ΣΩKPATHΣ ΠAΠAXATZHΣ «Στη δισκογραφία επικρατεί ένας ιδιότυπος φασισμός»

Πέρασαν πάνω από 15 χρόνια για να αποφασίσει ο συνθέτης Σωκράτης Παπαχατζής να
ανοίξει το συρτάρι του. Ξεχείλιζε μάλλον. Αν σκεφτεί κανείς ότι το «Blue
Light» (που είχε χαρακτηριστεί ένα από τα σημαντικότερα άλμπουμ της
ανεξάρτητης σκηνής) βγήκε το 1988 και ότι εκείνος δεν σταμάτησε μέρα να
ασχολείται με τη μουσική, μπορούμε να φανταστούμε τη χωρητικότητα του
συρταριού του.

Το «Inverted Α» (Hitch Hyke), που υπογράφει με το ψευδώνυμο Oannes,
κυκλοφόρησε πριν λίγες ημέρες και είναι μια δουλειά που τράβηξε αμέσως την
προσοχή μας: Η μουσική γυμνή, βασισμένη στον ήχο ενός πιάνου (και ενίοτε στην
περιστασιακή χρήση ηλεκτρονικών, κιθάρας, κρουστών και πνευστών), η μουσική
που πηγάζει από τη μεγάλη πηγή της κλασικής δύσης φιλτραρισμένη μέσα από το
ροκ, την άμπιεντ, την τζαζ, μια εσωτερική και λίαν απολαυστική εμπειρία, αρκεί
να έχεις την διάθεση να αφεθείς στη μίνιμαλ αισθητική της.

Γιατί άργησε τόσο να μπει ξανά στο στούντιο και να εκδώσει την δουλειά του;
Η απάντηση είναι (σχεδόν) αναμενόμενη. «Υπάρχει ένα συγκεκριμένο κλίμα στην
ελληνική δισκογραφία που είναι σχεδόν απωθητικό», λέει. «Επικρατεί ένας
ιδιότυπος φασισμός».

Ξεκίνησε να ασχολείται με τη μουσική από παιδί – «κιθάρες, μαντολίνα, όλα
τα έγχορδα -, αργότερα σπούδασε πιάνο και θεωρητικά στο ωδείο, γοητεύτηκε το
ίδιο από το ροκ του ’70 και την κλασική μουσική. Στα τέλη του ’80 στήθηκε το
γκρουπ Blue Light. «Παίζαμε αγγλόφωνο ροκ κι έτσι δεν είχαμε πολλές ελπίδες
επιβίωσης εκείνη την εποχή» λέει. Μετά το πρώτο τους και λίαν επιτυχημένο
άλμπουμ, το γκρουπ διαλύθηκε και ο Σωκράτης Παπαχατζής αποσύρθηκε στο δικό του
μουσικό σύμπαν, που χωράει από ροκ και ηλεκτρονική μουσική μέχρι κλασικά
κομμάτια σόλο πιάνο. Παράλληλα ασχολήθηκε με τη μουσική δημοσιογραφία, την
παραγωγή μουσικών εκπομπών (στον Εν Λευκώ) και ενίοτε συμμετείχε σε γκρουπ
όπως οι Thirty Ντέρτι ή τιμ όπως της Κρίστης Στασινοπούλου με καλλιτέχνες. H
κύρια απασχόλησή του όμως δεν σταμάτησε ποτέ να είναι η μουσική. «Τόσο ξέχειλο
ήταν το συρτάρι, που είπα, καιρός είναι να το επιχειρήσω. Ακόμα όμως έχει πολύ
πράμα μέσα…».