Φοιτητής στα 83 του!

Σχεδόν κάθε μέρα πηγαίνει στην Πολυτεχνειούπολη στου Ζωγράφου, κρατώντας
μία τσάντα με τα αγαπημένα του βιβλία, τις σημειώσεις και τις ασκήσεις του. Οι
δυσκολίες που αντιμετωπίζει πολλές, εκείνος όμως δεν εγκαταλείπει τον σκοπό
του.

Πέτρος Κοττεάκος. Ο πιο ηλικιωμένος… αιώνιος φοιτητής, που παλεύει στα 83 του για το πτυχίο του Πολυτεχνείου

Μοναδικός του στόχος, να πάρει επιτέλους το πτυχίο του από τη Σχολή
Μηχανολόγων – Μηχανικών: H φοιτητική καθημερινότητα ενός… 83χρονου!

«Μέχρι το τέλος του χρόνου πιστεύω πως το όνειρό μου θα γίνει πραγματικότητα,,
αφού πλέον θα κρατώ το πτυχίο στα χέρια μου. Έχω αφιερώσει όλη μου τη ζωή στην
επιστήμη, αυτό αγαπώ και με αυτό ασχολούμαι».

Ο κ. Πέτρος Κοττεάκος γεννήθηκε το 1921. Στο σχολείο ήταν μαθητής του άριστα.
Τα αγαπημένα του μαθήματα ήταν η γεωμετρία, η τριγωνομετρία, η φυσική και η
χημεία. Με το που αποφοίτησε από το εξατάξιο Γυμνάσιο άρχισε ο πόλεμος του
’40. Επί πέντε χρόνια, μέχρι και τη λήξη του πολέμου, μελετούσε την ύλη
ανυπομονώντας να συμμετάσχει στις εισαγωγικές εξετάσεις για το Πολυτεχνείο.
Στις 8 Σεπτεμβρίου του ’45 διαγωνίστηκε με άλλους 2.500 υποψηφίους εκ των
οποίων μόνο οι 105 πέρασαν στη σχολή Μηχανικών. Ο κ. Κοττεάκος πέρασε «12ος
κατ’ αξία και 18ος κατά σειρά».

Ύστερα από 4 χρόνια φοίτησης στο Πολυτεχνείο, τα προβλήματα υγείας τον
ανάγκασαν να σταματήσει τις σπουδές του. Ταξίδεψε στην Ιταλία, στη Γερμανία,
στην Ελβετία, στη Ζυρίχη κ.α. περνώντας όσο περισσότερο καιρό μπορούσε στην
εξοχή, όπως του είχε συστήσει ο γιατρός. Το πάθος όμως για την επιστήμη του
έμενε ζωντανό: αγόραζε βιβλία και μελετούσε ανελλιπώς. Τον καιρό που βρισκόταν
στην Ελλάδα έκανε φροντιστήριο σε μαθητές. Ενώ τα χρόνια περνούσαν, το μεράκι
του να γυρίσει στο Πολυτεχνείο για να πάρει το πτυχίο του ολοένα και μεγάλωνε.
Τα τελευταία 3 χρόνια ξεκίνησε και πάλι εντατικές προσπάθειες για να πάρει το
πολυπόθητο πτυχίο.

Θυμάται σαν να ήταν σήμερα τα θέματα των εξετάσεων που κλήθηκε να γράψει πριν
από σχεδόν 60 χρόνια. «Έναν μήνα πριν από τις εξετάσεις είχε πέσει η βόμβα στη
Χιροσίμα και ο καθηγητής ορμώμενος από αυτό το γεγονός μάς ζήτησε να γράψουμε
τι θα κάναμε εάν είχαμε στας χείρας μας μια καταπληκτική δύναμη όπως η ατομική
ενέργεια. Εγώ έγραψα πως αν είχα ένα γραμμάριο ατομικής ενέργειας θα κινούσα
ένα εργοστάσιο για δύο χρόνια. Θα χάλαγα 1 δραχμή και θα μου μένανε οι 99.
Πήρα τον μεγαλύτερο βαθμό από όλους», λέει.

Το καθημερινό πρόγραμμα του πιο ηλικιωμένου… αιώνιου φοιτητή ξεκινά με καφέ
και μελέτη, ενώ όταν πηγαίνει στο Πολυτεχνείο γράφει εργασίες στο προσωπικό
του γραφείο που του έχει παραχωρηθεί. Άλλωστε, το διάβασμα όχι μόνο δεν τον
κουράζει αλλά αντιθέτως δίνει νόημα στη ζωή του, ενώ όπως ο ίδιος τονίζει το
πτυχίο θα δικαιώσει τις προσπάθειες ετών.