[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Τη νύχτα της 15ης Ιανουαρίου του 1999 ένας πρωτοφανής παγετός χτύπησε την
Ουάσιγκτον, όπου ο υπογράφων ήταν τότε ανταποκριτής. Μέσα σε λίγες ώρες τα
κλαδιά των δένδρων πάγωσαν και βαριά σαν μολύβι άρχισαν να σπάνε και να
πέφτουν στους δρόμους παρασύροντας καλώδια ηλεκτρικού ρεύματος και τηλεφώνου.
Το πρωί της επομένης δύο εκατομμύρια νοικοκυριά ξύπνησαν χωρίς ρεύμα – κι έτσι
έμειναν με ψύχος δέκα βαθμών κάτω από το μηδέν για μία βδομάδα!

Ολόκληρη εκείνη την εβδομάδα στον αμερικανικό Τύπο και στα κανάλια

παρουσιάστηκαν και συζητήθηκαν ενδελεχώς διάφορα σχέδια που θα μπορούσαν να
είχαν μειώσει την κλίμακα της καταστροφής. Κανένας, όμως, σοβαρός
δημοσιογράφος, αναλυτής ή επιστήμονας δεν ζήτησε ευθύνες από την πυροσβεστική,
τις νομαρχίες, τους δήμους – πόσο μάλλον από την κυβέρνηση – για τον παγετό
που βύθισε στο σκοτάδι την πρωτεύουσα των Ηνωμένων Πολιτειών. Όχι γιατί οι
Αμερικανοί δεν συνηθίζουν να διαμαρτύρονται, αλλά γιατί έχουν μάθει ότι ακόμη
και το πλουσιότερο ή πιο οργανωμένο κράτος στον κόσμο ελάχιστα μπορεί να κάνει
μπροστά σε μια φυσική καταστροφή – μία πλημμύρα, μία καταιγίδα, έναν τυφώνα.

Αντίθετα στην Ελλάδα, μετά την πρωτοφανή επίθεση χιονιού και τον χειρότερο
παγετό του αιώνα, δημοσιογράφοι και πολίτες με τη μεγαλύτερη ευκολία άρχισαν
να εκτοξεύουν κατηγορίες προς πάσα κατεύθυνση. Επειδή οι μπουλντόζες του δήμου
δεν πρόλαβαν να ανοίξουν τους δρόμους, επειδή ολόκληρες περιοχές έμειναν χωρίς
ρεύμα και νερό, επειδή χιλιάδες πολίτες έμειναν εγκλωβισμένοι στα σπίτια
τους…

Είναι σίγουρο ότι η κρατική μηχανή που, έτσι κι αλλιώς, «καρκινοβατεί»

στην Ελλάδα, θα μπορούσε να είχε κινηθεί γρηγορότερα και αποτελεσματικότερα.

Ωστόσο, ακόμη κι αν όλα είχαν δουλέψει ρολόι, οι διαφορές στην ταλαιπωρία των
πολιτών θα ήταν οριακές σε μια χώρα που οι χιονοθύελλες είναι τόσο σπάνιες όσο
και ο καύσωνας στη Γαλλία – 14.800 Γάλλοι πέθαναν πέρσι το καλοκαίρι από τον
καύσωνα!

Το χειρότερο είναι ότι όσο επιρρίπτουμε ευθύνες στην κρατική μηχανή

τόσο λιγότερο αναγνωρίζουμε τις δικές μας. Γιατί ποιος έχει την ευθύνη αν οι
πολίτες (ακόμη και οι επαγγελματίες οδηγοί φορτηγών) αγνοούν τις προβλέψεις
της EMY και φεύγουν για ταξίδι χωρίς καν αλυσίδες για τα αυτοκίνητά τους, ή
στην προσπάθειά τους να μην παγώσουν τα δίκτυα αφήνουν τις βρύσες τους να
τρέχουν ασταμάτητα αδειάζοντας τις δεξαμενές της ΕΥΔΑΠ. Με τέτοια νοοτροπία
ακόμη κι αν είχαμε σχεδιασμό δράσης από την NASA και υποδομές αμερικανικών
προδιαγραφών δεν θα σωζόμασταν…