MAPIA ΦAPANTOΥPH «Tο καλό τραγούδι φοβίζει το μουσικό κατεστημένο»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά  |
 |
|
«Ο Μίκης Θεοδωράκης είναι ο πνευματικός μου πατέρας. H σχέση μου μαζί του |
«Το τραγούδι δεν έχει σύνορα. Είναι μια πνοή, ένας αέρας που μας ταξιδεύει και
διαθέτει δύναμη και αμεσότητα που ενώνει τους ανθρώπους, σε αντίθεση με την
πολιτική που η ενότητα των λαών περνά μέσα από πολλά γεγονότα τα οποία
ορισμένες φορές είναι οδυνηρά». Σκέψεις, θέσεις και προβληματισμοί από τη
Μαρία Φαραντούρη, που μιλά στα «NEA» για τη σημασία του νέου δίσκου της
«Mosaic» και αναλύει τις διαφορές μεταξύ τραγουδιού και πολιτικής.
Με μουσικές ψηφίδες, ανατολίτικες και μεσογειακές, αλλά και από διάφορα μέρη
της γης δημιουργήθηκε το «Mosaic», ένα μαγικό μουσικό ψηφιδωτό, όπως το
χαρακτηρίζει η διάσημη Ελληνίδα τραγουδίστρια: «Αισθάνομαι ξεχωριστή
ικανοποίηση για τα τραγούδια αυτά. Είναι δουλειά που με γεμίζει και με
τονώνει. Οι συνεργασίες μου με τους ξένους μουσικούς συνθέτες και τραγουδιστές
σ’ αυτά τα 14 κομμάτια του δίσκου είναι κάτι καινούργιο στο οποίο συνυπάρχει η
μεσογειακή ρίζα με τον ανατολίτικο ήχο. Μέσα στις μελωδίες αυτές βρίσκει
κανείς κοινά στοιχεία, αλλά και διαφορές. Και αυτό είναι κάτι που με
γοητεύει».
Όμως η Φαραντούρη δεν είναι η πρώτη φορά που ερμηνεύει πολυεθνικά τραγούδια.
Με ιδιαίτερη επιτυχία είχε κυκλοφορήσει δίσκους όπως «Τραγούδια διαμαρτυρίας
απ’ όλο τον κόσμο», «Τα 17 τραγούδια λάτιν», καθώς και τραγούδια της με τον
Λιβανελί και με άλλους καλλιτέχνες από χώρες της Ευρώπης. Για το «Mosaic» λέει
ακόμα: «Είναι μια δημιουργική συνάντηση, όπου συμμετέχουν γνήσιοι δημιουργοί.
Μοιραζόμαστε την κουλτούρα μας, τις παραδόσεις, τον πολιτισμό, τα ακούσματά
μας αλλά και τις διαφορές μας. Αυτή είναι η μαγεία του πράγματος».
Εκφράζοντας τις θέσεις της για τις διαφορές που υπάρχουν στον διεθνισμό της
πολιτικής και του τραγουδιού, η Μαρία Φαραντούρη πιστεύει πως: «Το τραγούδι
έχει μια αμεσότητα που σπάει τα σύνορα. Αγγίζει τις ανθρώπινες ευαισθησίες.
Καταπιάνεται με συναισθήματα και βαθύτερες αξίες της ζωής. Μιλά για τον έρωτα,
για τον θάνατο. Υπάρχουν ωστόσο και στιγμές της ιστορίας που το τραγούδι
ταυτίζεται με την κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα, με τα κινήματα των λαών
και άλλες καταστάσεις.
Στην εποχή μας, ενώ υπάρχουν σοβαρές αφορμές (πόλεμοι, βία, ανεργία,
οικονομική κρίση) το τραγούδι δεν παίζει ουσιαστικό ρόλο, γιατί οι δημιουργοί
του εκφράζονται λιγότερο από τους δημιουργούς του κινηματογράφου και των
εικαστικών τεχνών. Μέσα από μία ταινία ή από κάποιους ζωγραφικούς πίνακες
μπορούν και περνούν περισσότερα μηνύματα στον κόσμο από ό,τι στα τραγούδια».
