε
ο πολίτης…».