«Ντιμπέιτ» με τον φακό

Από τον φωτογραφικό του φακό έχει παρελάσει το σύνολο σχεδόν της πολιτικής
ηγεσίας του τόπου τα τελευταία 20 χρόνια. Εκατοντάδες εξώφυλλα πολιτικών και
χιλιάδες αφίσες έχουν την υπογραφή του. Και με αυτό το βιογραφικό, ο Ντίνος
Διαμαντόπουλος δεν θα μπορούσε να μην έχει άποψη και για την «εικόνα» των
αυριανών εκλογών.

«Θα προτιμούσα το καρέ να ήταν λίγο πιο μακρινό και ο ίδιος να κοιτάζει το κοινό…», αναφέρει ο Ντ. Διαμαντόπουλος για τη φωτογραφία του Γ. Παπανδρέου στην κεντρική αφίσα του ΠΑΣΟΚ, ενώ για την εικόνα του Κων. Καραμανλή, στην αντίστοιχη αφίσα της N.Δ., σχολιάζει: «Αδιάφορη. Το βλέμμα του είναι τελείως ουδέτερο και παγωμένο…»

Πιστεύει ότι είχε την τύχη στην αφετηρία της διαδρομής του να συναντηθεί με
την Μελίνα Μερκούρη. Ήταν το πρώτο του «πολιτικό μοντέλο» και η συνεργασία
τους είχε εξελιχθεί σε μια εξαιρετικά φιλική σχέση. Για τους πολιτικούς
μπροστά από τον φακό θα μπορούσε να μιλάει ώρες και η μόνη συμβουλή που τους
δίνει είναι να «δείχνουν προσιτοί και φιλικοί».

«Συνήθως – σημειώνει – οι πολιτικοί είναι σφιγμένοι και δεν έχουν εμπειρία
φωτογράφισης. Τουλάχιστον όσοι δεν προέρχονται από τον καλλιτεχνικό χώρο. Οι
περισσότεροι είναι αμέτοχοι και αμήχανοι. H αλήθεια, πάντως, είναι ότι τώρα
πια το ποσοστό επηρεασμού από μια φωτογράφιση είναι πολύ μικρό, γιατί είναι
καταλυτική η εικόνα ενός πολιτικού μέσα από την τηλεόραση. Θα έλεγα ότι το
πολύ ένα 10% μπορεί να προσθέσει στην εικόνα σου μια καλή φωτογράφιση, ενώ το
ποσοστό της ζημιάς από ένα αρνητικό αποτέλεσμα είναι πολύ μεγαλύτερο…».

«Φιλικός». Από τους μονομάχους των εκλογών της Κυριακής δεν έχει
φωτογραφίσει ποτέ τον Κώστα Καραμανλή, σε αντίθεση με τον Γιώργο Παπανδρέου,
του οποίου είχε υπογράψει τα φωτογραφικά πορτρέτα στις αρχές στις δεκαετίας
του ’90. «Ήταν πάρα πολύ άνετος, πολύ φιλικός, δεν δημιουργούσε κανένα
πρόσκομμα στον φωτογράφο, ενώ από την πρώτη στιγμή φαινόταν ότι τον ήθελε και
ο φωτογραφικός φακός…», θυμάται για εκείνη την φωτογράφιση. Όσο για τις
διαφορές του με τον Ανδρέα Παπανδρέου (που επίσης είχε βρεθεί απέναντί του,
στον φακό), θεωρεί ότι οι διαφορές τους αποτυπώνονταν και από την φωτογραφική
κάμερα. «Οι δυο τους μοιάζουνε σε πολλά σημεία, αλλά είναι διαφορικές
προσωπικότητες. Ο Ανδρέας ήταν πιο αποφασιστικός και επιθετικός, και αυτό
έβγαινε στο βλέμμα του…».

H μάχη της αφίσας. Οι κεντρικές αφίσες του ΠΑΣΟΚ και της N.Δ., στις
οποίες κυριαρχούν από την περασμένη εβδομάδα τα πρόσωπα των Γ. Παπανδρέου και
K. Καραμανλή, αντίστοιχα, ο Ντίνος Διαμαντόπουλος εκτιμά ότι δεν προσθέτουν
κάτι παραπάνω στους δύο πολιτικούς.

«Ο Γ. Παπανδρέου – σημειώνει ο Ντ. Διαμαντόπουλος – έχει το χάρισμα να είναι
πιο φιλική φυσιογνωμία και έχει “στριμωχθεί” τόσο πολύ, με αποτέλεσμα να
περιορίζεται η εικόνα που έχει. Θα προτιμούσα το καρέ να ήταν λίγο πιο μακρινό
και ο ίδιος να κοιτάζει το κοινό. H φωτογραφία που επιλέχθηκε υπονοεί ότι
μάλλον κοιτάζει το μέλλον, όπως συνέβαινε και στις αφίσες του Αν. Παπανδρέου
και του Κων. Σημίτη. H εικόνα του Γ. Παπανδρέου είναι έτσι κι αλλιώς πολύ
καλή, θα έπρεπε στην αφίσα να είναι καλύτερη…».

