Οι «υπερεσίες» μας φάγανε

Δεν μου πέφτει, ακριβώς, λόγος, αλλά νομίζω πως όταν μιλάμε για «καλά (και
σωστά) ελληνικά» δεν εννοούμε μόνον τη σωστή χρήση λέξεων της ελληνικής, που –
ευτυχώς – είναι τόσο πλούσια ως γλώσσα, και που μας δωρίζει τη δυνατότητα να
είμαστε και πολύ ακριβείς (καθώς ένα καλειδοσκόπιο λέξεων μας διευκολύνει να
διαλέξουμε την κατάλληλη από δεκάδες). Εννοούμε και την καλή εκφορά του
ελληνικού λόγου. Δεν ομιλούμε δηλαδή «καλά ελληνικά» μόνον όταν
χρησιμοποιούμε, φερ’ ειπείν, τέσσερις φορές τη λέξη φαλκιδεύω, αλλά και όταν
εκφέρουμε σωστά, παραδείγματος χάριν, τη λέξη υπηρεσίες. Όταν δεν την
εκφέρουμε – και επιμένουμε να την εκφέρουμε – «υπερεσίες». Οποιαδήποτε αναγωγή
στο λεξιλόγιο του προέδρου του Συνασπισμού κ. Νίκου Κωνσταντόπουλου, στην
«τηλεμαχία» των πέντε, πιθανόν να μην είναι και συμπτωματική…