Eυρωπαϊκό φοροκαπέλο

Τη μικρότερη φορολογική επιβάρυνση στις καταθέσεις τους απολαμβάνουν οι
Έλληνες φορολογούμενοι σε σχέση με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους. Έτσι ενδεχόμενη
εναρμόνιση της ελληνικής φορολογικής νομοθεσίας για τις καταθέσεις με την
αντίστοιχη άλλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα αποτελέσει φοροκαπέλο για τους
Έλληνες καταθέτες.

Το θέμα της εναρμόνισης της φορολογικής νομοθεσίας, που αφορά τις προσόδους
από καταθέσεις, ομόλογα, ρέπος, ετέθη με το πρόγραμμα της N.Δ. για την
οικονομία, παρότι στη συνέχεια αρμόδια στελέχη του οικονομικού επιτελείου της
έσπευσαν να διευκρινίσουν ότι αφορά την αύξηση του φορολογικού συντελεστή στα
ρέπος, στο 15% από 7% που είναι σήμερα.

Στη χώρα μας οι τόκοι από τις καταθέσεις φορολογούνται αυτοτελώς στην πηγή με
συντελεστή 15%. Κάθε εξάμηνο οι τράπεζες πιστώνουν στους καταθέτες τούς τόκους
που αναλογούν με βάση το ύψος της κατάθεσης και το επιτόκιο και στη συνέχεια
παρακρατούν τον φόρο καταθέσεων, τον οποίο κατόπιν αποδίδουν στο δημόσιο
ταμείο.

Ωστόσο, στις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι τόκοι των καταθέσεων
θεωρούνται εισόδημα και φορολογούνται με βάση τους συντελεστές φορολογίας
εισοδήματος. Με άλλα λόγια, οι τόκοι φθάνουν να φορολογούνται ακόμη και με
συντελεστή που ξεπερνά το 50%.

Τι ισχύει ανά χώρα

H μικρότερη φορολογική επιβάρυνση στις καταθέσεις ισχύει στην Ελλάδα

Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν υπάρχει αυτοτελής φορολόγηση
των τόκων από καταθέσεις στη Δανία, στο Λουξεμβούργο και στην Ολλανδία. Σε
αυτές τις χώρες, οι τόκοι από τις καταθέσεις προστίθενται στο εισόδημα των
φορολογουμένων και φορολογούνται με βάση τους συντελεστές φορολογίας
εισοδήματος φυσικών προσώπων. Έτσι, ο Δανός φορολογούμενος αποδίδει στο
Δημόσιο ακόμη και το 59% των τόνων από τις καταθέσεις του, ο Λουξεμβουργιανός
το 39% και ο Ολλανδός έως και το 52%. Τα ποσοστά αυτά είναι οι ανώτατοι
συντελεστές φορολογίας εισοδήματος στις συγκεκριμένες χώρες.

Στη Γερμανία, την Ισπανία και τη Βρετανία εφαρμόζεται ένα σύνθετο σύστημα
φορολόγησης των καταθέσεων. Στην πηγή παρακρατείται το 30%, 25% και 20%,
αντίστοιχα, των τόκων. Το ποσό του παρακρατούμενου φόρου θεωρείται προκαταβολή
φόρου εισοδήματος, η οποία συμψηφίζεται με το τελικό οφειλόμενο ποσό φόρου
εισοδήματος του καταθέτη. Έτσι και σε αυτές τις χώρες ουσιαστικά οι τόκοι των
καταθέσεων τοποθετούνται στην κλίμακα φορολογίας εισοδήματος. Ο Γερμανός
καταθέτης πληρώνει ως φόρο ακόμη και το 48,5% των τόκων, ο Ισπανός ακόμη και
το 45% και ο Βρετανός ακόμη και το 40%.

Φορολόγηση στην πηγή

Αντίστοιχο σύστημα με το ελληνικό, δηλαδή εξάντληση της φορολόγησης των
καταθέσεων στην πηγή, εφαρμόζουν μια σειρά από χώρες. H Αυστρία φορολογεί
αυτοτελώς τους τόκους με συντελεστή 25%, το Βέλγιο με 15%, η Φινλανδία με 28%,
η Ιταλία με 12,5% έως 30% (ανάλογα με το ύψος της κατάθεσης), η Νορβηγία με
28% και η Σουηδία με 30%.

H Γαλλία προσφέρει δύο δυνατότητες φορολόγησης των καταθέσεων στους
φορολογουμένους. Μπορούν να επιλέξουν ανάμεσα σε αυτοτελή φορολόγηση στην πηγή
με συντελεστή 19,4% ή να τοποθετήσουν το εισόδημα από τόκους στην κλίμακα
φορολογίας εισοδήματος, όπου ο ανώτατος συντελεστής φορολόγησης φθάνει το 59%.