«Tέλος χρόνου»

Έγινε κι αυτό. H αντιπαράθεση που περιμέναμε, μας προέκυψε σε παράθεση.
87… 86… Μα τόοοοοοσο παράθεση πια; Σε ένα σκηνικό θολό κι αόριστο (εν
γένει), να ξεχωρίζουν μόνον τα κουτάκια. 69… 68… Τα κουτάκια που
αποφάσισαν και όρισαν τα κόμματα, σε έμψυχο υλικό και λόγο. 52… 51… Μα
τόοοοσο κουτάκια; 43… 42… Πόσες φορές ακούσαμε για «ανακατανομή του
προϋπολογισμού»; 33… 32… Και τι μάθαμε; Πως η αριστερά με βλέψεις στο
Κοινοβούλιο γράφεται – κάποτε – με άλφα μικρό και στερητικό; 21… 20… Μα
τόοοοοσο στερητικό; 10… 9… Κι άλλη παράθεση. Κι άλλη παράθεση. Νύσταξε
κανείς; 2… 1… Τέλος χρόνου. Ουφ!