Aποζημίωση δύο εκατ. ευρώ για 6 θύματα του σεισμού

Εύη Σοφίλου. Ανασύρθηκε ζωντανή ύστερα από μέρες μέσα από τα ερείπια της Ρικομέξ και χθες δικαιώθηκε με τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου της Αθήνας

Πέντε χρόνια μετά την κατάρρευση του εργοστασίου της Ρικομέξ από τον
σεισμό της Πάρνηθας, στα συντρίμμια του οποίου θάφτηκαν 39 εργαζόμενοι, το
Εφετείο της Αθήνας εξέδωσε τις πρώτες τελεσίδικες αποφάσεις υποχρεώνοντας τους
υπευθύνους της επιχείρησης να καταβάλουν στις οικογένειες 6 θυμάτων συνολική
αποζημίωση 2 εκατομμυρίων ευρώ.

Το δικαστήριο δικαίωσε τους συγγενείς των θυμάτων αποδίδοντας την κατάρρευση
του εργοστασίου σε εγκληματική αμέλεια των υπευθύνων ιδιοκτητών και πολιτικών
μηχανικών, οι οποίοι θα δικαστούν ενώπιον του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της
Αθήνας, στις 24 Μαρτίου 2004, για την κακουργηματική πράξη της ανθρωποκτονίας
από πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο.

Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι οι συγγενείς των θυμάτων (5 νεκρών και της Εύης
Σοφίλου, η οποία ανασύρθηκε ζωντανή ύστερα από μέρες μέσα από τα ερείπια)
δικαιώθηκαν δικαστικά, εν τούτοις οι υπεύθυνοι του εργοστασίου δεν έχουν ακόμη
καταβάλει τις αποζημιώσεις. Αντ’ αυτού μάλιστα με εξώδικη δήλωσή τους ζητούν
από τους πληρεξουσίους δικηγόρους των συγγενών των θυμάτων να βρουν
συμβιβαστική λύση καταβάλλοντάς τους μικρότερα ποσά, γιατί σε διαφορετική
περίπτωση – όπως υποστηρίζουν – η εταιρεία κινδυνεύει με πτώχευση.

Ο δικηγόρος κ. Ανδρέας Αναγνωστάκης, ο οποίος εκπροσωπεί τους 4 από τους 6
ενάγοντες, θεωρεί ότι είναι «προφασιστική και εκβιαστική» η κίνηση εκ μέρους
των εναγομένων επισημαίνοντας ότι αποτελεί άλλοθι για να παραιτηθούν από τις
αξιώσεις τους οι συγγενείς των θυμάτων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στο σκεπτικό των δικαστικών αποφάσεων κρίνεται ότι ο
χρόνος παραγραφής αρχίζει να μετρά από την ημέρα κατάρρευσης του κτιρίου και
όχι από την ημέρα της παράδοσής του προς χρήση, όπως ίσχυε με προγενέστερο
νόμο. Οι δικαστές που έκριναν την υπόθεση απαριθμούν ακόμη μία προς μία τις
κατασκευαστικές ατέλειες και τις κακοτεχνίες που αιτιωδώς όπως αποφάνθηκαν
συνδέονται με την απώλεια τόσων ανθρώπινων ζωών.

Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι το επίδικο κτίριο που κατασκευάστηκε ήταν
διαφορετικό από εκείνο που προέβλεπε η πολεοδομική άδεια. Στη συνέχεια οι
υπεύθυνοι προέβησαν σε αυθαίρετες επεκτάσεις επιβαρύνοντας τη στατικότητα του
κτιρίου. Επίσης δεν αποκατέστησαν πλήρως τις ζημιές που προκλήθηκαν από
πυρκαγιά που ξέσπασε στο εργοστάσιο το 1993 και είχε ως αποτέλεσμα να
επιβαρυνθεί ακόμα περισσότερο το κτίριο. Οι δικαστές υπογραμμίζουν στην
απόφασή τους ότι όλες αυτές οι αυθαιρεσίες θα έπρεπε να είχαν αποκατασταθεί
πριν από την 7η Σεπτεμβρίου 1999 που έγινε ο σεισμός ώστε να προστατευθεί η
ζωή και η ακεραιότητα των εργαζομένων.

Τα ποσά που επιδίκασαν

Το Εφετείο της Αθήνας με τις αποφάσεις που εξέδωσε επιδικάζει στους
συγγενείς των θυμάτων αποζημίωση για ψυχική οδύνη:

* Για κάθε σύζυγο από 60.000 έως 90.000 ευρώ.

* Για κάθε γονέα 40.000 ευρώ κατά μέσο όρο.

* Για κάθε αδερφό 17.000 ευρώ.

* Για κάθε ανήλικο παιδί 200.000 ευρώ.