ΣE ΠPΩTO ENIKO Tα «ψιλά» της δημοκρατίας

Στις παλιές, αρχοντικές πολυκατοικίες της Βασιλίσσης Σοφίας και των καθέτων
αυτής ασφαλώς κατοικούν άνθρωποι. Λίγο πιο σικ, λίγο πιο αστοί από άλλους,
πάντως όμως πολίτες της ίδιας χώρας, ονόματα να μη λέμε… Είχα και γω κάποτε
μια φίλη που αγόρασε για πρώτη της κατοικία ένα τέτοιο σνομπ ισόγειο, αλλά,
σαν από ένστικτο, έσβησα εγκαίρως τα ίχνη μου από το χαλάκι της εισόδου. Τώρα
που το σκέπτομαι θα ‘θελα πολύ να την ξαναδώ για να συζητήσουμε ένα «λεπτό»
θεματάκι, από εκείνα που δεν απασχολούν κανέναν εκτός κι αν τρώγεται με τα
ρούχα του. Κάτι παρόμοιο έπαθα προ ημερών όταν έπεσε στα χέρια μου ο
εσωτερικός κανονισμός μια τέτοιας πολυκατοικίας ο οποίος ισχύει, ίδιος και
απαράλλαχτος, εδώ και σαράντα πέντε ολόκληρα χρόνια… Αναφέρει, λοιπόν,
μεταξύ άλλων ρητώς και κατηγορηματικώς ότι το υπηρετικόν προσωπικόν
απαγορεύεται να χρησιμοποιεί την κυρία είσοδο του κτιρίου. Για την εξυπηρέτησή
του επιτρέπεται η διέλευση μόνον από την πίσω πόρτα και τούτο πάντοτε με
«συνοδεία»… Ασφαλώς, όχι με τη συνοδεία αστυνομικών, θέλω να πιστεύω, ούτε
βέβαια με την αρωγή ειδικά εκπαιδευμένων σκύλων. Είμαι περίπου σίγουρη ότι το
συγκεκριμένο εδάφιο έχει με τα χρόνια περιπέσει σε αχρησία και ότι το
υπηρετικό προσωπικό ατενίζει πλέον ελεύθερο τους φίκους και την ομπρελοθήκη
των χώρων υποδοχής. Με ανατριχιάζει ωστόσο το γεγονός ότι υπάρχουν ακόμη
πολίτες που είναι πρόθυμοι να υπογράψουν έναν τέτοιο εσωτερικό κανονισμό με
αντάλλαγμα θέα ανεμπόδιστη στη διαχωριστική νησίδα των κεντρικών λεωφόρων.