Aλλού τα λόγια και αλλού οι απολύσεις

ΟΙ ΔΙΑΚΗΡΥΞΕΙΣ «Απαιτείται η αναβάθμιση του κύρους και του κοινωνικού
ρόλου των εκπαιδευτικών με τη συνδρομή της Πολιτείας (…) η οποία οφείλει να
αναγνωρίζει την ιδιαιτερότητα και τη σημασία του έργου των εκπαιδευτικών, αλλά
και να δείχνει έμπρακτα τη στοργή με την οποία τους περιβάλλει. H αναγνώριση
αυτή πρέπει να εκδηλώνεται και με τη φροντίδα για ικανοποιητικές συνθήκες
εργασίας και με καλύτερες αποδοχές». (Νέα Δημοκρατία, Το Κυβερνητικό μας
Πρόγραμμα για την Παιδεία, Αθήνα 2003).

ΟΙ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ

«Ο ευαίσθητος τομέας της Παιδείας αποτελεί διακηρυγμένη προτεραιότητα της
πολιτικής πρότασής μας…». (ΥΠΕΠ-Θ 17/3/2004).

TA ΛΟΓΙΑ

«Να κάνουμε την Εθνική μας Παιδεία ατμομηχανή για την αυριανή Ελλάδα που μας
αξίζει…». (ΥΠΕΠ-Θ 17/3/2004).

ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ

H Ευθυμία Γκίκα, 26 ετών, και η Αγγελική Χατζηγεωργίου, 35 ετών, καθηγήτριες
Γαλλικής Φιλολογίας, δίδασκαν μέχρι τις 9 Μαρτίου σε δημόσια σχολεία της
Λέσβου. Προσελήφθησαν ως ωρομίσθιες στα μέσα Νοεμβρίου 2003 με μισθό 400 ευρώ
καθαρά μηνιαίως. H πρώτη, μάλιστα, λόγω της πρόσληψης μετακόμισε από την Αθήνα
και νοίκιασε σπίτι στη Μυτιλήνη.

Από τον Νοέμβριο που προσελήφθησαν μέχρι τις 9 Μαρτίου οι δύο καθηγήτριες δεν
είχαν πληρωθεί ούτε ευρώ. Στις 10 Μαρτίου, δύο σχεδόν μήνες πριν από το τέλος
της σχολικής χρονιάς και δίχως καμιά προειδοποίηση απολύθηκαν και οι δύο.
Αιτία; H απόφαση της προϊσταμένης της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης
Λέσβου κ. Βασιλικής Κουρβανιού, η οποία στηρίχθηκε στο απαράδεκτο νομοθετικό
πλαίσιο που επιτρέπει στους προϊσταμένους των Διευθύνσεων να απολύουν όποια
στιγμή κρίνουν εκείνοι απαραίτητο κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς τούς
ωρομίσθιους καθηγητές που έχουν προσλάβει για τις εκπαιδευτικές ανάγκες της
περιοχής τους.