Για το ζήτημα αυτό η Μαρία Φαραντούρη εξηγεί τους λόγους:
«Σήμερα το τραγούδι, παντού, προωθείται από ένα σύστημα εταιρειών το
οποίο έχει τη δική του πολιτική, που είναι ένα εύκολο προϊόν, φτηνό,
διασκεδαστικό και ελέγχεται από το εμπόριο. Στόχος αυτού του συστήματος των
εμπορικών εταιρειών είναι να μην μπαίνει σε βαθιά νερά το τραγούδι. Θεωρούν
την ποιότητα επικίνδυνη εμπορικά, γι’ αυτό κάνουν ευκαιριακά πράγματα και
έχουν βάλει στην άκρη τους δημιουργούς. M’ αυτή τη λογική υπάρχει μια
αυτολογοκρισία, αφού εκείνοι που γράφουν τραγούδια διστάζουν να φτιάξουν
μουσική και τραγούδια με ποιότητα, γιατί σκέπτονται ότι δεν θα τα θέλει η
εταιρεία. Έτσι χάνεται η πραγματική δημιουργία και το ποιοτικό τραγούδι. Ας
μην έχουμε αυταπάτες. Το καλό τραγούδι φοβίζει το μουσικό κατεστημένο. Πριν
από πολλά χρόνια, την περίοδο του 1960, στον χώρο του τραγουδιού υπήρχε ένα
κίνημα, υπήρχε το περιθώριο, που κρατούσε αντίσταση στο κατεστημένο των
εταιρειών, γιατί μέσα σ’ αυτό το κίνημα του τραγουδιού έβρισκες ό,τι πιο
γνήσιο, δυνατό και αληθινή κουλτούρα, πράγματα που δεν άρεσαν στις εμπορικές
εταιρείες».
Τα 14 τραγούδια του δίσκου «Mosaic» – που κυκλοφορούν από τη Libra
Music – υπογράφουν έξι συνθέτες από Ελλάδα, Αγγλία, Αρμενία, Τουρκία και
Ισραήλ και μία στιχουργός, η Μάγδα Παπαδάκη. Τρία τραγούδια είναι της Αχούβα
Οζέρι «Ο χορός των επτά πέπλων», «Οι πιο όμορφες βραδιές», «Οι βραδιές του
Αϊ-Γιάννη», μιας μουσικής φλέβας από το Ισραήλ. Δύο τραγούδια «Κόκκινη βροχή»,
«Ακροβάτες» είναι παραδοσιακά από την Τουρκία και δύο «Στη μακρινή Ανατολή»,
«Νεράιδα» του Φουάτ Σακά, γνωστού Τούρκου τραγουδοποιού. Μια πολύ ιδιαίτερη
στιγμή του δίσκου είναι το «Μυστικό», τραγούδι του Ρος Ντέιλι και τρία
τραγούδια («Φεύγω», «Μπαλάντα της σιωπής», «Δρόμος») είναι του Μάκη
Αμπλιανίτη. Τους στίχους για όλα τα τραγούδια του δίσκου έχει γράψει η Μάγδα
Παπαδάκη.
Θρήνοι γυναικών από τον Σοφοκλή
Με τον Νίκο Ξυδάκη πρόκειται να συνεργασθεί άμεσα η Μαρία Φαραντούρη, σε ένα
έργο με χορό, θέατρο και τραγούδι. Τρεις καλλιτεχνικές εκφράσεις σε μουσική
Ξυδάκη, με θρήνους γυναικών από τραγωδίες του Σοφοκλέους, που εντάσσονται σε
ειδική παράσταση, για την οποία θα ανακοινωθούν λεπτομέρειες μέχρι τις αρχές
Απριλίου. Επίσης, η Μαρία Φαραντούρη την προσεχή Κυριακή και Δευτέρα δίνει
συναυλίες στη Βρέμη και δίνει συναυλίες με το «Κάντο Χενεράλ» των Νερούδα,
Θεοδωράκη, μέσα στον καθεδρικό ναό της πόλης, με γερμανική ορχήστρα και
χορωδία. Με το ίδιο έργο θα δώσει συναυλίες στη Μαδρίτη και τη Βαρκελώνη με
ισπανική ορχήστρα και χορωδία, ενώ θα συμμετέχει και ο Πέτρος Πανδής ως ερμηνευτής.
INFO
Το «Mosaic» κυκλοφορεί από τη Libra Music. Τιμή: 19.90 ευρώ
Google news