«Αδιάφορη», χαρακτηρίζει την εικόνα του K. Καραμανλή στη νέα αφίσα της N.Δ.
«Το βλέμμα του είναι τελείως ουδέτερο και παγωμένο. Δεν έχει καμία σχέση με το
συμπαθητικό βλέμμα που εκπέμπει σε έναν συνομιλητή του. H φωτογράφιση αυτή δεν
προσθέτει τίποτα στην εικόνα του…».

Ο Αντώνης Τρίτσης. Επιχειρώντας μια σύγκριση στην εικόνα των πολιτικών,
όπως βγαίνει μέσα από τις αφίσες τους τα μεταπολιτευτικά χρόνια, ο Ντ.
Διαμαντόπουλος στέκεται ιδιαίτερα στη φωτογράφιση του Αντ. Τρίτση στη μάχη των
δημοτικών εκλογών στην Αθήνα, το 1990: «Ο Αντώνης Τρίτσης ήταν ίσως ο μόνος
άνδρας πολιτικός που έβγαινε ακόμη καλύτερος στην φωτογραφία γιατί
πριμοδοτούσε ο ίδιος το στήσιμό του, την κίνηση και την στάση του γενικότερα.
Με το σακάκι στην πλάτη, κατάφερνε να τονίσει ιδιαίτερα την εικόνα του και το
αποτέλεσμα ήταν καλύτερο και απ’ αυτό που θα περίμενε ο φωτογράφος».

Από τις γυναίκες της πολιτικής, εκτός από τη Μελίνα Μερκούρη που θεωρεί ότι
«ήταν εκτός συναγωνισμού και έπαιζε με τον φακό, κάτι που είναι σπάνιο στους
πολιτικούς», επισημαίνει ότι εξαιρετική σχέση με τον φακό έχει και η Ντόρα
Μπακογιάννη, η οποία βγαίνει πολύ καλύτερη από ό,τι είναι στην πραγματικότητα,
ενώ και η ίδια χαίρεται τη διαδικασία της φωτογράφισης».

«Βαθμολογία» στη φωτογένεια των «πέντε»

Για την εικόνα των πέντε πολιτικών αρχηγών, ο Ντ. Διαμαντόπουλος σημειώνει:

Γιώργος Παπανδρέου: «Έχει αληθινό βλέμμα και το πρόσωπό του έχει
διαφορετικά επίπεδα. Μου αρέσει ιδιαίτερα η κίνησή του, όταν περπατάει είναι
σαν λαμπάδα. Πορτρέτο ή ολόσωμος μ’ αρέσει, ίσως λιγάκι περισσότερο ολόσωμος.
Έχει φωτογένεια και είναι μοντέρνος. Το βλέμμα του επίσης εκπέμπει
ειλικρίνεια, αλλά πολλές φορές και μια αθωότητα που ενδεχομένως μπορεί να
εκφραστεί και ως αμηχανία…».

Κώστας Καραμανλής: «Είναι άνετος με τον φακό, όσο του επιτρέπει και ο
λόγος με τον οποίο τα πηγαίνει πολύ καλά. H ρητορική του βοηθά και την εικόνα
του γιατί ο λόγος παίζει ρόλο και στην κίνηση και στην έκφραση. Γι’ αυτό
ακριβώς δεν δικαιολογώ αυτό το στήσιμο και την ακαμψία που βγάζει κάποιες
φορές. Ίσως γι’ αυτό να ευθύνονται τα… λίγα κιλά που έχει παραπάνω. Έχει
φωτογένεια και γενικότερα το βλέμμα του εκπέμπει μια ειλικρίνεια».

Αλέκα Παπαρήγα: «Αυτή η κοπέλα είναι παρεξηγημένη. Θα μπορούσε να βγει
πιο όμορφη, έχει δυνατότητες παρ’ ότι δεν έχει ιδιαίτερη φωτογένεια. Επίσης
δεν την έχω δει ποτέ χωρίς γυαλιά, κάτι που θα έπρεπε κάποια στιγμή να το
επιχειρήσει και να στραφεί στους… φακούς επαφής».

Νίκος Κωνσταντόπουλος: «Πολύ δύσκολα θα μπορούσα να του αλλάξω τα
χαρακτηριστικά. Δεν θα έλεγα ότι είναι μια φυσιογνωμία ιδιαίτερα φωτογραφική
και συνεπώς δεν προφέρει πολλές επιλογές στο φωτογράφο. Θα έλεγα ότι είναι μία
κλασική φυσιογνωμία δικηγόρου…».

Δημήτρης Τσοβόλας: «Είναι τόσο πολύ χαρακτηριστικός, που καταντά καλό
και κακό την ίδια στιγμή. Καλό γιατί αυτό ξέρουμε, αυτό γνωρίζουμε και δεν
αλλάζει, κακό γιατί δεν μπορούμε να το πάμε παραπέρα…».