Οι στρατηγοί τους φακελώνουν

Επιπτώσεις «βόμβας» έχει στην Τουρκία η αποκάλυψη της μεγάλης
εφημερίδας «Χουριέτ» ότι το τουρκικό ΓΕΣ απέστειλε εγκύκλιο σε ορισμένες
στρατιωτικές μονάδες και νομάρχες, με την οποία ζητά τη συλλογή πληροφοριών
για άτομα και ιδρύματα που εμπλέκονται σε «αποσχιστικές και ανατρεπτικές
δραστηριότητες», μέσα στις οποίες συμπεριλαμβάνει και τους φιλοευρωπαϊστές,
όσους διατηρούν σχέσεις με τις ΗΠΑ, αλλά και άτομα της «υψηλής κοινωνίας».

Ο σάλος που προκάλεσε το δημοσίευμα της «Χουριέτ» κλιμακώθηκε όταν λίγες ώρες
αργότερα το τουρκικό γενικό επιτελείο επιβεβαίωσε την πληροφορία αυτή,
δημιουργώντας έτσι μια καφκαϊκή ατμόσφαιρα στην τουρκική κοινωνία.

H δημοσιοποίηση του «κοινωνικού φακελώματος», όπως αμέσως βαφτίστηκε η
αναπάντεχη αυτή πρωτοβουλία του στρατού, που περιλαμβάνει καλλιτέχνες,
διανοούμενους, γόνους οικογενειών της «υψηλής κοινωνίας», μασόνους, μέλη της
Κου Κλουξ Κλαν (!), εκπροσώπους διάφορων μειονοτήτων, πνευματιστές και χρήστες
του Διαδικτύου, έρχεται να θυμίσει ότι η μάχη ανάμεσα στις φιλελεύθερες και
τις αυταρχικές δυνάμεις βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και μάλιστα οξύνεται όσο η
Τουρκία πλησιάζει στην E.E.

«Είμαστε στη μέση μιας γενικής σύγκρουσης μεταξύ των δυνάμεων του status quo
και όσων επιθυμούν την ουσιαστική προσέγγιση της Τουρκίας στην E.E. και τον
εκδημοκρατισμό», εκτιμά ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Γαλατασαράι Τζενγκίζ
Ακτάρ και σημειώνει: «H είδηση αυτή είναι μία σαφής ένδειξη ότι οι
συντηρητικοί δεν έχουν εγκαταλείψει τον αγώνα και πως βρίσκονται πλέον σε
απόγνωση».

H, κατά πολλούς, παράξενη επιβεβαίωση του Γενικού Επιτελείου θεωρείται,
παραδόξως, ως ακόμα ένα δείγμα της πρωτοφανούς διάστασης απόψεων που κυριαρχεί
στους κόλπους του τουρκικού στρατού, με επικεφαλής των ρεαλιστών τον αρχηγό
του Γενικού Επιτελείου στρατηγό Χιλμί Οζκιόκ και στο αντίθετο στρατόπεδο τον
αρχηγό των χερσαίων δυνάμεων στρατηγό Γιατάτς Γιαλμάν.

H επιβεβαίωση από το Γενικό Επιτελείο είχε ως στόχο να δοθεί μία εικόνα
ενότητας του στρατεύματος, λένε αναλυτές στην Κωνσταντινούπολη, οι οποίοι
ανησυχούν για τις μεγάλες και δημόσιες διαστάσεις που λαμβάνει η μέχρι σήμερα
υπόκωφη ένταση.

Παράλληλα, το «φακέλωμα» αυτό τονίζει με χαρακτηριστικό τρόπο ότι σε
ορισμένους κύκλους της κορυφής της τουρκικής κοινωνίας εξακολουθεί να
κυριαρχεί μια αυταρχική – πατερναλιστική θεώρηση των κοινωνικών δυναμικών και
ηθών, που καθιστά αδύνατη μια ορθολογική και ρεαλιστική προσέγγιση της
κοινωνίας, ενισχύοντας έτσι τα ήδη υπάρχοντα χάσματα.